18/02/2022
Έρευνα του 2019 στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής δείχνει ότι:
• Ο συνολικός χρόνος που τα περισσότερα παιδιά ασχολούνται με ένα άθλημα έχει μειωθεί σε ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ
• Τα περισσότερα παιδιά συνήθως ΤΑ ΠΑΡΑΤΟΥΝ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 11 ΕΤΩΝ!
• Το 2018, μόνο το 38% των παιδιών ηλικίας 6 - 12 ετών ασχολούνταν σε τακτική βάση με τα ομαδικά αθλήματα σε σχέση με το 45% το 2008
• Οι γονείς είναι διατεθειμένοι να ξοδέψουν πολλά χρήματα προκειμένου τα παιδιά τους να συνεχίζουν να ασχολούνται με τον αθλητισμό. Για παράδειγμα, κατά μέσο όρο, οι γονείς ενός παιδιού που ασχολείται με το χόκεϋ επί πάγου ξοδεύουν πάνω από 2.500 δολάρια τον χρόνο (!) ενώ για το μπάσκετ κατά μέσο όρο ξοδεύουν το - διόλου ευκαταφρόνητο - ποσό των περίπου 430 δολαρίων τον χρόνο
• Οι μετακινήσεις των αθλητών είναι το πιο κοστοβόρο στοιχείο στην αθλητική διαδικασία των παιδιών και κατά μέσο όρο αγγίζει το ποσό των 196 δολαρίων τον χρόνο, με δεύτερο στοιχείο αυτό του αθλητικού εξοπλισμού που αγγίζει τα 144 δολάρια τον χρόνο και τρίτο στοιχείο τις ιδιωτικές προπονήσεις με 134 δολάρια τον χρόνο μέσο όρο
Ο αθλητισμός στις παιδικές ηλικίες είναι πλέον μία βιομηχανία άνω των 17 δις δολαρίων!
Και εννοείται ότι υπάρχουν γονείς που - χωρίς απαραίτητα να έχουν μεγάλη οικονομική επιφάνεια - ξοδεύουν πολύ μεγαλύτερα ποσά από τους μέσους όρους για να μπορέσουν τα παιδιά τους να έχουν ένα καλύτερο μέλλον και περισσότερες προοπτικές στον αθλητικό χώρο. Και αυτό είναι απολύτως θεμιτό.
Το πρόβλημα όμως ξεκινάει από τη στιγμή που ο γονιός που ξοδεύει αυτά τα χρήματα έχει και τις ανάλογες μεγάλες προσδοκίες για το παιδί του, ΕΡΗΜΗΝ του παιδιού του. Γιατί τότε, το επιχείρημα που χρησιμοποιεί είναι χειριστικό. "Οφείλεις να επιτύχεις γιατί εγώ ξοδεύω τόοοοοσα πολλά για σένα".
Και αυτό, στην παιδική ψυχή μετατρέπεται σε ένα βάρος δυσβάσταχτο.
Τροφή για σκέψη και προβληματισμό...
