03/01/2025
[EUS]
Urteberri on Guztioi!
GR 289, "Hartzen Urratsak", hirugarren etapa bikainaren ondoren, 2025ari gogoz ekingo diogu, Arrikrutz eta Oñati arteko abentura berria bizitzeko prest.
Ibilbidea aurreko etapan amaitu genuen puntutik abiatuko da: Arrikrutzeko kobazuloaren aparkalekua. Kobazuloruntz joko dugu, baina heldu aurretik, bide bihurgunetsu batetik abiatu eta Arrikrutz Erdikua eta Azpikua baserrietara iritsiko gara. Bien artetik igaro ondoren, Gesaltzako aparkalekura helduko gara. Zelako oroitzapen onak gordetzen ditugun paraje hauei buruz! Oraindik ahoan dugu Klarisen taldeak prestatutako otordu zoragarri haren zaporea. Eskerrik asko, Mariaje, Lurdes eta Maribel!
Hala ere, ez d**o nostalgiarako astirik, ibilbidearekin jarraituko dugu ,Gesaltza inguruko baserrietatik igaroz. Bertatik, Arantzazu ibaiaren paraleloan doan tubobide baten gainetik ibiliko gara . Handik gutxira, Akuegiko errota zaharraren aztarnetara iritsiko gara, baita bere garaian makineria mugitzeko ura pilatzen zuten presetara ere.
Igoerari ekin aurretik, eskuinera desbideratuko gara. Zubi bat gurutzatu, eta ibaiaren beherantz metro gutxira, gure inguruko bazter harrigarri eta ezezagunetako bat aurkituko dugu: Iritegiko iturburua. Duela gutxi Izadi Zaleak-eko haurrek bisitatu zuten, eta Julio Verne propioak grabatutako bideoa ikustea gomendatzen dizuegu.
Ondoren, gora egingo dugu Arantzazuko santutegirantz. Santutegiko aparkalekura iristeko, azken metroetan eskailerak igoko ditugu. Pintxo bat eta salda beroa hartzea edo 9etako mezara joatea tentagarria izango da, baina gure bidearekin jarraituko dugu. Milikua parean biratuko dugu, eta geroago, Santo Kristoren guruztotikitik igarota, Duruko zonaldera igotzen hasiko gara.
Eskistako txabola erdi zirkularra eta Birjinaren iturria igaro ondoren, eguneko punturik garaienera helduko gara: Biozkornia. Beheranzko bidean, Kataberako meatze zaharraren aztarnetatik igaroko gara; bertan zinka eta beruna ustiatzen ziren 1935era arte. Mineralen bide zaharretik Udana aldera jarraitu beharrean, ezkerretara biratuko dugu Oñatira bidean.
Lehenik, Murgiako auzora helduko gara, Oñatiko txantxikuekin lehen kontaktua izateko. Asfaltozko bidea hartuta, Asentzioko ermitara iritsiko gara, eta gero San Martingo autokarabanen gunearen ondotik pasako gara. Bertan, San Martingo ermitan geldialditxo bat egingo dugu, lur santuan sartu aurretik gure barneko pekatuak garbitzeko.
Azkenik, Oñatiko hirigunean barrena, Olakuako auzora joko dugu. Autobusa gure zain egongo da, etxera itzuli eta bazkaltzeko prest.
----
[CAS]
Feliz año a todos!
Tras el excelente sabor de boca que nos dejó la tercera etapa de la GR 289, Los Pasos del Oso, arrancamos el 2025 con entusiasmo para continuar con una nueva aventura, esta vez entre Arrikrutz y Oñati.
Comenzaremos nuestra caminata desde el mismo punto donde terminamos la etapa anterior, el aparcamiento de la cueva de Arrikrutz. Nos dirigiremos hacia las cuevas, pero antes de llegar, zigzaguearemos hasta alcanzar una pista que nos llevará a los caseríos Arrikrutz Erdikua y Azpikua. Al pasar entre ambos, llegaremos al aparcamiento de Gesaltza. ¡Qué buenos recuerdos nos traen estos parajes! Todavía salibamos aquella magnífica comida preparada por el equipo de las Clarisas. Eskerrik asko, Mariaje, Lurdes y Maribel.
Sin embargo, no hay tiempo para nostalgias. Continuamos nuestra ruta pasando junto a los caseríos de Gesaltza. Desde aquí, tomaremos un sendero que discurre sobre un curioso tubobide paralelo al río Arantzazu. En poco tiempo llegaremos a los restos del antiguo molino de Akuegi y a las presas que acumulaban agua para mover su maquinaria.
Antes de comenzar la subida, nos desviaremos a la derecha, cruzaremos un puente y a pocos metros río abajo, descubriremos uno de los rincones más sorprendentes y desconocidos de nuestro entorno: la surgencia de Iritegi. Recientemente la visitamos con los niños de Izadi Zaleak, y os recomendamos ver el vídeo que grabó nuestro propio Julio Verne.
Retomamos la marcha y comenzamos el ascenso hacia el santuario de Arantzazu. En los últimos metros, subiremos unas escaleras que nos llevarán directamente al aparcamiento del santuario. Aunque será tentador detenernos para un pintxo, un caldo o incluso asistir a misa de las 9, seguiremos adelante. Giraremos a la altura de Milikua y, tras pasar por el Humilladero del Santo Cristo, comenzaremos la subida hacia la zona de Duru.
Tras atravesar la semicircular txabola de Eskista y la fuente de la Virgen, alcanzaremos el punto más alto del día: el “ibón” de Biozkornia, el punto más elevado de la jornada.
Desde aquí, iniciaremos el descenso y, en seguida, pasaremos por los restos de la antigua mina a cielo abierto de Katabera, que explotaba zinc y plomo hasta 1935. En lugar de seguir la antigua ruta del mineral hacia Udana, giraremos a la izquierda para dirigirnos a Oñati.
Nuestro primer contacto con los txantxikus será el barrio de Murgia. Desde aquí, por asfalto, llegaremos a la ermita de Asentzio y, más adelante, pasaremos junto al área de autocaravanas de San Martín, donde haremos una breve parada en la ermita homónima para entrar purificados en Tierra Santa.
Finalmente, en pleno casco urbano de Oñati, nos dirigiremos hacia el barrio de Olakua, donde el autobús nos estará esperando en el mítico Patotan. Regresaremos a casa a comer, sabiendo que solo nos queda una última etapa para completar la GR. Esa jornada, entre Oñati y Bergara, pasando por Kimu Berri, la viviremos el próximo 23-F.