29/01/2022
Γιατί οι πολεμικές τέχνες είναι τόσο διαφορετικές? Λειτουργούν άραγε? By Nikolaos-Apollo Papan
------------------------------------------------------------------------------
Με αφορμή διάφορους προβληματισμούς ασκούμενων για το κατά πόσο λειτουργούν οι παραδοσιακές πολεμικές τέχνες τελικά, αποφάσισα να κάνω την παρακάτω ανάλυση για να διαφωτίσω τους προβληματισμένους:
Καταρχάς να πω ότι βάσει της κοινής λογικής, όλες οι παραδοσιακές πολεμικές τέχνες (και τα όπλα τους) οι οποίες κατόρθωσαν να φτάσουν μέχρι σήμερα είναι πολύ χρηστικές και λειτουργούν 100%. Όταν μία πολεμική τέχνη δε λειτουργεί, δύο πράγματα συμβαίνουν: Ή ο ασκούμενος είναι προσωπικά ανίκανος από μόνος του και ότι και να έκανε θα ήταν μία αποτυχία Ή δεν την έχει διδαχτεί σωστά. (Το τελευταίο συμβαίνει σε τουλάχιστον 80% των περιπτώσεων. Στο υπόλοιπο 19% ισχύουν και τα δύο παραπάνω. Και μόνο το 1% έχει την τύχη να πέσει σε δάσκαλο που γνωρίζει το σύστημα σε βάθος και αποκωδικοποιημένα και ταυτόχρονα έχει μία σχετική ικανότητα να το υποστηρίξει). Εάν η πολεμική αυτή τέχνη δεν ήταν αποτελεσματική, απλά δε θα είχε επιβιώσει στις εκατοντάδες χρόνια που χρησιμοποιήθηκε για επιβίωση. Για να έφτασε μέχρι τις μέρες μας, αυτοί που την εξασκούσαν επιβίωσαν στο τραγικό περιβάλλον επιβίωσης που επικρατούσε στις ανθρωποφάγες κοινωνίες της Ανατολής.
Από κει και πέρα, οι λόγοι για τους οποίους οι τέχνες διαφέρουν τόσο μεταξύ τους είναι δύο: 1) Ο σκοπός της κάθε τέχνης 2) Η φιλοσοφία που έχει για να τον πετύχει.
Αναλύω το πρώτο: Για να το καταλάβετε θα αναφερθώ στο AIKIDO που θεωρείται στις μέρες μας ότι τρώει ξύλο από όλους (τους καλούς strikers εννοώ) μια και ως επιχείρημα χρησιμοποιούν το ότι "άντε να τον πιάσεις να του κάνεις λαβή - μέχρι τότε θα έχεις φάει 30 μπουνιές". Σε γενικές γραμμές, μπορεί να έχει βάση αυτό, όμως!: Ο σκοπός του AIKIDO (που εγώ το θεωρώ μία εξαιρετική πολεμική τέχνη) δεν ήταν ποτέ να ανταποκριθεί σε striking περιβάλλον με μπουνιές, απλούστατα διότι: ΕΑΝ Ο ΑΛΛΟΣ ΓΙΑΠΩΝΕΖΟΣ ΦΟΡΟΥΣΕ ΠΑΝΟΠΛΙΑ, ΤΙ ΜΠΟΥΝΙΑ ΘΑ ΤΟΥ ΕΡΙΧΝΕΣ???? Κατά συνέπεια ο σκοπός του ήταν να επιτευχθεί ο σκοπός ρίψης του στο έδαφος ή αφοπλισμός και στη συνέχεια η σφαγή του με το μικρού μήκους Wakizasi (Ούτε καν το κυρίως σπαθί). Αυτό συμβαίνει με όλα τα συστήματα που επικεντρώνονται σε λαβές, ρίψεις κτλ.. Απλά έχουν άλλο σκοπό! Και σε εξειδικεύουν σε αυτό το σκοπό. Το Wing Chun για παράδειγμα αναπτύχθηκε για ΕΠΙΒΙΩΣΗ σε συνθήκες που δε σου επιτρέπεται να έχεις όπλα και θέλεις να ΞΕΜΠΕΡΔΕΥΕΙΣ και να την κοπανήσεις. Έχει εντελώς άλλο σκοπό. Κατά συνέπεια διαφέρει από όλες τις άλλες πολεμικές τέχνες που έχουν διαφορετικούς σκοπούς. Το 90% των τεχνικών του εστιάζουν σε αυτό το πράγμα. Επομένως, ο ασκούμενος κάθε πολεμικής τέχνης, πρέπει να επιλέγει την πολεμική του τέχνη με πλήρη επίγνωση του ποιος είναι ο σκοπός της και να μη γκρινιάζει στη συνέχεια για το ότι αυτή δεν κάνει για κάποιο άλλο σκοπό.
Ας αναλύσουμε τώρα το δεύτερο που είναι η φιλοσοφία: Εάν θεωρήσουμε ότι δύο πολεμικές τέχνες έχουν τον ίδιο σκοπό, ο οποίος μπορεί να είναι έστω απλά να σκοτώσουν ή να τον αφήσουν αναίσθητο (δε μας απασχολεί τί θα πάθει γιατί μας ενδιαφέρει η επιβίωσή μας). Έστω το Wing Chun και το Hung Gar. Λόγω διαφοράς στη φιλοσοφία επίτευξης του σκοπού τους, θα έχουν τεράστιες διαφορές. Το μεν Wing Chun ακολουθεί τη φιλοσοφία της επίτευξης του στόχου με το λιγότερο δυνατό κόπο, άρα την ελάχιστη δύναμη, γρήγορα ώστε να μην κουράζομαι γιατί δεν αντέχω και πολύ... Σε αντίθεση με το άλλο σύστημα που η φιλοσοφία του λέει: "Δε με νοιάζει τίποτα, παρά να τον διαλύσω με τεράστια δύναμη. Έστω και ένα χτύπημα να του περάσω, να τον συντρίψω". Από αυτό και μόνο, το μεν Wing Chun θα στήσει όλα του τα συστήματα στο να επικεντρώνονται σε γεωμετρία περάσματος συνεχόμενων χτυπημάτων και όχι ενός χτυπήματος, μέγιστη αποτελεσματικότητα τεχνικής για να μη χρειάζεται επόμενη υποστηρικτική τεχνική, πονηριά, ευελιξία, μεγιστοποίηση της ταχύτητας ακόμη και σε βάρος της δύναμης κτλ κτλ. Το άλλο σύστημα, θα προσπαθεί να αναπτύξει μέγιστη δύναμη ακόμη και σε βάρος της ταχύτητας, δεν τον νοιάζει η πονηριά-ευελιξία (σου λέει "εδώ είμαι") γιατί θέλει να συγκρουστεί και να εφαρμόσει τη δύναμή του.. Και όλη η προπόνησή του θα είναι διαφορετική. Θα έχει χιλιάδες επαναλήψεις, χαμηλές στάσεις και μεθόδους σκληραγώγησης. Το δε Wing Chun θα είναι πιο τεμπέλικο και θα προσπαθεί να αναπτύξει εγκεφαλικούς τρόπους επίτευξης σκοπού, εντελώς διαφορετικές μεθόδους για πολύ γρήγορους βηματισμούς κτλ κτλ. Αυτομάτως σημαίνει ότι ένας που υστερεί εγκεφαλικά αποκλείεται να μάθει Wing Chun και πρέπει να απευθυνθεί κάπου αλλού. Όπως επίσης και ένας που δε μπορεί να αναπτύξει σωματική φυσική ρώμη θα είναι καταδικασμένος στο Hung Gar. (Γι' αυτό άλλωστε επικράτησε ο μύθος ότι το Wing Chun το επινόησε γυναίκα. Για να τονιστεί η φιλοσοφία του συστήματος. Φυσικά και δεν αναπτύχθηκε από καμία γυναίκα).
Nikolaos - Apollo
Wing Chun Greece - Niko Wing Chun
