14/09/2026
Η επιστροφή ή η είσοδος μιας ομάδας στη μεγάλη κατηγορία αποτελεί πάντα λόγο γιορτής για τους φιλάθλους και την τοπική κοινωνία. Ωστόσο, στο ελληνικό ποδόσφαιρο, η χαρά της ανόδου συνοδεύεται συχνά από μια πικρή πραγματικότητα: την έλλειψη σύγχρονων αθλητικών υποδομών.
Το φαινόμενο ομάδες να αγωνίζονται ως γηπεδούχες σε ουδέτερα στάδια δεν είναι καινούργιο, αλλά συνεχίζει να εκθέτει το προϊόν.
Φέτος έχουμε Καλαμάτα και Ηρακλή, δύο ιστορικές ομάδες, οι οποίες παρά την άνοδό τους στη Super League 1, αναγκάζονται να αναζητούν προσωρινή στέγη καθώς οι φυσικές τους έδρες δεν πληρούν τις απαραίτητες προδιαγραφές.
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με την Κηφισιά, όπου ανέβηκε περσι και ακόμα φέτος χρησιμοποιήσει ως έδρα το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.
Στο ελληνικό ποδόσφαιρο συχνά κοιτάμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος, που είναι οι βασικές υποδομές. Δεν νοείται επαγγελματικό πρωτάθλημα με αξιώσεις όταν οι σύλλογοι περιφέρονται από στάδιο σε στάδιο κάθε αγωνιστική, αλλοιώνοντας στην πράξη το πλεονέκτημα της έδρας.
Για να θεωρούμαστε μια υπολογίσιμη ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική χώρα, η ΕΠΟ και η Super League οφείλουν να θεσπίσουν αυστηρά κριτήρια αδειοδότησης πριν από την έναρξη της σεζόν. Όπως ισχύει στα προηγμένα πρωταθλήματα, η εξασφάλιση κατάλληλης έδρας πρέπει να αποτελεί απαράβατο όρο για τη συμμετοχή στην κατηγορία, πιέζοντας παράλληλα τους δήμους και την πολιτεία να επενδύσουν εκσυγχρονίζοντας τα δημοτικά στάδια.
Φώτο από την "εντός" έδρας αγώνα της Καλαμάτας οπου και κέρδισε με 3-1 τον ΝΠΣ Βόλο.