17/09/2024
Al op jonge leeftijd worden we voorgehouden dat we in alles de beste moeten zijn. Welkom in de prestatie cultuur en de rat race.
Opgeven is voor de zwakken, gedefinieerd als ‘niet stoer’ of ‘niet cool’. Is dat zo? Waarom moest die persoon opgeven, is een vraag die meestal zelfs niet wordt gesteld. Terwijl ‘durven opgeven’ op zich al iets heel moedig is.
Hoeveel mensen durven het aan om hun trots in te slikken, wat haaks tegenover de uiterlijke schijn staat, alom tegenwoordig.
Hoeveel mensen durven het aan om ‘s nachts aan de startlijn van een 100 mijler te staan?
Hoeveel mensen hebben de vaardigheden om de uitdaging aan te gaan, wetende dat het er eigenlijk niet goed uitziet, maar gewoon toch zullen proberen om door de obstakels te navigeren. En eruit te leren. Soms lukt dat, soms niet.
Hoeveel mensen durven het aan om zich kwetsbaar op te stellen, toe te geven dat het niet voor vandaag zal zijn, maar wel de volgende keer, of de keer nadien, en dit ook te tonen?
Ultra trail is letterlijk en figuurlijk vallen en opstaan. Proficiat aan alle lopers, sporters, mensen, die moedig genoeg zijn om te ‘proberen’ en vooral te ‘blijven proberen’ en niet wakker te liggen van de ‘anderen.
Proficiat aan voor al haar moed zowel voor de start, tijdens en voornamelijk na een verplichte opgave.
Wij weten hoe leerrijk een DNF is, wij weten dat DNF in ultra trail OK is, gegrond is en vooral een teken van wijsheid is.
Come back stronger 💪
