10/05/2025
Κάποτε κάποιος ρώτησε τη μαμά μου, όταν ήμουν παιδί:
«Γιατί ξοδεύεις τόσο χρόνο και χρήμα για να κάνεις την κόρη σου να κάνει ιστιοπλοΐα;»
Η απάντησή της ήταν απλή, αλλά βαθιά:
«Δεν πληρώνω για να μάθει ιστιοπλοΐα η κόρη μου.»
Πληρώνω για να μάθει πειθαρχία, σεβασμό στον εαυτό της, στους άλλους και στη θάλασσα.
Πληρώνω για να μάθει να διαχειρίζεται τον φόβο, να παίρνει αποφάσεις, να εμπιστεύεται τις δυνάμεις της.
Πληρώνω για να φροντίζει το σώμα, το μυαλό και την ψυχολογία της.
Πληρώνω για να μάθει πώς να συνεργάζεται, να γίνεται μέλος ενός πληρώματος, να ηγείται και να ακολουθεί.
Πληρώνω για να ανακαλύψει την ομορφιά της φύσης, τη δύναμη του ανέμου, την ηρεμία και την πρόκληση της ανοιχτής θάλασσας.
Πληρώνω γιατί μαθαίνει να αντιμετωπίζει την απογοήτευση, να συνεχίζει όταν οι συνθήκες είναι αντίξοες,
για να καταλάβει ότι οι επιτυχίες δεν χαρίζονται – κερδίζονται με υπομονή, αφοσίωση και προσπάθεια.
Πληρώνω για να μάθει ότι η πρόοδος έρχεται σιγά-σιγά,
ότι πίσω από κάθε καλή ιστιοδρομία υπάρχουν αμέτρητες ώρες προπόνησης, ήλιου, ανέμου και προσήλωσης.
Πληρώνω τις φιλίες που δημιουργούνται στον Ναυτικό όμιλο, τα γέλια πάνω στο φουσκωτό,
για τις μέρες που επιστρέφει κουρασμένη, αλμυρή, αλλά χαρούμενη και περήφανη.
Πληρώνω γιατί, μέσα από την ιστιοπλοΐα, μαθαίνει αξίες που θα την ακολουθούν σε όλη της τη ζωή:
ευθύνη, αποφασιστικότητα, σεβασμό, αντοχή, αυτοεκτίμηση.
Όχι, δεν πληρώνω μόνο για μαθήματα ιστιοπλοΐας.
Πληρώνω για όλα όσα της μαθαίνει το άθλημα, χωρίς καν να το καταλαβαίνει.
Και αυτό ισχύει για κάθε άθλημα, κάθε πάθος που καλλιεργείται με αγάπη.
Γιατί αυτό που κάνω πραγματικά…
είναι να επενδύω στο μέλλον της.
Και είναι, χωρίς καμία αμφιβολία, η καλύτερη επένδυση που θα μπορούσα να κάνω.