19/05/2026
Σήμερα, 19 Μαΐου, στεκόμαστε με βαθύ σεβασμό μπροστά σε μία από τις πιο τραγικές σελίδες της ιστορίας του Ελληνισμού. Η Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων δεν αποτελεί μόνο μια ιστορική αναφορά αποτελεί χρέος απέναντι στους ανθρώπους που ξεριζώθηκαν και χάθηκαν. Είναι μια ημέρα υπόσχεσης ότι η μνήμη τους δεν θα σβήσει ποτέ.
Ο Πόντος υπήρξε μια κοιτίδα ελληνικού πολιτισμού, παιδείας και παράδοσης. Εκεί άνθισε ο ελληνισμός, δημιούργησε κοινότητες, σχολεία και οικογένειες που έζησαν με αξιοπρέπεια και αγάπη για την πατρίδα και τις ρίζες τους.
Από το 1914 έως το 1923, εκατοντάδες χιλιάδες Πόντιοι υπέστησαν διωγμούς, βασανιστήρια και θάνατο. Άνθρωποι ξεριζώθηκαν από τα σπίτια τους, οικογένειες διαλύθηκαν, χωριά καταστράφηκαν, παιδιά έμειναν ορφανά και αμέτρητες ψυχές χάθηκαν.
Οι πρόσφυγες του Πόντου έφτασαν στην Ελλάδα κουβαλώντας λίγα υπάρχοντα, αλλά έναν τεράστιο πολιτιστικό πλούτο. Έφεραν μαζί τους τη γλώσσα, τη μουσική, τους χορούς και τις παραδόσεις. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν, κατάφεραν να ριζώσουν ξανά και να δημιουργήσουν οικογένειες.
Κάθε ποντιακό τραγούδι, κάθε ήχος της λύρας, κάθε χορός και κάθε λέξη της ποντιακής διαλέκτου κουβαλά μνήμες ανθρώπων που δεν λύγισαν. Η μνήμη των Ποντίων δεν θα σβήσει όσο υπάρχουν άνθρωποι που τραγουδούν τα τραγούδια τους, χορεύουν τους χορούς τους, μιλούν τη γλώσσα τους και κρατούν ζωντανές τις διηγήσεις των προγόνων τους.
Δεν ξεχνώ.