28/07/2012
Vrijdag 27 Juli
Na een goede en warme nachtrust, zaten we tegen een uur of acht aan het ontbijt. Dit is het moment om langzaam en goed wakker te worden maar ook om de laatste vitamines in te nemen voordat we ons naar de wedstrijdbaan begeven. In de bus gaf John nog instructies en een soort peptalk. Aangekomen op de wedstrijdbaan was onze eerste grote opdracht, om te laten zien wie wij waren. Dus bij onze tent werden er allerlei Nederlandse vlaggen opgehangen door de teamleden. Dankzij een aantal meiden in het team waren er allerlei oranje slingers en stickers aanwezig. Het duurde niet lang of je vond deze stickers (smily’s bekent van een EK actie) door het hele park. Er ontstond daardoor zelfs een soort rage bij de deelnemers van het EK om deze stickers weer te verzamelen. We hebben duidelijk een stempel op de wedstrijd locatie weten de drukken. Je vond onze stickers echt overal. Op alle tenten, op de bordjes langs het water, op t-shirts, op de tribune en natuurlijk op het scorebord. Ze zullen nog lang weten dat we er geweest zijn. Het leek wel of we gewoon thuis waren gebleven met al onze oranje spullen. Waar je ook keek altijd wel een vlag of iets oranjes in het beeld.
Wij zijn met de boten naar de finish gevaren. Hier werd de draak ontwaakt door zijn ogen in getekend te krijgen door een VIP. Nederland had dit jaar ook de eer om een groot deel van de openingsceremonie te mogen verzorgen. Zeven dames en een heer deden een drumsessie onder de leiding van Alice. Het was een groot succes. Ook hiermee hebben we ons visite kaartje afgegeven. De drummers werden geprezen door de organisatie, voor hun creativiteit op het gebied van hun drummen.
Maar er moest vandaag ook weer serieus gevaren worden. Op het programma stond vandaag de grootste afstand. De 2 Km. We wilden vandaag goed voorbereid zijn op deze 2 Km. Het gevolg was dat wij vandaag niet echt konden genieten van het mooie weer omdat we de hele dag zoveel mogelijk uit de zon moesten blijven. De strijden was vandaag in de klasse u23 helaas alleen tegen Hongarije. Omdat er zich niet meer teams hadden aangemeld voor deze klasse voeren we de 2 km gelijk met de junioren A & B. Op die manier hadden we een beetje competitie. Helaas ging de twee kilometer niet helemaal zoals geplant. De boot liep helaas niet helemaal lekker en we konden het slagtempo niet helemaal krijgen zoals wij dat gewenst hadden. Op een gegeven moment waren we meer tegen ons zelf aan het varen dan tegen de Hongaren. Dus dat was voor het team wel een beetje een domper.
Om dat nare gevoel van deze 2 Km er een beetje uit te krijgen zijn we tijdens het wachten op de prijs Hollandse liedjes gaan zingen. Dit viel ook wel in de smaak bij het Britse publiek die ons allemaal weer foto hebben gezet. Bij de prijs uitreiking hebben we de zilveren plak in ontvangst genomen. Het was op zich een mooie plak, maar persoonlijk had ik niet echt het gevoel dat we deze echt verdient hadden. We sloten de dag af met een diner in het hotel, en hopen dat we morgen een mooie prestatie op de 200 m kunnen zetten.
