Το Τάι Τσι Τσουάν (tai chi chuan, taijiquan) αποτελεί κληρονομιά του Κινέζικου Παραδοσιακού Πολιτισμού εδώ και εκατοντάδες χρόνια. Η κατά λέξη μετάφραση του είναι «Υπέρτατη πυγμαχία» και είναι πολεμική τέχνη, αλλά είναι ταυτόχρονα και άσκηση για συγκέντρωση και υγεία.
Λέγεται ότι το Ται Τσι Τσουαν δημιουργήθηκε πριν από εφτά αιώνες, από τον Ταοϊστή μοναχό Τσανγκ Σαν Φένγκ, παρακολουθώντας τη μάχη
ενός πουλιού, πιθανώς ενος γερανού με ένα φίδι στην αυλή του . Οι αρχές του Ταοϊσμού θεμελιώθηκαν τον 6ο αιώνα πχ από τον Λάο Τσε, στο βιβλίο του Ταο Τε Τσίνγκ, αλλά προυπήρχαν για χιλιάδες χρόνια πριν, στο βιβλίο των αλλάγών, το Ι Τσινγκ. Το Ται Τσι Τσουαν βάζει σε εφαρμογή την Ταοϊστική Φιλοσοφία και ανήκει στις Εσωτερικές Πολεμικές Τέχνες. Στοχέυει στη εσωτερική ηρεμία και ορίζεται σαν διαλογισμός σε κίνηση ή σαν μια διαρκής αναζήτηση ισσοροπίας. Οι κινήσεις στο Tai chi ή Taiji είναι απαλές, κυκλικές και σπειροειδείς, σε μια διαρκή εναλλαγή των δύο αντίθετων ποιοτήτων yin και yang. Το ζητούμενο στην εξάσκηση του Tai Chi σε σωματικό αλλά και ψυχικό επίπεδο, είναι ενας δυνατός πυρήνας και ενα μαλακό περίβλημα.
Στη σχολή μας το κάθε μάθημα περιλαμβάνει:
α. Προθέρμανση μυών και αρθρώσεων και ασκήσεις ισσοροπίας
β. Ενεργειακές ασκήσεις Chi Gong & Nei Gong
γ. Μικρή και μεγάλη φόρμα Yang
δ. Διαδραστικές ασκήσεις Pushing hands και πολεμικές εφαρμογές
ε. Διαλογιστικό κλείσιμο
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΔΑΣΚΑΛΟΥ
O Γ. Μαργαρίτης, από τα χρόνια των σπουδών του στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, παράλληλα με τις αναζητήσεις του στα ζητήματα της δημιουργίας και της τέχνης, ενεπλάκη με τις λεγόμενες «εσωτερικές πολεμικές τέχνες» της Ανατολής. Αφορμή υπήρξε η επαφή του με έργα τέχνης της Σινοϊαπωνικής παράδοσης, (καλλιγραφίες και μελάνια Ταοϊστών και Ζεν Καλλιτεχνών), καθώς και με τα έργα των Hokusai και Hiroshige που είχαν επηρεάσει την Μοντέρνα Τέχνη του 20ου αιώνα.
Η εμπνευση δόθηκε από μια Ζέν Ιστορία για την ομοιότητα στην κίνηση του πινέλου και του σπαθιού! Μπαίνει στον κύκλο του Ταϊλανδού δασκάλου Tew Bunnag και διδάσκεται Yang Tai chi, Chi Gong, και εφαρμογές sparing και pushing hands. Παράλληλα μαθητεύει με το δάσκαλο Δ. Πιτιανούδη στο Wu Tai chi προερχόμενο απ’ τη γραμμή του Bruce Frantzi. To 1995 ξεκινάει Aikido αρχικά στην γραμμή του Kazuo Chiba Sensei και κατόπιν με την Janet Clift Sensei (6o Dan) και τον Eamonn Devlin Sensei (5o Dan) που υπάγονται απ’ ευθείας στο Aikikai. Με ασίγαστο πάθος παρακολουθεί ακούραστα όλα τα μαθήματα στο Dojo του Aikido Αθηνών και άλλα Σεμινάρια στην Ελλάδα και λαμβάνει επίσης μέρος σε μεγάλα διεθνή σεμινάρια στην Ευρώπη με τους σημαντικότερους Shihan. Έχει επισκεφθεί δυο φορές την Μητρόπολη του Aikido στο Τόκυο (Hombu Dojo) και το 12ο International Aikido Congress στο Takasaki της Ιαπωνίας. Δίδαξε για πολλά χρόνια το μάθημα της Τετάρτης στο Aikido Αθηνών και το 2009 ξαναΐδρυσε και δίδαξε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το τμήμα Aikido για τους φοιτητές και το προσωπικό. Το 2013 ιδρύει το σύλλογο Aikido Νοτίων Προαστίων που δραστηριοποιείται καθημερινά μέχρι σήμερα στο Φάληρο.
Έχει διδάξει ο ίδιος σε πλήθος σεμιναρίων στη Θεσσαλονίκη, στη Σύρο, στην Καλαμάτα στο Ναύπλιο και στη Βαλένθια της Ισπανίας.
Από την αρχή το ερώτημα που τον απασχόλησε ήταν το σημείο συνάντησης των δύο εσωτερικών τεχνών Tai Chi και Aikido, και η ανάπτυξη του Chi ή Ki από ένα υγειές και δυνατό σώμα, είτε μέσα στις πολεμικές εφαρμογές του Aikido, είτε μέσα στις διαλογιστικές φόρμες του Tai Chi .
Σήμερα εργάζεται σαν καθηγητής Εικαστικών στη Β/θμια εκπαίδευση και διδάσκει παράλληλα Aikido στο Π. Φάληρο και Tai chi στο Γέρακα (Κλεισθένους 399 στο χώρο Planet One)
Kατέχει το 5ο Dan Aikikai και τον τίτλο του Shidoin, ενώ ασκείται καθημερινά στο Zazen με την καθοδήγηση του Mario Nan Mon Fatibene, μαθητή του Zen δασκάλου Engaku Taino
