22/07/2026
Ας υποθέσουμε ότι ένα χωριό δεν έχει ποδοσφαιρική ομάδα και κάποιοι άνθρωποι αποφασίζουν να τη δημιουργήσουν από το μηδέν.
(Αν έχει,παραλείψτε το 1ο και το 2ο βήμα)
Ας δούμε τι χρειάζεται μόνο για να φτάσει μια ομάδα στον Σεπτέμβριο, πριν καν ξεκινήσουν οι επίσημοι αγώνες.
- Κάνε εκλογές για τη σύσταση του σωματείου. Βρες χρήματα για δικηγόρο, παράβολα και όλες τις απαραίτητες διαδικασίες.
- Κάνε εγγραφή στο Μητρώο Αθλητικών Σωματείων, με νέα έξοδα για έγγραφα και γραφειοκρατία.
- Βρες ποδοσφαιριστές και κάνε μεταγραφές. Περίπου 25 ευρώ για κάθε παίκτη.
- Δήλωσε την ομάδα στην ΕΠΣ. Άλλα 300 ευρώ για συμμετοχή στη Β' Κατηγορία.
- Πλήρωσε τις ιατρικές εξετάσεις των ποδοσφαιριστών. Περίπου 10-20 ευρώ ο καθένας, δηλαδή τουλάχιστον 200-300 ευρώ συνολικά.
- Αγόρασε εξοπλισμό: εμφανίσεις, φόρμες, μπάλες και ό,τι άλλο χρειάζεται. Ακόμα και με χορηγό, δύσκολα θα γλιτώσεις λιγότερα από 1.000 ευρώ.
Και πάμε στο γήπεδο...
Βοήθεια από το κράτος; Πουθενά.
Ούτε για το κούρεμα του χλοοτάπητα. Ούτε για τις γραμμές. Ούτε για τα βαψίματα. Ούτε για τη συντήρηση.
Τα κάνουμε όλα μόνοι μας.
Κουρεύουμε το γήπεδο με τρακτεράκι που αγοράσαμε μόνοι μας, με δικά μας καύσιμα και προσωπική εργασία.
Για τον φωτισμό ούτε λόγος. Παρακαλούσαμε σχεδόν δύο χρόνια για να συνδεθούν οι προβολείς που αγοράσαμε επίσης μόνοι μας, με τη βοήθεια λίγων ανθρώπων που στάθηκαν πραγματικά δίπλα μας.
Και όλα αυτά είναι μόνο η αρχή. Είναι όσα απαιτούνται μέχρι να φτάσει ο Σεπτέμβριος, χωρίς να έχει παιχτεί ούτε ένα επίσημο παιχνίδι.
Και συνεχίζουμε...
Η ΕΠΟ απαιτεί από τα ερασιτεχνικά σωματεία να διαθέτουν προπονητή με δίπλωμα UEFA. Έτσι, οι διοικήσεις τρέχουν να βρουν προπονητές με τα απαραίτητα διπλώματα, πληρώνοντας σημαντικά ποσά.
Και όλοι γνωρίζουμε τι συμβαίνει στην πράξη. Είτε θα βρεις έναν προπονητή με δίπλωμα και θα τον πληρώσεις ακριβά, είτε θα αναγκαστείς να βρεις κάποια άλλη λύση για να μπορέσει η ομάδα να λειτουργήσει...
Δεν συζητάμε για διαιτησίες, αμοιβές ποδοσφαιριστών και πολλά άλλα...
Και σε όλα αυτά φτάνουμε στο καλοκαίρι του 2026, με την ΕΠΟ να ζητάει από κάθε ερασιτεχνικό σωματείο υπεύθυνο ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, υπεύθυνο αθλητικής ακεραιότητας και επιπλέον να απαιτεί τα φύλλα αγώνος να αποστέλλονται ηλεκτρονικά, κάτι που σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει ηλεκτρονικός υπολογιστής και ίντερνετ.
Καλά όλα αυτά... το θέμα είναι, ποιος θα τα πληρώσει;
Μόνο ζητάνε,μόνο πρόστιμα, και η ανταποδοτικότητα σε όλα αυτά που πληρώνουμε είναι μηδενική..
Το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο πεθαίνει. Το τι πρέπει να γίνει πρέπει να το βρουν οι υπεύθυνοι, γιατί κι αν τους πούμε τη γνώμη μας, θα μας γράψουν εκεί που δεν πιάνει μελάνι.
Ή μας δουλεύουν ή δεν ξέρουν τι τους γίνεται.
Και το πιο τραγικό είναι ότι όλα αυτά τα βάρη πέφτουν πάντα στους ίδιους: στους λίγους ανθρώπους που αγαπούν πραγματικά το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και παλεύουν κάθε χρόνο να κρατήσουν ζωντανές τις ομάδες τους.
Σωματεία χωρίς στήριξη, χωρίς υποδομές, χωρίς ουσιαστική βοήθεια, καλούνται να ανταποκριθούν σε συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις, λες και πρόκειται για επαγγελματικές ομάδες με χορηγούς, έσοδα και οργανωμένες δομές.
Κι όμως, στην πραγματικότητα, μιλάμε για ανθρώπους που βάζουν από την τσέπη τους, που τρέχουν εθελοντικά, που θυσιάζουν χρόνο, χρήμα και προσωπική ζωή για να υπάρχει μια ομάδα στο χωριό, στη γειτονιά, στην επαρχία.
Αν αυτό συνεχιστεί, δεν θα μείνουν ομάδες. Δεν θα μείνουν παιδιά να παίξουν. Δεν θα μείνει κανένα κίνητρο για να ασχοληθεί κανείς.
Και τότε θα αναρωτιούνται όλοι γιατί ερήμωσε το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.
Η απάντηση θα είναι απλή: γιατί το άφησαν να πεθάνει.
