07/08/2017
Συνήθως αναρτήσεις σαν κι αυτές, με συναισθηματικούς και "δακρύβρεχτους" λόγους τείνουν να γίνουν κλισέ, αλλά πώς μπορεί να είναι κλισέ ένας λόγος που εκφράζει αληθινά συναισθήματα;
Αναφέρομαι φυσικά στα 5 χρόνια λειτουργίας της σχολής, που έκλεισαν φέτος, και με αφορμή το κλείσιμο για τις καλοκαιρινές διακοπές και το μήνα Αύγουστο.
Πρόκειται για 5 χρόνια που συνοψίζουν μέσα τους τον όρο Wing Chun Kung Fu (ελπίδα για το μέλλον με σκληρή δουλειά).
Αλλά καλύτερα να μην αναλωθούμε σε γενικότητες, και να μιλήσουμε για τους ανθρώπους που συνέβαλαν σε αυτό το όρο και την επιτυχία.
Αρχικά, ένα πολύ σημαντικό κομμάτι είναι οι ίδιοι οι μαθητές, που είναι ο ζωντανός οργανισμός που ονομάζεται Wing Chun. Οι πρώτοι μαθητές της σχολής Thodoris Kun Vakirtzis και Δημήτρης Λογοθετίδης, που στήριξαν εξ αρχής αυτή την προσπάθεια και αποτέλεσαν τη βάση για την ανάπτυξη και επέκταση της σχολής, αλλά και όλοι όσοι δουλεύετε συστηματικά και βελτιώνεστε μέρα με τη μέρα εντός και εκτός σχολής (επειδή σημασία δεν έχει μόνο η σωματική, αλλά κυρίως η πνευματική βελτίωση).
Το σημαντικότερο όμως κομμάτι που συνέβαλε σε αυτή την προσπάθεια, δεν είναι μόνο αυτό που φαίνεται άμεσα, αλλά το υπόβαθρό της. Εννοώ φυσικά στη σχολή της Τριανδρίας στη Θεσσαλονίκη, η οποία με τις εμπειρίες και τα βιώματα που μου προσέφερε, συνέβαλε τα μέγιστα σε αυτή την πορεία. Πρώτος και σημαντικότερος πυλώνας είναι ο ίδιος ο δάσκαλός μου Koutsogiannis Antonios, που μου δίδαξε πολλά περισσότερα από μια απλή πολεμική τέχνη. Ο όρος "δεύτερος πατέρας" ακούγεται ίσως λίγο βαρύς, αλλά είναι πολύ ακριβής για να περιγράψει τις κοινές εμπειρίες, τις χαρούμενες και δυσάρεστες στιγμές, τη βοήθεια σε πραγματικά δύσκολες περιπτώσεις και όλα όσα περνάς με έναν άνθρωπο. Και αυτός ο όρος είναι ο κατάλληλος για να περιγράψει το πόση σημασία έχει σε αυτή την προσπάθεια ο δάσκαλός μου στη σχολή της Τριανδρίας, ο οποίος και συνεχίζει να καθοδηγεί με τις πολύτιμες συμβουλές του αυτό το τμήμα σε όλα τα επίπεδα, και τον οποίο ευχαριστώ βαθύτατα.
Τελευταίοι αλλά όχι έσχατοι, οι αδελφικοί φίλοι που απέκτησα όλα αυτά τα χρόνια και με τους οποίους εκπαιδεύτηκα εντός σχολής, αλλά και έζησα πολλές στιγμές έξω από αυτήν. Panagiotis Chatzopoulos, Giorgos Kokkinopoulos, Grigoris Priftis, Panos Serem, Chris Gkoritsas, και όλοι οι άλλοι των οποίων τα ονόματα αν αναδφερθούν θα μακρυγορήσουμε. Μεγάλες και θερμές ευχαριστίες σε όλους.
Κλείνοντας, μένει μόνο να ευχηθώ ένα μεγάλο ευχαριστώ και σε όλα τα μέλη της μεγάλης οικογένειας που ονομάζεται Golden Dragons, στους δασκάλους, εκπαιδευτές, βοηθούς και μαθητές, από τους οποίους όλοι έχουν βάλει έστω και άθελά τους το λιθαράκι τους για να χτιστεί αυτό το οικοδόμημα.
Καλό καλοκαίρι, καλή συνέχεια σε ό,τι κι αν κάνετε, με συνεχή προσπάθεια, αστείρευτη υπομονή και αμείωτη επιμονή, για να πετύχετε τους στόχους σας. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε:
"ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ: ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ - ΑΦΟΣΙΩΣΗ"
