«Γλαύξ γάρ ημών,
πριν μάχεσθαι,
τον στρατόν διέπτατο»
Αριστοφάνης, Σφήκες 1086
Κουκουβάγια (Νoctua Athene)
Ανατρέχοντας στην ιστορία, διαβάζουμε ότι από τον 5ο π.Χ. αιώνα η Αθήνα χρησιμοποιώντας τον άργυρο που εξορύσσετο από νησιά του Αιγαίου άρχισε να κόβει το δικό της νόμισμα, τις «αθηναϊκές γλαύκες». Στη μια όψη του νομίσματος απεικονιζόταν η θεά Αθηνά και στην άλλη η αρχαία γλαύξ.
Για χιλ
ιάδες χρόνια η «γλαύξ» θεωρείται σύμβολο σοφίας και σύνεσης. Η κουκουβάγια αναφέρεται στην ελληνική μυθολογία ως το ιερό πουλί της θέας Αθηνάς, σύμβολο της σοφίας και της φρόνησης του ελληνικού πνεύματος. Συνδέεται με θρύλους και δεισιδαιμονίες λόγω του απόκοσμου ήχου της φωνής της και του γεγονότος ότι δραστηριοποιείται τη νύχτα.
Έκτοτε είναι το αγαπημένο πουλί και έμβλημα της θεάς Αθηνάς που την συντροφεύει σε πολλά αγάλματα. Άλλωστε στην Παλλάδα οφείλει και το λατινικό της όνομα Νoctua Αthene.
Η κουκουβάγια προστατεύτηκε και κατοίκησε την ακρόπολη σε μεγάλους αριθμούς. Καθώς όμως η θεά Αθηνά, εκτός από θεά της σύνεσης και της σοφίας, είναι και η θεά του πολέμου η κουκουβάγια έγινε ο προστάτης που συνόδευε τον ελληνικό στρατό στον πόλεμο. Εάν μια κουκουβάγια πετούσε πάνω από τους Έλληνες στρατιώτες πριν από μια μάχη, αποτελούσε σημάδι νίκης. Πιο συγκεκριμένα και σύμφωνα με τον Αριστοφάνη (Σφήκες), η επίτευξη μιας νίκης κατά των Περσών οφείλετε στην πτήση μιας κουκουβάγιας η οποία χρησιμοποιήθηκε από την θεά Αθηνά ως αγγελιοφόρος, «Γλαύξ γάρ ημών, πριν μάχεσθαι, τον στρατόν διέπτατο». Οι κάτοικοι της Αθήνας πίστευαν πως η θεά Αθηνά έπαιρνε συχνά τη μορφή μιας κουκουβάγιας όταν ήθελε να παρουσιαστεί στους ανθρώπους.
Οι Noctuas Athens table soccer club, με έμπνευση την κουκουβάγια «γλαύξ», την σοφία της και την σύνεση της, ξεκινάνε το ταξίδι στον όμορφο κόσμο του επιτραπέζιου ποδοσφαίρου (Subbuteo).
