12/02/2026
Ο ΠΑΣ Γιάννινα πάντα είχε πιστό λαό στο πλευρό του και έφτιαχνε γενιές οπαδών όχι γιατί είχε αγωνιστικές επιτυχίες ή τίτλους και ευρωπες αλλά από τον ίδιο τον κόσμο του που γέμιζε τους Ζωσιμάδες και κάθε Κυριακή ήταν γιορτή ενώ στα εκτός κατέβαιναν ορδές σε όλη την Ελλάδα από Αλεξανδρούπολη μέχρι την Ρόδο και από Καστοριά μέχρι την Κρήτη.
Αλλα και οι Ηπειρώτες της Αθήνας βοήθησαν πολύ στην εξάπλωση του μύθου του λαού του ΠΑΣ Γιάννινα,αφού σε όλα τα γήπεδα της Αττικής και πέριξ ήμασταν περισσότεροι από τους γηπεδούχους.
Τα τελευταία χρόνια δυστυχώς είτε λόγω της κρίσης αλλά κυρίως λογω της οικογένειας(χφτου)ο μεγάλος όγκος του λαού μας άρχισε να κουράζεται να ξενερώνει και έχει αποστασιοποιηθει.
Παρόλα αυτά υπάρχουν ακόμα αλάνια από τη νέα γενιά που το λέει η καρδιά τους και παρόλο που δεν έχουν ζήσει το μεγαλείο του λαού του ΠΑΣ(με ελάχιστες εξαιρέσεις τα τελευταία χρόνια) είναι εκεί πωρωμένοι και πιστοί στην ιδέα του ΠΑΣ Γιάννινα ακόμα και τώρα που η ομάδα είναι στα χειρότερα της.
Αυτοί είναι ήρωες πραγματικά που μέσα στη λαίλαπα και την προπαγάνδα της TV,των social media και των "επιτυχιών" των "μεγάλων" παραμένουν αγνοί ρομαντικοί στρατιώτες της ιδέας του ΠΑΣ Γιάννινα.
Γι αυτό πρέπει να παλέψουμε για τη νέα γενιά αλλά και για την μεγάλη μας καψούρα να κάνουμε τον ΠΑΣ ισάξιο με το μπόι των ονείρων μας,να ξανακάνουμε το Ζωσιμάδες και τις Κυριακές μας ξανά γιορτή.
Να ανεβαίνουμε προς την πλατεία και να βλέπουμε παρεακια με κασκολ στο λαιμό να ξεπεταγονται από κάθε στενό,να ανηφορίζουμε από το Άλσος και και να ακούμε συνθήματα από άλλες παρέες,να κατεβαίνουμε από την Καραβατια και να γινόμαστε ένα με τους υπόλοιπους,να ανεβαίνουμε την Αβέρωφ μετά το καφεδάκι και τα τσίπουρα μας με το 'ΔΕ Σ' ΑΦΗΣΑΜΕ ΜΟΝΟ ΠΟΤΕ', να φτάνεις στο τέρμα της Μιχαήλ Αγγέλου και να ακούς το βουητό από τον κόσμο που είναι έξω από το γήπεδο.
Να ανεβαίνουμε τα σκαλιά της σκεπαστης και να σε πιάνει ρίγος με το που βλέπεις το ναό γεμάτο,
να μπαίνεις στην Παλιά και να βλέπεις τις σημαίες τα πλακάτ και τον λαό να χοροπηδάει μισή ώρα πριν το ματς.
Και μετά τον αγώνα να κάνεις 20 λεπτά να φύγεις γιατί δεν χώρας να περάσεις και άλλοτε να πας για τσίπουρα με το 'ΟΣΟ ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙΣ ΤΟΣΟ ΜΕ ΠΟΡΩΝΕΙΣ' γιατί η ομάδα δεν κέρδισε και άλλοτε να ακούς κορναρισματα απ τα μηχανάκια και τα αμάξια στην 28ης και σε όλη την πόλη όταν κερδίζουμε.
Τις Κυριακές στα εκτός να βγαίνεις στη Νομαρχία και να βλέπεις τα πουλμαν μέχρι το ρολόι να περιμένουν τον λαό για ακόμα μια μάχη εκτός έδρας.
Ο ΠΑΣ είναι η ζωή μας και όπως στην ζωή μας δεν τα παραταμε όσες αναποδιές κι αν έρθουν έτσι και με την ομάδα πρέπει να την στηρίξουμε μέχρι τέλους.
Αρχής γενομένης το Σάββατο στην Ευκαρπία να βάλουμε το λιθαράκι μας στην Αναγέννηση του ΠΑΣ Γιάννινα.
10 τελικοί έμειναν,ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ.
Να σώσουμε τη χρονιά και από το καλοκαίρι να κάνουμε τα πάντα έτσι ώστε η ομάδα μας να βρει τον δρόμο της.
