https://www.facebook.com/110841680626424/

Ρέκβιεμ για έναν Ημίθεο, Θεσσαλονίκη (2026)

10/06/2026

Η Μνήμη

Αρκεί ένα λεπτό για να ερωτευτείς.
Μια ώρα να συμπαθήσεις.
Μια μέρα για ν’ αγαπήσεις.
Αλλά μια ολόκληρη ζωή,
δεν φτάνει για να ξεχάσεις.
“Oscar Wilde”

Τα άτομα της ηλικίας μου (30-40)
και μεγαλύτεροι, είμαστε η γενιά
που στα ντουζενια μας·
μας έσκασε η ομάδα στα χέρια!

Το 2008 δολοφονήθηκε ο Γρηγορόπουλος
από χέρι κρατικού υπαλλήλου εν υπηρεσία,
που σε συνδυασμό με την Κρίση το 2010
δημιούργησε μια ριζοσπαστικοποίηση της νεολαίας.

Έτσι είναι, μη σπάζεστε μερικοί…

Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον,
άνθισε και το οπαδικό κίνημα του Ηρακλή,

Κατάφερε να γεμίζει το πέταλο,
να βγάζει παλμό και ένταση στην κερκίδα,
να πηγαίνει μαζικά εκτος εδρας
και να δημιουργεί «αποικίες» σε όλη την Β. Ελλάδα.

Και πάνω εκεί που είμασταν
μες στην τρέλα και την κ@υλα…
Ξεκίνησε το Δράμα!

Ένας οπαδός του Ηρακλή στα 25 του,
είχε μάθει να πηγαίνει Χαριλάου, Τούμπα,
ΟΑΚΑ, Καραϊσκάκη κτλ…

Του ειπαν σε ένα βράδυ:
-Λοιπόν, πας στην Κρανούλα. Στο Μιτσικελι, Ζαγοροχώρια. 310 κάτοικοι.
Μετά φεύγεις Τσαριτσανη, στους πρόποδες του Ολύμπου. Χίλιοι είναι εκεί όλοι-ολοι.
Και κλείσε με Παλαιοχώρι ορεινής Χαλκιδικής.
Κι όλα αυτά με παρουσίες ΜΑΤ, επιπέδου Superleague.

Φτάσαμε να βλέπουμε ματς όρθιοι,
πίσω από την εστία,
γιατί αγωνιζόμασταν σε γήπεδα
που δεν είχαν κερκίδες!

Μέχρι και στο βοηθητικό του Καυτανζογλείου. Τι ειρωνία…
Αλλά και ταυτόχρονα, Τι Έπος!
Η Χάιδω, ο Περόνε και οι 300 γραφικοί!

Κάποιοι κουβαλούσαμε αυτό το βάρος κάθε μέρα. Ακόμα και υποσυνείδητα.

Παραλάβαμε έναν Ηρακλή στα σαλόνια και φτάσαμε στο σημείο που δεν είχε απομείνει τίποτα να παραδοθεί στους επόμενους.

Το μπάσκετ στην Καρδίτσα.
Ο Κούστα στην Καρδίτσα.
Το τελευταίο εντός με την Καρδίτσα.

Και τότε καταλάβαμε.

Τόσα χρόνια ζούσαμε με μια πέτρα πάνω στο στήθος μας.

Τότε χιλιάδες συνομήλικοι και συνοπαδοί κάναμε το ίδιο κοινό:

«Ουφ…»

Η μουσική αυτού του βίντεο είναι βασισμένη σε ένα σύνθημα που έγινε ύμνος εκείνης της εποχής.

Μπορεί κάποτε να σας ξαναχαιρετήσουμε.
Μπορεί κάποτε και να σας συμπαθήσουμε.

Αλλά ποτέ δεν θα ξεχάσουμε πώς νιώσαμε όλα αυτά τα χρόνια.

Χίλια Χρόνια Ηρακλής.

🔵✊🏼⚪️

21/04/2026

Η Τέχνη είναι ένας τόπος
όπου η Φαντασία μας,
σε συνουσία με την Αισθητική μας,
γεννούν την Μορφή και το Νόημα.
Δηλαδή «Το Έργον».

Στην Ποίηση,
-μια από τις εκφράσεις της Τέχνης-
αυτό το συστατικό που την εξυψώνει,

είναι η μαεστρία του να δημιουργείς
ένα σχετικά μικρό κείμενο,
όπου κάθε λέξη/έκφραση
δύναται να περιβάλλεται από
πολυεπίπεδη νοηματοδότηση, ή/και
ένα συμπυκνωμένο συναίσθημα.

Πχ:
«Όταν σε λέω λεβεντιά μου,
μη ξεχνάς πως είσαι μαλάκας

Όταν σε λέω γλυκά μου
μη ξεχνάς τι ξυλάγγουρο είσαι

Όταν μου λες πως μ’ αγαπάς
μη ξεχνάς τα παζάρια που προηγήθηκαν

Και μη θαρρείς πως είσαι τίποτα
επειδή σε προσκυνώ»

Στην ουσία, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος
δραματοποιεί ένα συναίσθημα,
που στην απλή του μορφή μεταφράζεται ως:

«Σ’ αγαπάω, σ’ εκτιμάω,
αλλά μη μας ζαλίζεις και τ’ @ρχίδι@!»

Αυτό είναι η Τέχνη.

Σαν ένας ευγενικός ψίθυρος,
πριν ν’ αρχίσουν οι κραυγές.

Έτη Φωτός Ηρακλής αδέρφια
🔵✊🏼⚪️

#ηρακλης

02/04/2026

Αρχές Απριλίου 2025
η ομάδα αγωνίστηκε για την πρόκριση στο final4
της Α2 με την Βούλα.
Και τα κατάφερε.

Αρχές Απριλίου 2026
η ομάδα αγωνίστηκε για την πρόκριση σε final4
ευρωπαϊκής διοργάνωσης.
Και δεν τα κατάφερε.

Είναι αυτό αποτυχία; ΟΧΙ
Αλλά σίγουρα χάθηκε μια τεράστια ευκαιρία.

Ο Τσώρτσιλ έλεγε πως ο αισιόδοξος
βλέπει μια ευκαιρία σε κάθε καταστροφή.
Ενώ ο απαισιόδοξος
βλέπει την καταστροφή σε κάθε ευκαιρία.

Το Ιβανώφειο φέτος μπήκε στα σπίτια όλης της χώρας.
Μόνιμο θέμα συζήτησης κάθε αγωνιστική.
Πύρινη ατμόσφαιρα, ηχητική βία, χωρίς έκτροπα, χωρίς τιμωρίες,
χωρίς να μας πετάνε έξω από τις κερκίδες μας.

Αντίπαλοι να τα έχουν χαμένα,
οπαδοί άλλων ομάδων να συγκρίνουν το κλουβί μας,
με τα εκμοντερνισμένα γήπεδα τους,
οπου βασιλεύει ένας φανταχτερός καθωσπρεπισμός.
Το Τίποτα δηλαδή.

Φέτος ήταν η αρχή,
ενός μέλλοντος που προβλέπεται λαμπρό.
Μια κακή ηττα δεν μπορεί να αμαυρώσει,
μια χρονιά που μας ξαναέδωσε πνοή.

Μη βιάζεσαι να ρίξεις ανάθεμα,
μην απογοητεύεσαι παραπάνω απ’ οσο αξίζει.

«Μην γκρινιάζεις που δεν σου ‘ρθε η ζαριά.
Τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα.
Το λέει κι ένα τραγούδι που μας μάθαιναν παλιά:
Ο Χαμένος τα παίρνει όλα.»

🔵✊🏼⚪️

#Ηρακλής

24/03/2026

Να τα βλέπουμε, να τα θυμόμαστε,
για να μην χρειαστεί να τα ξαναζήσουμε…

Όποιος θέλει τα αρχεία σε pdf ας μου στείλει προσωπικό μήνυμα να του τα στείλω μαζί με το πρόγραμμα όλων των αγώνων του Ηρακλή από το 2011 έως και χθες.

#ηρακλής

09/03/2026

Η παρακάτω συζήτηση είναι προϊόν πραγματικότητας και λαμβάνει χώρα στα πέριξ του Ιβανωφείου,
μετά το παιχνίδι με τους πράσινους.

Στη συζήτηση παίρνουν μέρος τρεις κοπέλες,
γύρω στα είκοσι χρονών.

«Ρε συ, ο Τάδε κι ο Τάδε μετά το ματς έκλαιγαν», λέει η μία.

«Πλάκα κάνεις; Εδώ και ένα μήνα στον Ηρακλή όλοι κλαίνε. Και την προηγούμενη εβδομάδα, στην άφιξη, πάλι όλοι έκλαιγαν», απαντά η δεύτερη.

Τότε μπαίνει στην κουβέντα η τρίτη.
Με έναν περίεργο, σχεδόν απογοητευμένο τόνο στη φωνή της.

«Ναι ρε πούστη… αυτοί έχουν ζήσει τα δύσκολα.
Και τώρα τα ζουν όλα στα κόκκινα.
Μακάρι, ρε γαμώτο, να τα είχαμε ζήσει κι εμείς».

Και κάπου εκεί κρύβεται όλο το νόημα.

Γιατί αυτή η κοπέλα θα διάλεγε να ζήσει όλη την πίκρα και όλον τον πόνο που κουβαλούν οι άλλοι,
μόνο και μόνο για να μπορέσει να νιώσει
με την ίδια ένταση
τη χαρά και τη συγκίνηση
που έβλεπε στα μάτια των ανθρώπων γύρω της.

Ο Ηρακλής δεν γεννάει πια φιλάθλους.
Ούτε απλούς οπαδούς.

Γεννάει μάρτυρες.

Ανθρώπους που έχουν μάθει πως η ύπαρξη
είναι ένας διαρκής αγώνας.

Μια πνευματική και συναισθηματική πάλη
ανάμεσα στο καλό και το κακό,
το δίκαιο και το άδικο,
τον πόνο και την εξιλέωση.

Δεν ξέρω αν ποτέ επιστρέψουν οι «παλιοί» Ηρακληδεις και δεν με αφορά κιόλας.

Η νέα γενιά που είναι εδώ
δεν έλκεται από την επιτυχία και τη δόξα,
αλλά από την γοητευτική αξιοπρέπεια,
του να παλεύεις όρθιος.

Έτη φωτός Ηρακλής αδέρφια!
🔵✊🏼⚪

16/02/2026

Όσα ζούμε τον τελευταίο 1,5 χρόνο,
αυτές οι έντονες στιγμές πηγαίας χαράς,
συγκίνησης και έκστασης,
είναι σταγόνες πριν την καταιγίδα.

Σταγόνες που μοιάζουν στα μάτια μας
με δάκρυα ευτυχίας και εξιλέωσης.
Ξέρω, γίνομαι μελοδραματικός πάλι.
Σταρχίδιαμου!

Τα τόσα δάκρυα λύπης που έχουμε ρίξει,
σαν ποιητική αδεία της μοίρας,
αναζωπύρωσαν τη φλόγα στην ψυχή μας.
Μετενσαρκωθήκαμε Ζωντανοί!

Σας βλέπω όλους έναν-έναν.
Εσάς που σας έχω δει τόσες φορές αγανακτισμένους, απογοητευμένους, θλιμμένους. Μίζερους.

Κοιτάς τον διπλανό σου στην κερκίδα
και ξέρεις τι έχει περάσει τόσα χρόνια.
Όλοι περάσαμε απ’την κοιλάδα του θανάτου.
Ο καθένας κουβαλώντας τον δικό του σταυρό.

«Ο πιο βαθύς τρόπος να αισθανθούμε κάτι,
είναι να υποφέρουμε γι’ αυτό»

Κι εμείς υποφέραμε μαζί.
Αυτό είναι που μας ενώνει σαν αδέρφια.

Δεν έχει καμία σημασία αν είμαστε
1.000 ή 10.000 ή 100.000.
Κάθε ενεργός Ηρακληδέας
μετράει πλέον για δέκα.-

Γουστάρω για μένα,
γουστάρω και για σένα.
Γουστάρω να βλέπω
ΣΑΛΕΜΕΝΕΣ ΓΡΙΕΣ!

🔵👵🏻⚪️

12/02/2026

Α - Β - Γ - Ω Εθνική.

Καλλικράτεια.
Τσαριτσάνη.
Κρανούλα.
Παλαιοχώρι.

ΕΠΟ.
ΕΕΑ.
Φάκελος.
Αδειοδότηση.

Δικαστήριο.
Έφεση.
Απόρριψη.
Υποβιβασμός.

Διαμαρτυρία.
ΜΑΤ.
Δακρυγόνα.
Συλλήψεις.

Εφημερίδες.
Ραδιόφωνα.
Δημοσιογράφοι.
Πολιτικοί.

Οργή.
Πόνος.
Εξευτελισμός.
Απελπισία.

Ήρθε η ώρα να τελειώνουμε.

Παίκτες του Ηρακλή
το Σάββατο δεν παίζετε για βαθμούς.
Παίζετε για εκείνους που έμειναν
όταν όλα γύρω τους διαλύονταν.

Για τον πιτσιρικά που δεν πρόλαβε γεμάτο Καυτανζόγλειο.
Για τον παππού που το είδε γεμάτο
και περιμένει να το ξαναδεί.

Κι εσύ, χιλιοταλαιπωρημένε Λαέ,
το Σάββατο δεν βλέπουμε μπάλα.

Φωνη.
Υποστηριξη.
Ένταση.
Πάθος.

Μέχρι το τελευταίο σφύριγμα.
Α-ΣΤΑ-ΜΑ-ΤΗ-ΤΑ.
Σαν να έχουμε άλλα δύο πνευμόνια καβάτζα.
Και μια καρδιά από ατσάλι.

Να τρέμει το χορτάρι.
Να ιδρώνει ο αντίπαλος
πριν καν ξεκινήσει το ματς.

Να νιώσουν ότι δεν παίζουν με ομάδα.
Παίζουν με το βάρος της Ιστορίας.

Το Σάββατο
δεν παίζουμε απλώς έναν αγώνα.
Το Σάββατο
τους θυμίζουμε ποιοι είμαστε.

ΗΡΑ ΓΕΡΑ-ΓΕΡΑ…
🔵✊🏼⚪️

13/01/2026

Η Ιθάκη δεν έρχεται από μόνη της κοντά σου.
Πρέπει να μοχθήσεις για να την κοντέψεις.

Ο Οδυσσέας έφτιαξε καράβι γερό
και διάλεξε τους καλύτερους συντρόφους.
Ξεχρέωσε παλιά φαντάσματα
κι έβαλε πανιά ακριβά.

Ο Πολύτροπος ταξιδευτής το ’ξερε:
Η θάλασσα πάντα έχει τρικυμίες.
Παντού έχει Σκύλλες και Χάρυβδες.

Μα κάποιες φορές τον πιάνει τρέλα
και προκαλεί τους θεούς με τα τερτίπια του.

Και έκλεισε πρώτο τραπέζι στις Σειρήνες.
Πήγε σώγαμπρος στην Κίρκη.
Είπε τ’ όνομά του στον Πολύφημο,
απλά για να καυχηθεί.

Κι όλα αυτά, έτσι. Για το γούστο.

Και το πλήρωμα, μοιάζει σαν να ταξιδεύει
με τον χάρτη του Μαο Κουν
που αλλάζει μεσοπέλαγα και δεν ξες
που είναι το πάνω και που το κάτω.

Κι όμως…
Η Ιθάκη δεν είναι μύθος.
Είναι ραντεβού που δεν παίρνει καθυστέρηση.

Δέστε σκοινιά. Σφίξτε δόντια.
Μπροστά σας είναι το λιμάνι,
όχι το τέλος.

Κι αν φτάσατε εκεί πρώτοι,
θα ’ναι γιατί οι έξω από το καράβι
δεν σταματήσαν ποτέ να πιστεύουν
πως η Ιθάκη εκτιμά,
αυτούς που επιμένουν.

Το Σάββατο όλοι εκεί!
Η-ΡΑ-ΚΛΗΣ
🔵✊🏼⚪️

21/12/2025

15 γαμημένα χρόνια…

Πολεμήσαμε.
Χάσαμε μάχες.
Χάσαμε ανθρώπους.

Κλάψαμε σιωπηλά.
Πονέσαμε βαθιά.
Μείναμε μόνοι και συνεχίσαμε.

Και ήρθε η χθεσινή μέρα.
Λίγοι Ηρακλειδείς, όμως
αρκετοί για να κάνει η χώρα μια παύση
και να αναρωτηθεί:

«Τι τρέλα βγάζουν οι Γριές;»

Βλέμματα καρφωμένα.
Μεγάλοι και παιδιά
σαν να έβλεπαν κάτι που δεν αγοράζεται
και δεν μαθαίνεται.

Αυτά τα παιδιά,
θα θυμούνται αυτή τη μέρα για πάντα.
Και κάποια απ’ αυτά
θα γίνουν ΗΡΑΚΛΗΣ.

Όχι για τις νίκες.
Όχι για τα τρόπαια.
Αλλά για την κουλτούρα μας
ΚΑΙ ΜΟΝΟ!

Οριακά χωρίς ύβρεις.
Χωρίς φτηνές προκλήσεις.
Μόνο τρέλα και πάθος.
Για μια Αγάπη που δεν διαπραγματεύεται.

Αυτοί είμαστε.
Και κανένας δεν μας μοιάζει.

Έρχεται η ώρα, που ολάκερη η χώρα
θα ζηλεύει που δεν είναι ΗΡΑΚΛΗΣ.

Έτη φωτός αδερφια 🔵✊🏼⚪️

26/11/2025

Είχες την ευκαιρία Στράτο.

Την ευκαιρία να σε τιμάει ένας Σύλλογος,
που κουβαλάει πάνω του έναν αιώνα Ιστορίας.

Την ευκαιρία να μπαίνεις στο Καυτανζόγλειο και να σηκώνεται όλο το γήπεδο για χάρη σου.
Να έχεις μια θέση στα επίσημα,
μια θέση στις καρδιές μας.

Θα μπορούσες να μείνεις στην Ιστορία του Ηρακλή ως κομμάτι της Αναγέννησης.
Ως ο άνθρωπος που μπήκε σε αυτόν τον βάλτο και δεν τρόμαξε.
Ως εκείνος που στάθηκε δίπλα μας,
όχι απέναντι μας Στρατό.

Και εσύ τι έκανες;

Μαγκιές, φωνές, ύβρεις.
Χειρονομίες.
Απειλές.
Εμετικές δηλώσεις σε κάθε μικρόφωνο.

Έδειξες ασέβεια σε όσους προσπάθησαν να σε στηρίξουν.

Αλλα το χειρότερο ξέρεις ποιο είναι;

Πηγες και συμμάχησες με αυτούς που μια ζωή προσπαθούν να μας ρημάξουν.
Έβαλες πλάτη στους λάθος ανθρώπους,
για τους λάθος λόγους,
στη λάθος στιγμή.

Έτσι γράφτηκε το τέλος σου.

Φεύγεις με άδεια χέρια.
Αλλά πιο άδειο είναι το όνομα σου.
Λερωμένο.
Μικρό.
Όχι επειδή το λέμε εμείς,
αλλά επειδή έτσι διάλεξες να μείνεις στην Ιστορία.

Κι αν κάτι μένει από εσένα;

Η υπενθύμιση πως όταν κάποιος πάει να λερώσει τον Ηρακλή,
στο τέλος λερώνει τον εαυτό του.

Αντίο και καλή τύχη Στρατο.

Ρέκβιεμ για έναν Ημίθεο

10/06/2026

21/04/2026

02/04/2026

24/03/2026

09/03/2026

16/02/2026

12/02/2026

13/01/2026

21/12/2025

26/11/2025

Address

Website

Alerts

Contact The Business

Shortcuts

Share

Category