10/12/2025
Διαβάστε το παρακάτω απο φιλη Παρηγοριδη Ιωάννα...ως Κερκυραία που ζει πια εκτός νησιού, γράφω τα κακώς κείμενα για να τα δουν οι ντόπιοι — αυτοί που συχνά δεν τα αναγνωρίζουν εύκολα λόγω συνήθειας. Αν θέλουμε να σταματήσει το εθνικό και διεθνές ρεζίλι, πρέπει να δούμε κατάματα τη νοοτροπία και τον πολιτισμό μας, όχι να ψάχνουμε σωτήρες ή φταίχτες στα κόμματα, όπως πολλοί νομίζουν. Δεν είναι η Κέρκυρα το μόνο μέρος της Ελλάδας ούτε το μοναδικό μνημείο UNESCO· είναι όμως μοναδικό το πόσο έχουμε αδιαφορήσει ιδιωτικά και διοικητικά.
Και μιλάω για όλο το νησί — όχι μόνο την πόλη.
Και μιλάω για τα τελευταία 40 χρόνια — όχι μόνο για το σήμερα.
Πριν δέκα χρόνια, κάποιος από άλλη πόλη μου είπε:
«Οι Κερκυραίοι κληρονόμησαν ένα παλάτι και το μόνο που σκέφτηκαν ήταν, αφού το λεηλατήσουν, να το μετατρέψουν σε στάβλο. Και τον θρόνο τον έκαναν… αποχωρητήριο. Κληρονόμησαν πολιτισμό, δεν δημιούργησαν.»
Θύμωσα, ντράπηκα, στενοχωρήθηκα. Μετά όμως κοίταξα γύρω μου — και είχε δίκιο.
Από βορρά ως νότο, δεν υπάρχει ούτε ένα αξιόλογο νεότερο έργο για να πούμε ότι το κληρονομήσαμε από τις τελευταίες γενιές. Αντίθετα, ζούμε σε τριτοκοσμικές συνθήκες: βρωμιά, μυρωδιές, αυτοκίνητα παντού, μνημεία εγκαταλελειμμένα, οικισμούς χωρίς υποδομές, κοινωνίες όπως αυτές των άμοιρων ανθρώπων και των αμόρφωτων.
Ο πλούτος συνδέεται με την συνολική διαβίωση κι όχι το πάκτωμα χρημάτων διότι όσα κι αν μάζεψες, αν ζεις σε κακές συνθήκες εντός κι εκτός σπιτιού τελικά που είσαι πλούσιος; Στην ιδέα;! Που πέτυχες; Στην ιδέα;!
Δείτε την ταινία για τον Καποδίστρια στις 25/12, και μετά —αν σας κάνει κέφι— συνεχίστε να τρέχετε πίσω από τους τοπικούς «κοτσαμπάσηδες». Συνεχίστε να αφήνετε τα παιδιά σας ατιμώρητα κι εκτός αίθουσας να τεμπελιάζουν, για να μείνουν αμόρφωτα και να τα κοροϊδεύουν εύκολα με το νεύρο.
Υ.Γ. Ξέρω ότι μιλώ σκληρά. Αλλά καλύτερα να τα λέμε μεταξύ μας, παρά να μας ξεφτιλίζουν οι εκτός.
Αυτό βέβαια το νιώθεις μόνο αν έχεις λίγη αξιοπρέπεια και διάθεση να δημιουργήσεις. Αλλιώς, αναλώνεις τη ζωή σου στο να είσαι οπαδός κομμάτων και να εύχεσαι να «νικήσει η ομάδα» — συγγνώμη, το κόμμα σου — γιατί μέχρι εκεί φτάνει το μυαλό: να γίνεις χαμηλόμισθο υποχείριο οποιασδήποτε πλευράς.
Δράστε. Πληρώστε και φτιάξτε και μόνοι σας. Φωνάξτε στους διοικητικούς να διορθώσουν αυτά που πρέπει.
Είναι δημόσιοι υπηρέτες, όχι «άρχοντες» όπως τους αποκαλείτε και γελούν οι επισκέπτες κάθε Πάσχα.
Δεν σας πληρώνουν αυτοί. Ίσα ίσα: πληρώνονται από τα λεφτά όλων μας για να υπηρετούν — και τελικά μας κοροϊδεύουν.
