09/06/2026
Ανάμεικτα τα συναισθήματα για την ομάδα μη ενεργών αθλητριών του ΑΣ Παπάγου στο οικείο F4 της ΕΣΠΑΑΑ. Η ομάδα κατέλαβε την τρίτη θέση που σίγουρα είναι μια επιτυχία παρότι οι αθλήτριες θεωρούν ότι θα μπορούσαν να πετύχουν κάτι καλύτερο. Όλα τα λεφτά ουσιαστικά ήταν ο ημιτελικός της Παρασκευής που ήταν deja-vu με τον ημιτελικό στο F4 της ΕΣΠΕΔΑ, μερικούς μήνες νωρίτερα, έστω και με διαφορετικό αντίπαλο. Η ομάδα βρέθηκε να χάνει 2-0 σετ από την οικοδεσπότρια ομάδα του ΑΟ Λαγονησίου. Παρόλα αυτά κατάφερε να ανακάμψει και να ισοφαρίσει σε 2-2 σετ. Τo tie-break κρίθηκε στις λεπτομέρειες όπου παρότι ο ΑΣ Παπάγου προηγήθηκε με 3 πόντους (5-8), η νεανική και καλά δουλεμένη ομάδα του ΑΟ Λαγονησίου κατάφερε να ισοφαρίσει. Οι δύο ομάδες πήγαιναν πόντο-πόντο με τη γηπεδούχο ομάδα να επικρατεί με 15-13. Ο αγώνας για την τρίτη θέση αντιμετωπίστηκε σαν ένας ακόμα τελικός κι όχι "αγώνας παρηγοριάς" για τις αθλήτριες του ΑΣ Παπάγου. Παρά την πνευματική κυρίως κούραση από τον ημιτελικό της Παρασκευής, κατάφεραν να ανασυγκροτηθούν και να επικρατήσουν με 3-1 του ΑΣΠ Γλυφάδας. Η νίκη αυτή υπήρξε σημαντική κυρίως σε ψυχολογικό επίπεδο για τις αθλήτριες της ομάδας που πέρα από την προσπάθεια που κάνουν όλη τη χρονιά, ειδικά από το Μαϊο όπου έδειξαν άλλο αγωνιστικό πρόσωπο και σίγουρα περίμεναν κάτι παραπάνω. Ηθική δικαίωση σε προσωπικό επίπεδο κι αναγνώριση από τους αντιπάλους τα ατομικά βραβεία καλύτερης πασαδόρου για τη Χαρά Γουργουλέτη που έχει δείξει μεγάλη αφοσίωση στην ομάδα και καλύτερης επιθετικού για την Κατερίνα Ράγκου που αποτελεί μια ξεχωριστή παρουσία για την ομάδα και για εκείνη φέτος υπήρξε μια ιδιαίτερη χρονιά, για εξωαγωνιστικούς λόγους, και μόνο χαμογελαστή θα μπορούσε να τη βρει τελικά. Για καθεμιά αθλήτρια θα μπορούσε κάποιος να γράψει πολλά για την παρουσία της όπως και για τις θυσίες της. Το πιο σπουδαίο και συνάμα το πιο δύσκολο για μια ομάδα είναι ότι ακόμα κι οι αθλήτριες που δεν έπαιζαν στήριζαν κάθε προσπάθεια των αθλητριών που ήταν στον αγωνιστικό χώρο κι ενεργούσαν ομαδικά, κάτι που είναι αρκετά δύσκολο να επιτευχθεί ειδικά σε αυτό το αγωνιστικό επίπεδο. Καταλυτικό ρόλο σε όλο αυτό έπαιξε η διαχείριση της προπονήτριας κ. Αλεξάνδρας Καυκιά που άλλαξε σε σύντομο χρονικό διάστημα την ψυχολογία της ομάδας σε ατομικό κι ομαδικό επίπεδο. Τέλος για το κοινό της ομάδας ό,τι και να πει κάνεις είναι λίγο. Κάτι που ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο περίπου ως κάτι μεμονωμένο και κάπου στα όρια του αστείου, χρόνο με το χρόνο, αγώνα με τον αγώνα έχει κερδίσει τη δική του θέση στις καρδιές των αθλητριών, με την ιδιαίτερη κι ευφυή παρουσία στις εξέδρες ( κι όχι μόνο ), ενώ ολοένα και περισσότερος κόσμος ακολουθεί στο ίδιο πάντα πνεύμα τους αγώνες της ομάδας. Κάτι τελευταίο : μπορεί μετά από πέντε περίπου χρόνια που λειτουργεί περίπου η ομάδα vintage γυναικών του ΑΣ Παπάγου, να μη βρίσκεται στο επίκεντρο του οργανισμού όχι του συλλόγου αλλά ακόμα και του ιδίου τμήματος, ωστόσο οι αθλήτριες νιώθουν και το δείχνουν όπως μπορούν ότι αγαπάνε το σύλλογο και θέλουν από το δικό τους τρόπο το σήμα του ΑΣ Παπάγου να είναι ψηλά και να ξεχωρίζει. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να τους το αναγνωρίσουμε και να το δείχνουμε εμπράκτως όσο γίνεται. Σας ευχαριστούμε για όλα μεγαλοκορίτσια, τα καλύτερα είναι μπροστά σας.
p.s. Στα θετικά της διοργάνωσης είναι ότι η απόσταση μίας μέρας ανάμεσα στους ημιτελικούς και τους τελικούς προκειμένου να υπάρχει η απαραίτητη ξεκούραση κι αποφόρτιση των ομάδων, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης διοργάνωσης.
