05/10/2024
Έλα γιο το ξέχασα κιόλας ότι υπήρχε αυτή η σελίδα.
Σήμερα παίζουμε ρέθυμνο με mellow lizzard. Την επόμενη βδομάδα ξαναπαίζουμε μάλλον και στο ρέθυμνο και στη στοά. Ελάτε να ακούσετε πώς είναι να στακάρεις δύο φαρφίσες και τρία όργκανς και να τα περνάς από old school ενισχυτές. Να'ναι καλά τα digital τεκνολοτζις
ΟΧΙ ΑΛΛΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ!
Στις 21/5/2020 φορτηγό της εταιρίας ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΗ ΑΜΑΡΙΟΥ τουμπάρει και ο Μανώλης Αφράτης, ο οδηγός του φορτηγού, χάνει την ζωή του. Πιο αναλυτικά, στο φονικό φορτηγό τα φρένα δεν δούλευαν, τα λάστιχα ήταν λεία και το κάθισμα της καμπίνας ξεβίδωτο. Ο Ηρακλής Μανουκαράκης, τότε διευθυντής της εταιρίας, είχε αφήσει εν γνώση του το φορτηγό ασυντήρητο διότι τον ενδιέφεραν περισσότερο τα κέρδη από την ασφάλεια των εργαζομένων του. Ο Μανώλης Αφράτης, όμως, δεν είναι η μόνη περίπτωση εργοδοτικής αυθαιρεσίας καθώς συνολικά στην Ελλάδα μόνο το 2023 είχαμε 183 θανάτους και 283 σοβαρούς τραυματισμούς, ενώ μέχρι τα μέσα Απρίλη του 2024 είχαμε 31 νεκρούς από ανθρώπους που αγωνιζόντουσαν καθημερινά για να συντηρήσουν τους ίδιους και την οικογένειά τους. Μόνο μέσα στην προηγούμενη εβδομάδα, είχαμε 3 σοβαρά τραυματισμένες/ους και ένα 19χρονο νεκρό εργαζόμενο στο Ρέθυμνο! Τα ΜΜΕ αναφέρουν τα γεγονότα ως απλά αγγελτήρια θανάτων ή με μία απλή περιγραφή των τραυματισμών, αποσιωπώντας και συγκαλύπτοντας τους υπεύθυνους για τους τραυματισμούς και τις εργοδοτικές δολοφονίες, ή σφυρίζουν αδιάφορα για τις βαθύτερες αιτίες και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δούλευαν οι εργαζόμενες/οι.
Αρκεί να αναλογιστούμε, πόσες από μας έχουμε κινδυνεύσει εν ώρα εργασίας και πόσοι άνθρωποι, στο φιλικό ή συγγενικό μας περιβάλλον, έχουν τραυματιστεί ή έχουν χάσει τη ζωή τους για το μεροκάματο.
Ο Μανώλης, ήταν ένας από μας! Όπως και όλοι οι νεκροί ή τραυματισμένοι που κάποιοι θυσίασαν και θυσιάζουν στο βωμό του κέρδους. Όσο τα αφεντικά και τα τσιράκια τους μας ξεζουμίζουν ανενόχλητα, όλες θα είμαστε αναλώσιμες. Τα εργασιακά δικαιώματα μας, που με αίμα έχουν διεκδικηθεί, έχουν καταστρατηγηθεί και οι νόμοι είναι απόλυτα συνυφασμένοι με τις ορέξεις και τα συμφέροντα των μεγαλοκαρχαριών.
Μόνο με οργάνωση, αντίσταση και αλληλεγγύη μπορούμε να πάρουμε πίσω τις ζωές και την αξιοπρέπειά μας, δημιουργώντας αναχώματα στην εργασιακή λαίλαπα που μας ισοπεδώνει.
Στους δρόμους, έξω από τα δικαστήρια, μέσα στις αίθουσες, μέσα από συλλογικές και αλληλέγγυες διαδικασίες, βρεθήκαμε με ανθρώπους και συλλογικότητες από όλη την Ελλάδα, ορθώσαμε και ενώσαμε τις φωνές και τις γροθιές μας, οργανώσαμε τις αντιστάσεις και τις παρεμβάσεις μας.
Οργανώσαμε την Πανελλαδική Ημέρα Δράσεων για την Ταξική μνήμη, για τα θύματα των εργοδοτικών δολοφονιών, στις 9 Μάρτη του 2023 που ευελπιστούμε να καθιερωθεί.
Με τη λύσσα που ξεσκίζουν το υλικό μας από τους τοίχους και τους δρόμους της πόλης, με την ίδια ορμή θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε, μέχρι να δικαιωθούμε. Η δικαίωση (ή μη) της οικογένειας Αφράτη, θα έχει άμεσο αντίκτυπο για το κλίμα και τη δυναμική που θα διαμορφωθεί στην τοπική εργασιακή συνθήκη -και όχι μόνο- την επόμενη μέρα.
Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος, πραγματοποιούμε το 2ο live οικονομικής ενίσχυσης για δικαστικά έξοδα της οικογένειας του Μανώλη Αφράτη, για τις επερχόμενες δύο δίκες, το Σάββατο 5 Οκτώβρη, στις 19.30, στην Πλ. Αγνώστου Στρατιώτη.
ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛ@ ΕΚΕΙ!
ΜΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗ ΒΑΣΗ, ΑΓΩΝΑΣ ΤΑΞΙΚΟΣ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ
