Η πυγμαχία είναι ίσως από τα πιο δύσκολα αθλήματα. Ένας πυγμάχος χρειάζεται να διακατέχεται από ταχύτητα, δύναμη, αντοχή, ευελιξία και οξυδέρκεια. Το σώμα ενός πυγμάχου θα πρέπει να αντέχει τα χτυπήματα του αντιπάλου ενώ θα πρέπει να είναι σε θέση να επαναφορτίζει την χαμένη του ενέργεια μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Αρκετοί θα νομίζουν πως 2 πυγμάχοι όταν παλεύουν μέσα στο ring , ουσιαστικά παίζουν ξύλο. Όμως στην ουσία συμβαίνουν πολλά περισσότερα πράγματα εκείνη την στιγμή, από σωματικό πόλεμο μέχρι εγκεφαλικό που φτάνει ακόμα και στον ψυχολογικό.
Εκτός από την κατάλληλη σωματική διάπλαση, ένας πυγμάχος θα πρέπει να έχει και γυμνασμένο μυαλό, έτοιμο να ανταπεξέλθει σε κάθε πρόκληση. Η όραση του θα πρέπει να είναι οξεία σε τέτοιο βαθμό ώστε να παρακολουθεί την κίνηση των χεριών του αντιπάλου. Μάλιστα σε επιστημονική έρευνα που έγινε, η ταχύτητα του χτυπήματος ενός πυγμάχου ξεπερνάει και την ταχύτητα ενός F14!!
Η πυγμαχία ίσως είναι από τα πιο προκλητικά σπορ, ονομάζεται γλυκιά επιστήμη «sweet science» και είναι από τα αθλήματα που η θέληση των αντιπάλων συγκρούεται μέσα στο ring. Κάθε κίνηση απαιτεί ενέργεια. Είτε δεχτούμε είτε δώσουμε κάποιο χτύπημα ακόμα και αν αστοχήσουμε, μας κοστίζει ενέργεια. Μπορεί να δούμε έναν αντίπαλο ο οποίος τα δίνει όλα και στο πρώτο λεπτό πάνω να έχει εξαντληθεί σε μεγάλο βαθμό αποτελώντας ένα έρμαιο για τον αντίπαλο του ακόμα και αν αυτός είναι από εκείνους που δεν σου γεμίζουν το μάτι. Ένας αγώνας πυγμαχίας ισοδυναμεί με έναν αγώνα σκάκι. Κάθε κίνηση θέλει προσοχή και θα πρέπει να συνοδεύεται από μια σκέψη καλά μελετημένη.
Ένας αγώνας πυγμαχίας δεν σταματά αν δεν χτυπήσει το καμπανάκι. Ακόμα και αν κουραστεί ο πυγμάχος θα πρέπει να συνεχίσει να παλεύει μέχρι τελικής πτώσεως. Εκείνες τις στιγμές χρειάζεται το μυαλό του περισσότερο από κάθε άλλη στιγμή. Το μυαλό είναι ένα πανίσχυρο εργαλείο όπου κάποιοι δεν μαθαίνουν ποτέ να το λειτουργήσουν. Για παράδειγμα, όλοι οι πυγμάχοι γνωρίζουν πως είναι καλό να τρέχουν, να γυμνάζονται και να προσέχουν την διατροφή τους. Όμως λίγοι σκέφτονται την εξάσκηση πάνω σε μια συγκεκριμένη τεχνική με αποτέλεσμα να ανεβαίνουν πάνω στο ring σαν ταύροι και να φεύγουν σαν γατάκια.
Γιατί κάποιοι αθλητές τα καταφέρνουν ενώ κάποιοι άλλοι όχι? Τι είναι αυτό που τους κάνει διαφορετικούς? Η απάντηση είναι ότι οι αθλητές που τα καταφέρνουν,έχουν την σωστή “ψυχολογική κατάσταση” . Για να καταλάβετε τι εννοούμε, σκεφτείτε την φράση “Σωματική κατάσταση “. Πόσο καλά έχει εκπαιδεύσει την θέληση του στο να κερδίσει ? Με άλλα λόγια πόσο πιστεύει στον εαυτό του και στις δυνατότητές του ο αθλητής. Θέλει να υπερέχει ? Θεωρεί τον εαυτό του καλύτερο?
Ο πυγμάχος χαρακτηρίζεται για την πειθαρχεία του . Πυγμάχος που πυγμαχεί αλλά δεν έχει πειθαρχεία δεν είναι πυγμάχος άσχετα με το ότι φοράει γάντια και μαθαίνει την τέχνη βαρώντας έναν σάκο. Θα πρέπει να ξυπνάει στις 5:30 και να έχει ξεκινήσει το τρέξιμο το πολύ μέχρι τις 6 το πρωί. Ενώ όλοι κοιμούνται, οι πυγμάχοι το πρωί είναι έξω και τρέχουν. Είναι εύκολο να κλήσεις το ξυπνητήρι και να κοιμηθείς άλλα 5 λεπτά και άλλα 5 λεπτά και άλλα 5 λεπτά .... Ο σωστός πυγμάχος κοιμάται νωρίς και ξυπνάει νωρίς.
Θα υπάρξουν μέρες που δεν θα μπορεί να αντέξει το πρωινό ξύπνημα ενώ άλλες μέρες θα νοιώθει κουρασμένος και εξαντλημένος. Όμως αυτή είναι η στιγμή που ξεπερνάει τον εαυτό του για να ανέβει ένα επίπεδο παραπάνω.
Το πρωί δεν είναι ο προπονητής εκεί για να τον ξυπνήσει, θα πρέπει λοιπόν μόνος του να πειθαρχήσει τον εαυτό του για να το κάνει. Θα πρέπει να δει τον εαυτό του σαν τον αθλητή που προπονεί, σαν ξεχωριστή οντότητα. Τι είναι αυτό που τον κάνει να επιλέξει να ξυπνήσει αντί να κοιμηθεί? Η απάντηση είναι από το πόσο πολύ θέλει ο πυγμάχος να προπονηθεί και να πετύχει τον στόχο του. Κυριολεκτικά και διαβάστε προσεκτικά, ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΟ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ. - Αυτό ισχύει και για άλλα πράγματα στην ζωή μας φυσικά και για αυτό το τονίζω -.
Πάντα θα υπάρχουν πυγμάχοι που κοιμούνται ενώ άλλοι τρέχουν, στο γυμναστήριο, άλλοι που παίζουν η ειρωνεύονται ενώ άλλοι είναι αφοσιωμένοι στον στόχο τους μέχρι να σβήσουν τα φώτα.
Σωματικά και ψυχολογικά πρέπει ο πυγμάχος να είναι δυνατός σε αυτό το άθλημα. Η απόφαση πρέπει να παρθεί σε ατομικό επίπεδο. Όταν αποφασίσει ο πυγμάχος με την καρδιά του ότι θέλει να πετύχει τότε και το μυαλό του θα τον βοηθήσει. Ο πυγμάχος στον ξύπνιο του και στον ύπνο του ονειρεύεται να παλεύει. Σκέφτεται τεχνικές και τρόπους να περάσει ή να αμυνθεί σε χτυπήματα.
Η πυγμαχία είναι ένα άθλημα για μαχητές στο σώμα αλλά και στην ψυχή. Αυτοί που είναι και στα δυο δυνατοί αυτοί θα είναι και οι νικητές.
Ο πυγμάχος θα αντιμετωπίσει τον δισταγμό, την απογοήτευση αλλά και την ήττα. Από αυτά θα μάθει και μόνο. Η επιτυχία είναι απλά μια επιβεβαίωση αυτών που ήδη γνωρίζει. Ο μόνος τρόπος για να ξεπεράσει τα προηγούμενα είναι διά μέσου της προπόνησης. Πειθαρχεία στην προπόνηση και στην εξάσκηση και στο πρόγραμμά του.
Θα έρθει η στιγμή που ο πυγμάχος θα καταλάβει ότι δεν είναι ο μόνος αλλά πολλοί πριν από αυτόν αντιμετώπισαν τις ίδιες φοβίες και βγήκαν νικητές.
Ο πυγμάχος μαθαίνει να χάνει αλλά και να κερδίζει. Κάθε ήττα πρέπει να είναι ένα μάθημα και κάθε του νίκη μια επιβεβαίωση. Θα πρέπει να επωφελείται και από τα δύο και ότι και αν συμβαίνει, να επανέρχεται και να συνεχίζει την μάχη.
Υπάρχουν στιγμές που ο πυγμάχος υποκύπτει στα προβλήματα του και τότε αρχίζει ο κόσμος να τον εμπαίζει. Αρχίζει να χάνει τον έναν αγώνα μετά τον άλλον. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν όλοι αυτοί είναι ότι η πυγμαχία σε όποιο επίπεδο και αν διεξάγεται, απαιτεί προπόνηση και γερή εξάσκηση αλλά και χρόνο για να μαθευτούν όλες αυτές οι τεχνικές και δεν είναι απλά ένα παιχνιδάκι. Εκεί ο σωστός πυγμάχος αποδεικνύει την ψυχολογική του αντοχή. Με πειθαρχία συνεχίζει την προπόνηση μέχρι να νικήσει ξανά.
