BHP w Niemczech, Dollerner Str. 2e, Guderhandviertel (2026)

04/11/2025

✨ 𝐒𝐈𝐂𝐇𝐄𝐑𝐇𝐄𝐈𝐓𝐒𝐁𝐄𝐀𝐔𝐅𝐓𝐑𝐀𝐆𝐓𝐄𝐑 𝐖 𝐍𝐈𝐄𝐌𝐂𝐙𝐄𝐂𝐇 – 𝐀𝐊𝐓𝐔𝐀𝐋𝐍𝐄 𝐖𝐘𝐌𝐀𝐆𝐀𝐍𝐈𝐀 𝐈 𝐏𝐑𝐙𝐘𝐒𝐙Ł𝐄 𝐙𝐌𝐈𝐀𝐍𝐘 👷‍♂️📋

Każda firma w Niemczech, która zatrudnia więcej niż 20 pracowników, musi posiadać co najmniej jednego Sicherheitsbeauftragten (SiBe) – czyli przedstawiciela ds. bezpieczeństwa pracy. Wymóg ten wynika z § 22 Sozialgesetzbuch VII (SGB VII) oraz § 20 DGUV Vorschrift 1 „Grundsätze der Prävention”.

Ich zadaniem jest wspieranie pracodawcy, Fachkraft für Arbeitssicherheit i Betriebsarzta w działaniach prewencyjnych, obserwacja warunków pracy oraz przekazywanie uwag dotyczących zagrożeń.

Zgodnie z DGUV Information 211-042 liczba Sicherheitsbeauftragten powinna być dostosowana do faktycznego ryzyka, wielkości i organizacji zakładu. Na budowach, w logistyce lub przemyśle wymagana jest z reguły większa liczba SiBe niż w biurach. Sicherheitsbeauftragter nie ponosi odpowiedzialności służbowej za wypadki – pełni funkcję doradczą i wspierającą, jednak jego rola ma kluczowe znaczenie dla kultury bezpieczeństwa w firmie.

W 2025 roku nie nastąpiły jeszcze żadne formalne zmiany przepisów dotyczących obowiązku powoływania SiBe. Nadal obowiązuje próg powyżej 20 pracowników. Jednak BMAS (Bundesministerium für Arbeit und Soziales) prowadzi konsultacje nad uproszczeniem wymogów i ujednoliceniem systemu powołań w mniejszych firmach. Dyskutowane jest częściowe złagodzenie obowiązków administracyjnych, lecz bez likwidacji roli SiBe.

Od czerwca 2025 r. obowiązuje nowy dokument DGUV Grundsatz 311-004 „Rahmenkonzept zur Grundqualifizierung von Sicherheitsbeauftragten”, który zastąpi dotychczasowe wytyczne dotyczące szkoleń. Nowy standard kładzie nacisk na praktyczne umiejętności, komunikację, rozpoznawanie ryzyka i współpracę w zespole. Firmy powinny zweryfikować, czy ich Sicherheitsbeauftragte mają aktualne kwalifikacje zgodne z tym dokumentem.

Dla celów formalnych każda osoba pełniąca tę funkcję powinna mieć pisemne powołanie („Bestellung zum Sicherheitsbeauftragten”), a jej aktywność – uczestnictwo w inspekcjach, obserwacjach czy szkoleniach – musi być udokumentowana.

Sicherheitsbeauftragter to nie kontroler, lecz łącznik między kierownictwem a zespołem. To osoba, która zauważa, reaguje i pomaga zapobiegać wypadkom zanim do nich dojdzie.

22/10/2025

✨ 𝐁𝐄𝐀𝐔𝐅𝐓𝐑𝐀𝐆𝐔𝐍𝐆 𝐈 𝐏𝐅𝐋𝐈𝐂𝐇𝐓𝐄𝐍Ü𝐁𝐄𝐑𝐓𝐑𝐀𝐆𝐔𝐍𝐆 – 𝐂𝐙𝐘𝐋𝐈 𝐏𝐈𝐒𝐄𝐌𝐍𝐄 𝐙𝐋𝐄𝐂𝐄𝐍𝐈𝐀 𝐈 𝐏𝐑𝐙𝐄𝐊𝐀𝐙𝐀𝐍𝐈𝐄 𝐎𝐃𝐏𝐎𝐖𝐈𝐄𝐃𝐙𝐈𝐀𝐋𝐍𝐎Ś𝐂𝐈 𝐖 𝐍𝐈𝐄𝐌𝐂𝐄𝐂𝐊𝐈𝐌 𝐁𝐇𝐏 ⚙️📋

W niemieckim systemie bezpieczeństwa pracy ogromną rolę odgrywa przejrzystość i udokumentowanie odpowiedzialności. Nie wystarczy powiedzieć, kto ma coś zrobić. W Niemczech obowiązuje zasada „Schriftlich vor Mündlich” – wszystko, co dotyczy bezpieczeństwa, uprawnień lub nadzoru, powinno być potwierdzone na piśmie.

Beauftragung to pisemne zlecenie lub upoważnienie do wykonywania określonych czynności, np. obsługi maszyn, pojazdów, prac na wysokości czy nadzoru nad strefą roboczą. Pflichtenübertragung oznacza z kolei pisemne przekazanie części obowiązków i odpowiedzialności za bezpieczeństwo pracy osobom kierującym – majstrom, brygadzistom, kierownikom budowy. Oba dokumenty mają charakter prawny i stanowią podstawowy dowód podczas kontroli BG lub audytu HSE.

Przykładowo, operator wózka jezdniowego, żurawia, podestu roboczego lub ładowarki teleskopowej musi posiadać nie tylko ważne szkolenie, ale również pisemne upoważnienie (Beauftragung) wystawione przez pracodawcę. Wynika to bezpośrednio z DGUV Vorschrift 68, 52, 70 oraz zasad DGUV Grundsatz 308-001 i 308-008. Dokument ten określa imię operatora, rodzaj sprzętu, miejsce stosowania oraz okres ważności.

Równie istotne jest pisemne przekazanie obowiązków w zakresie BHP. Zgodnie z § 13 Arbeitsschutzgesetz oraz § 13 DGUV Vorschrift 1, pracodawca może przenieść część swoich obowiązków tylko wtedy, gdy osoba przejmująca jest fachkundig i zuverlässig, czyli kompetentna i godna zaufania. Pflichtenübertragung musi mieć formę pisemną i jasno określać zakres odpowiedzialności, aby uniknąć wątpliwości w razie wypadku lub kontroli.

Takiej formy wymaga również powołanie osób pełniących funkcje specjalne: Sicherheitsbeauftragter, Brandschutzbeauftragter, VEFK (Verantwortliche Elektrofachkraft) czy Befähigte Person odpowiedzialna za kontrole UVV. Choć nie zawsze jest to wymóg bezpośredni w ustawie, Berufsgenossenschaften i DGUV jednoznacznie zalecają pisemne dokumentowanie takich zleceń i powołań.

W praktyce chodzi o jedno – jasność, odpowiedzialność i dowód działania. Na każdej budowie, w każdym zakładzie i przy każdym projekcie musi być wiadomo, kto ma prawo coś wykonać, a kto ponosi za to odpowiedzialność. Tylko wtedy system BHP działa skutecznie.

📑 Pisemne zlecenia i przekazania obowiązków nie są biurokracją. To realne narzędzie ochrony pracowników i pracodawcy. W sytuacji wypadku, kontroli lub postępowania prawnego to właśnie one potwierdzają, że bezpieczeństwo nie jest pozostawione przypadkowi.

Rafal Maciej, Ausbildungszentrum Rafal Markowski

17/10/2025

✨ 𝐎𝐑𝐆𝐀𝐍𝐈𝐙𝐀𝐂𝐉𝐀 𝐌𝐈𝐄𝐉𝐒𝐂𝐀 𝐏𝐑𝐀𝐂𝐘 𝐖 𝐍𝐈𝐄𝐌𝐂𝐙𝐄𝐂𝐇 – 𝐏𝐎𝐃𝐒𝐓𝐀𝐖𝐀 𝐁𝐄𝐙𝐏𝐈𝐄𝐂𝐙𝐄𝐍́𝐒𝐓𝐖𝐀 𝐈 𝐊𝐎𝐌𝐅𝐎𝐑𝐓𝐔 🧱💡

Bezpieczne miejsce pracy w Niemczech to nie tylko kwestia wygody, ale obowiązek wynikający z prawa. Zasady jego organizacji określa Arbeitsstättenverordnung (ArbStättV) oraz Technische Regeln für Arbeitsstätten (ASR). To one precyzują wymagania dotyczące oświetlenia, wentylacji, oznakowania, ewakuacji i warunków socjalnych w każdym zakładzie i na placu budowy.

𝐏𝐨𝐝𝐬𝐭𝐚𝐰𝐲 𝐩𝐫𝐚𝐰𝐧𝐞

Zgodnie z § 3 ArbStättV pracodawca jest zobowiązany do zapewnienia takich warunków, które chronią zdrowie i życie pracowników. Wymagania techniczne doprecyzowują reguły ASR, w tym m.in. ASR A1.3 dotycząca oznakowania bezpieczeństwa, ASR A2.3 odnosząca się do dróg ewakuacyjnych i wyjść awaryjnych, ASR A3.4 regulująca oświetlenie, ASR A3.5 wentylację, ASR A4.1 pomieszczenia socjalne, ASR A5.2 prace w strefie ruchu pojazdów oraz ASR A6 dotycząca ergonomii stanowisk komputerowych.

𝐎𝐬́𝐰𝐢𝐞𝐭𝐥𝐞𝐧𝐢𝐞 𝐢 𝐰𝐞𝐧𝐭𝐲𝐥𝐚𝐜𝐣𝐚

Oświetlenie stanowisk pracy musi zapewniać dobrą widoczność i bezpieczeństwo. ASR A3.4 wymaga, aby natężenie światła odpowiadało rodzajowi wykonywanej pracy. Systemy wentylacji zgodnie z ASR A3.5 muszą gwarantować odpowiednią jakość powietrza, chronić przed przeciągami i być regularnie serwisowane.

𝐎𝐳𝐧𝐚𝐤𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐢 𝐞𝐰𝐚𝐤𝐮𝐚𝐜𝐣𝐚

Zgodnie z ASR A2.3 drogi ewakuacyjne muszą być wyraźnie oznakowane, drożne i oświetlone awaryjnie. Znaki bezpieczeństwa muszą odpowiadać normie DIN EN ISO 7010. Pracownicy muszą znać kierunki ewakuacji i uczestniczyć w regularnych ćwiczeniach.

𝐏𝐨𝐦𝐢𝐞𝐬𝐳𝐜𝐳𝐞𝐧𝐢𝐚 𝐬𝐨𝐜𝐣𝐚𝐥𝐧𝐞

ASR A4.1 określa wymagania dotyczące zaplecza sanitarnego i socjalnego. Pracownicy muszą mieć dostęp do toalet, umywalek, miejsc do spożywania posiłków oraz wody pitnej. Na budowach w okresie zimowym należy zapewnić ogrzewane pomieszczenia do odpoczynku i przebrania się.

𝐏𝐨𝐝ł𝐨𝐠𝐢 𝐢 𝐝𝐨𝐬𝐭𝐞̨𝐩𝐧𝐨𝐬́𝐜́

Podłogi muszą być stabilne, antypoślizgowe i łatwe do czyszczenia. Z kolei przepisy ASR V3a.2 wymagają, aby stanowiska pracy i drogi komunikacyjne były dostępne także dla osób o ograniczonej mobilności.

𝐏𝐨𝐫𝐳𝐚̨𝐝𝐞𝐤 𝐢 𝐜𝐳𝐲𝐬𝐭𝐨𝐬́𝐜́

§ 4 ArbStättV zobowiązuje pracodawcę do utrzymania czystości i porządku. Narzędzia i materiały muszą być przechowywane w sposób uporządkowany, a powierzchnie komunikacyjne wolne od przeszkód. Regularne kontrole stanu technicznego miejsc pracy stanowią podstawę bezpieczeństwa.

𝐊𝐨𝐦𝐮𝐧𝐢𝐤𝐚𝐜𝐣𝐚 𝐢 𝐣𝐞̨𝐳𝐲𝐤

Zgodnie z § 12 ArbSchG oraz DGUV Vorschrift 1 wszystkie informacje o bezpieczeństwie muszą być przekazywane w języku zrozumiałym dla pracowników. Dotyczy to oznakowań, instrukcji i szkoleń.

𝐏𝐨𝐝𝐬𝐮𝐦𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢𝐞

Dobrze zorganizowane miejsce pracy to gwarancja bezpieczeństwa, efektywności i kultury odpowiedzialności.

Rafal Maciej, Ausbildungszentrum Rafal Markowski

13/10/2025

👷‍♂️𝐅𝐚𝐜𝐡𝐤𝐫𝐚𝐟𝐭 𝐟𝐮̈𝐫 𝐀𝐫𝐛𝐞𝐢𝐭𝐬𝐬𝐢𝐜𝐡𝐞𝐫𝐡𝐞𝐢𝐭 – 𝐨𝐛𝐨𝐰𝐢𝐚̨𝐳𝐞𝐤 𝐜𝐳𝐲 𝐰𝐲𝐛𝐨́𝐫? 🇩🇪

W Niemczech każda firma, niezależnie od branży i liczby zatrudnionych, musi mieć zapewnioną fachową opiekę w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. Obowiązek ten wynika bezpośrednio z Arbeitssicherheitsgesetz (ASiG) oraz DGUV Vorschrift 2. To nie formalność, lecz fundament systemu ochrony zdrowia pracowników.

𝐏𝐨𝐝𝐬𝐭𝐚𝐰𝐲 𝐩𝐫𝐚𝐰𝐧𝐞
Zgodnie z § 5 i § 6 ASiG pracodawca jest zobowiązany powołać Fachkraft für Arbeitssicherheit (FaSi) oraz Betriebsarzt. DGUV Vorschrift 2 określa dokładnie, jak często i w jakim zakresie muszą być oni zaangażowani w firmie. Fachkraft für Arbeitssicherheit doradza pracodawcy we wszystkich sprawach związanych z bezpieczeństwem pracy, uczestniczy w ocenie ryzyka, kontrolach, szkoleniach i opracowaniu instrukcji stanowiskowych.

𝐊𝐢𝐞𝐝𝐲 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐭𝐨 𝐨𝐛𝐨𝐰𝐢𝐚̨𝐳𝐤𝐢𝐞𝐦?
Obowiązek powołania Fachkraft für Arbeitssicherheit istnieje już od pierwszego zatrudnionego pracownika. Nie ma ustawowego progu minimalnego. W małych zakładach do 10 osób możliwa jest tzw. vereinfachte Betreuung, natomiast powyżej 10 pracowników stosuje się model Regelbetreuung, obejmujący opiekę podstawową (Grundbetreuung) i specyficzną (betriebsspezifische Betreuung).

𝐂𝐳𝐚𝐬 𝐰𝐬𝐩𝐚𝐫𝐜𝐢𝐚 (Einsatzzeiten)
DGUV Vorschrift 2 ustala minimalny czas pracy Fachkraft für Arbeitssicherheit i Betriebsarzt na jednego pracownika rocznie – w zależności od grupy ryzyka branży:
Grupa I (określona jako wysoki poziom zagrożeń): około 2,5 godziny rocznie
Grupa II: około 1,5 godziny
Grupa III: około 0,5 godziny
Budownictwo i przemysł należą do grupy I, dlatego wymagana jest największa częstotliwość działań i dokumentowania.

𝐅𝐨𝐫𝐦𝐚𝐥𝐧𝐨𝐬́𝐜́ 𝐢 𝐨𝐝𝐩𝐨𝐰𝐢𝐞𝐝𝐳𝐢𝐚𝐥𝐧𝐨𝐬́𝐜́
Powołanie Fachkraft für Arbeitssicherheit musi mieć formę pisemnego zlecenia (schriftliche Beauftragung), które jasno określa zakres obowiązków, uprawnień oraz odpowiedzialności. Pracodawca jest zobowiązany zapewnić FaSi odpowiednie warunki pracy, dostęp do informacji, środków technicznych i czasu niezbędnego do realizacji zadań.

𝐏𝐫𝐚𝐤𝐭𝐲𝐤𝐚 𝐧𝐚 𝐛𝐮𝐝𝐨𝐰𝐚𝐜𝐡 𝐢 𝐰 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐦𝐲𝐬́𝐥𝐞
W firmach budowlanych i montażowych rola Fachkraft für Arbeitssicherheit jest kluczowa. To ona wspiera tworzenie Gefährdungsbeurteilungen, planów ratunkowych, nadzoruje kontrole UVV i uczestniczy w odbiorach sprzętu. Jej obecność nie tylko spełnia wymogi prawa, lecz realnie chroni życie ludzi na budowie.

👉 Jak rozwiązano kwestię opieki BHP w Twojej firmie? Czy masz już powołaną Fachkraft für Arbeitssicherheit zgodnie z ASiG i DGUV Vorschrift 2?

Rafal Maciej
Ausbildungszentrum – Rafal Markowski

09/10/2025

🚨 𝐑𝐄𝐓𝐓𝐔𝐍𝐆𝐒𝐏𝐋𝐀𝐍 𝐍𝐀 𝐁𝐔𝐃𝐎𝐖𝐈𝐄 – 𝐏𝐑𝐎𝐂𝐄𝐃𝐔𝐑𝐘 𝐌𝐔𝐒𝐙Ą 𝐃𝐙𝐈𝐀Ł𝐀Ć, 𝐀 𝐍𝐈𝐄 𝐓𝐘𝐋𝐊𝐎 𝐈𝐒𝐓𝐍𝐈𝐄Ć 📋🧯

W Niemczech każdy pracodawca ma obowiązek opracować i wdrożyć plan działań ratunkowych. Wymagają tego § 10 ArbSchG, DGUV Vorschrift 1 oraz ASR A2.3. Plan ten określa, jak należy postępować w razie wypadku, pożaru lub innego zagrożenia, w tym sposób ewakuacji osób z rusztowań, wykopów, kabin maszyn czy mostów tymczasowych. Jednak prawdziwe bezpieczeństwo zaczyna się dopiero wtedy, gdy plan jest znany i przećwiczony przez wszystkich.

W praktyce wiele firm posiada plan ratunkowy tylko formalnie. Dokument leży w biurze, a pracownicy nie wiedzą, jak reagować w nagłych sytuacjach. Tymczasem pierwsze minuty po wypadku decydują o życiu człowieka. DGUV podkreśla, że każdy zespół roboczy musi wiedzieć, kto wzywa pomoc, kto udziela pierwszej pomocy, a kto odpowiada za koordynację przed przyjazdem ratowników.

Prawidłowy plan ratunkowy to nie tylko schemat ewakuacji, lecz także praktyczne rozwiązania. Na placach budowy powinien być dostępny sprzęt do ratownictwa technicznego i wysokościowego – statywy, systemy linowe, nosze, apteczki i defibrylatory AED. Sprzęt musi być sprawny, łatwo dostępny i opisany w języku zrozumiałym dla każdego pracownika.

Ważnym elementem są ćwiczenia. Każdy plan ratunkowy należy regularnie testować. Trening opuszczania osoby nieprzytomnej z rusztowania, ewakuacja z kabiny koparki czy symulacja pożaru to nie strata czasu, lecz inwestycja w realne bezpieczeństwo. Po każdej próbie należy omówić błędy, wprowadzić korekty i zaktualizować dokument.

Nie wolno zapominać o barierach językowych. Zespoły międzynarodowe muszą otrzymać instrukcje w języku, który rozumieją. W wielu przypadkach oznacza to przygotowanie planu w dwóch wersjach – niemieckiej i polskiej. Zgodnie z § 12 ArbSchG pracodawca ma obowiązek zapewnić, aby wszystkie informacje dotyczące bezpieczeństwa były zrozumiałe.

Każda firma powinna także wyznaczyć osoby odpowiedzialne za działania ratunkowe. Muszą one posiadać pisemne upoważnienie, zgodne z § 13 ArbSchG oraz DGUV Vorschrift 1. To gwarantuje jasność kompetencji i odpowiedzialności.

Rettungsplan nie jest dokumentem dla inspektora, ale dla ludzi, którzy w razie wypadku muszą działać szybko i skutecznie. Ćwiczenia, komunikacja i wyposażenie to kluczowe filary bezpieczeństwa na każdej budowie.

👉 Czy w Twojej firmie plan ratunkowy jest tylko formalnością, czy realnie działa?

Ausbildungszentrum Rafal Markowski Rafal Maciej

06/10/2025

🧯𝐎𝐂𝐇𝐑𝐎𝐍𝐀 𝐏𝐑𝐙𝐄𝐂𝐈𝐖𝐏𝐎𝐙̇𝐀𝐑𝐎𝐖𝐀 (𝐁𝐫𝐚𝐧𝐝𝐬𝐜𝐡𝐮𝐭𝐳) 𝐖 𝐍𝐈𝐄𝐌𝐂𝐙𝐄𝐂𝐇 – 𝐎𝐁𝐎𝐖𝐈Ą𝐙𝐊𝐈 𝐅𝐈𝐑𝐌 🔥🚨

W Niemczech ochrona przeciwpożarowa to obowiązek każdego pracodawcy. Nie wystarczy samo posiadanie gaśnic. Liczy się kompletny system zapobiegania pożarom, reagowania i ewakuacji, który realnie chroni ludzi i majątek oraz ogranicza odpowiedzialność prawną.

𝐏𝐨𝐝𝐬𝐭𝐚𝐰𝐲 𝐩𝐫𝐚𝐰𝐧𝐞
Wymogi wynikają z § 10 ArbSchG, DGUV Vorschrift 1 oraz ASR A2.2 „Maßnahmen gegen Brände”. Pracodawca ma obowiązek zaplanować i zorganizować działania na wypadek pożaru, wyznaczyć osoby odpowiedzialne i zapewnić odpowiednie środki.

𝐁𝐫𝐚𝐧𝐝𝐬𝐜𝐡𝐮𝐭𝐳𝐡𝐞𝐥𝐟𝐞𝐫 – 𝐨𝐬𝐨𝐛𝐲 𝐰𝐲𝐳𝐧𝐚𝐜𝐳𝐨𝐧𝐞 𝐝𝐬. 𝐨𝐜𝐡𝐫𝐨𝐧𝐲 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐜𝐢𝐰𝐩𝐨𝐳̇𝐚𝐫𝐨𝐰𝐞𝐣
Każda firma musi posiadać wystarczającą liczbę przeszkolonych Brandschutzhelfer, czyli osób odpowiedzialnych za ochronę przeciwpożarową. Ich liczba wynika z oceny ryzyka i warunków pracy; DGUV zaleca co najmniej 5% załogi, a więcej w zakładach o podwyższonym ryzyku.
Każdy Brandschutzhelfer musi posiadać pisemne zlecenie (schriftliche Beauftragung), zgodnie z § 13 ArbSchG oraz DGUV Vorschrift 1. Dokument to potwierdzenie, że osoba zna swoje obowiązki i jest formalnie upoważniona do działania w sytuacji pożaru.

𝐒𝐳𝐤𝐨𝐥𝐞𝐧𝐢𝐚
Szkolenie odbywa się zgodnie z DGUV Information 205-023 i obejmuje część teoretyczną oraz praktyczne gaszenie pożarów. Powinno być odnawiane co 3–5 lat lub po zmianach w organizacji pracy. Wszyscy pracownicy powinni być regularnie instruowani w zakresie PPOŻ co najmniej raz w roku.

𝐒́𝐫𝐨𝐝𝐤𝐢 𝐠𝐚𝐬́𝐧𝐢𝐜𝐳𝐞 𝐢 𝐨𝐳𝐧𝐚𝐤𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢𝐞
ASR A2.2 określa wymagania dotyczące ilości i rodzaju środków gaśniczych (Löschmitteleinheiten) w zależności od powierzchni i ryzyka. Gaśnice muszą być łatwo dostępne, oznakowane i kontrolowane co najmniej raz na dwa lata przez osobę uprawnioną. Również drogi ewakuacyjne, oświetlenie awaryjne i systemy sygnalizacji pożaru muszą być utrzymywane w pełnej sprawności.

𝐃𝐨𝐤𝐮𝐦𝐞𝐧𝐭𝐚𝐜𝐣𝐚 𝐢 𝐣𝐞̨𝐳𝐲𝐤 𝐳𝐫𝐨𝐳𝐮𝐦𝐢𝐚ł𝐲 𝐝𝐥𝐚 𝐩𝐫𝐚𝐜𝐨𝐰𝐧𝐢𝐤𝐨́𝐰
Należy dokumentować wyznaczenie Brandschutzhelfer, ich pisemne zlecenia, szkolenia, przeglądy sprzętu, próby ewakuacji i ustalone procedury. Instrukcje PPOŻ muszą być dostępne w języku zrozumiałym dla pracowników lub przekazywane z pomocą tłumacza.

𝐊𝐮𝐥𝐭𝐮𝐫𝐚 𝐛𝐞𝐳𝐩𝐢𝐞𝐜𝐳𝐞𝐧́𝐬𝐭𝐰𝐚
Skuteczna ochrona przeciwpożarowa to nie formalność, lecz element kultury bezpieczeństwa. Świadomi pracownicy, regularne szkolenia, sprawny sprzęt i pisemna odpowiedzialność tworzą system, który ratuje życie i chroni firmę przed stratami.

👉 Jak wygląda system PPOŻ w Twojej firmie. Czy wszyscy Brandschutzhelfer mają pisemne zlecenie i aktualne szkolenia.

Rafal Maciej
Ausbildungszentrum Rafal Markowski

02/10/2025

⛑️ 𝐄𝐑𝐒𝐓𝐄 𝐇𝐈𝐋𝐅𝐄 𝐖 𝐍𝐈𝐄𝐌𝐂𝐙𝐄𝐂𝐇 – 𝐖𝐘𝐌𝐀𝐆𝐀𝐍𝐈𝐀 𝐃𝐋𝐀 𝐅𝐈𝐑𝐌 🩹⛑️

Bezpieczeństwo pracy w Niemczech to nie tylko ocena ryzyka, szkolenia i środki ochrony, ale także prawidłowa organizacja pierwszej pomocy. Każdy pracodawca ma obowiązek zapewnić, że w razie wypadku dostępne są właściwe środki, przeszkolone osoby i pełna dokumentacja.

𝐏𝐨𝐝𝐬𝐭𝐚𝐰𝐲 𝐩𝐫𝐚𝐰𝐧𝐞
Wymogi wynikają z § 10 ArbSchG oraz DGUV Vorschrift 1. Konkretne wytyczne dotyczące pomieszczeń i wyposażenia znajdują się w ASR A4.3. W odniesieniu do apteczek stosuje się normy DIN 13157 (małe zestawy) i DIN 13169 (duże zestawy), które określają standardowe wyposażenie Erste-Hilfe-Material.

𝐀𝐩𝐭𝐞𝐜𝐳𝐤𝐢
Rodzaj i liczba zestawów zależą od wielkości firmy i rodzaju działalności. W biurach do 50 osób wystarcza jedna apteczka DIN 13157, natomiast na budowach i w większych zakładach stosuje się DIN 13169 lub kilka DIN 13157. Wszystkie apteczki muszą być łatwo dostępne, oznakowane i regularnie kontrolowane.

𝐎𝐬𝐨𝐛𝐲 𝐝𝐨 𝐩𝐢𝐞𝐫𝐰𝐬𝐳𝐞𝐣 𝐩𝐨𝐦𝐨𝐜𝐲
Każda firma musi wyznaczyć i przeszkolić Ersthelfer. Szkolenia prowadzone są według DGUV Grundsatz 304-001 i muszą być regularnie odnawiane, najczęściej co dwa lata. Wymagana liczba Ersthelfer zależy od liczby pracowników i rodzaju zakładu, co wynika z wytycznych DGUV i oceny ryzyka.

𝐃𝐨𝐤𝐮𝐦𝐞𝐧𝐭𝐚𝐜𝐣𝐚
Każdy przypadek udzielenia pierwszej pomocy musi być zapisany. Najczęściej wykorzystuje się do tego Verbandbuch lub specjalne formularze DGUV (np. Meldeblock). Dozwolone są także systemy elektroniczne, o ile spełniają wymogi ochrony danych. Dokumentację należy przechowywać przez co najmniej 5 lat. To istotne zarówno dla ochrony pracownika, jak i pracodawcy, ponieważ stanowi dowód przy wypadkach przy pracy i roszczeniach odszkodowawczych.

𝐎𝐝𝐩𝐨𝐰𝐢𝐞𝐝𝐳𝐢𝐚𝐥𝐧𝐨𝐬́𝐜́ 𝐢 𝐩𝐫𝐚𝐤𝐭𝐲𝐤𝐚
Za prawidłową organizację Erste Hilfe odpowiada pracodawca. Fachkraft für Arbeitssicherheit i Betriebsarzt wspierają proces, a przełożeni dbają o przestrzeganie zasad w codziennej pracy. Ważne, aby wszystkie instrukcje były dostępne w języku zrozumiałym dla pracowników.

𝐊𝐨𝐧𝐬𝐞𝐤𝐰𝐞𝐧𝐜𝐣𝐞
Brak odpowiedniej organizacji Erste Hilfe może skutkować wysokimi karami finansowymi, odpowiedzialnością prawną i utratą zaufania zespołu. Profesjonalny system pierwszej pomocy ratuje życie i jest dowodem odpowiedzialności oraz dojrzałej kultury bezpieczeństwa.

👉 Jak w Twojej firmie zorganizowana jest Erste Hilfe. Czy apteczki i dokumentacja są zawsze aktualne i dostępne.

Rafal Maciej
Ausbildungszentrum Rafal Markowski

29/09/2025

📝 𝐁𝐄𝐓𝐑𝐈𝐄𝐁𝐒𝐀𝐍𝐖𝐄𝐈𝐒𝐔𝐍𝐆 𝐖 𝐍𝐈𝐄𝐌𝐂𝐙𝐄𝐂𝐇 – 𝐎𝐃 𝐎𝐂𝐄𝐍𝐘 𝐑𝐘𝐙𝐘𝐊𝐀 𝐃𝐎 𝐏𝐑𝐀𝐊𝐓𝐘𝐊𝐈 📋🦺

W niemieckim systemie BHP każda Betriebsanweisung czyli instrukcja stanowiskowa ma swoje źródło w Gefährdungsbeurteilung. Najpierw pracodawca ocenia zagrożenia, a dopiero potem tworzy instrukcje opisujące środki ochrony i prawidłowe procedury. Dzięki temu instrukcje nie są ogólną teorią, ale realnym odzwierciedleniem warunków pracy.

𝐏𝐨𝐝𝐬𝐭𝐚𝐰𝐲 𝐩𝐫𝐚𝐰𝐧𝐞

Obowiązek sporządzania instrukcji wynika z § 5 i § 6 ArbSchG, § 12 BetrSichV oraz § 14 GefStoffV. TRGS 555 doprecyzowuje wymagania dla prac z substancjami chemicznymi. DGUV Vorschrift 1 podkreśla, że każda Unterweisung musi być oparta na obowiązujących Betriebsanweisungen. To jasny system: ocena ryzyka → instrukcja → szkolenie.

𝐙𝐚𝐤𝐫𝐞𝐬 𝐳𝐚𝐬𝐭𝐨𝐬𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢𝐚

Instrukcje tworzy się dla wszystkich środków pracy i czynności, które mogą stwarzać zagrożenie. Dotyczy to maszyn i elektronarzędzi, urządzeń transportowych, zawiesi i dźwignic, środków ochrony kategorii III, a także procesów takich jak spawanie, prace w przestrzeniach zamkniętych czy stosowanie substancji niebezpiecznych.

𝐖𝐲𝐦𝐚𝐠𝐚𝐧𝐢𝐚 𝐟𝐨𝐫𝐦𝐚𝐥𝐧𝐞

Instrukcja musi być przygotowana w 𝐣𝐞̨𝐳𝐲𝐤𝐮 𝐳𝐫𝐨𝐳𝐮𝐦𝐢𝐚ł𝐲𝐦 𝐝𝐥𝐚 𝐩𝐫𝐚𝐜𝐨𝐰𝐧𝐢𝐤𝐚. W praktyce oznacza to, że w zakładach zatrudniających obcokrajowców konieczne jest opracowanie dokumentów w ich języku albo z udziałem tłumacza podczas szkolenia. Betriebsanweisung musi być pisemna, przejrzysta, dostępna przy stanowisku pracy i zrozumiała dla każdego pracownika.

𝐙𝐚𝐰𝐚𝐫𝐭𝐨𝐬́𝐜́

Każda instrukcja opisuje zagrożenia, środki ochrony, prawidłowe procedury pracy, zakazy oraz postępowanie w razie awarii lub wypadku. Powinna być oparta na realnych warunkach ocenionych podczas Gefährdungsbeurteilung i aktualizowana, gdy zmieniają się technologie, urządzenia lub przepisy.

𝐎𝐝𝐩𝐨𝐰𝐢𝐞𝐝𝐳𝐢𝐚𝐥𝐧𝐨𝐬́𝐜́

Za przygotowanie i aktualizację Betriebsanweisungen odpowiada pracodawca. Fachkraft für Arbeitssicherheit i Betriebsarzt wspierają proces, a przełożeni dbają o wdrożenie w codzienną praktykę. Pracownicy muszą znać i stosować zasady zawarte w instrukcji, co potwierdzają podczas Unterweisungen.

𝐖𝐧𝐢𝐨𝐬𝐞𝐤

Betriebsanweisung to nie zbędny dokument, lecz praktyczne narzędzie powstające z oceny ryzyka. Tylko wtedy, gdy jest zrozumiała, dostępna i aktualna, zapewnia bezpieczeństwo i chroni zarówno pracowników, jak i pracodawcę przed poważnymi konsekwencjami.

👉 Jak wygląda to w Twojej firmie. Czy wszystkie stanowiska i urządzenia mają własne Betriebsanweisungen i czy pracownicy rzeczywiście z nich korzystają. Podziel się opinią w komentarzu.

25/09/2025

🗃️ 𝐃𝐎𝐊𝐔𝐌𝐄𝐍𝐓𝐀𝐂𝐉𝐀 𝐁𝐇𝐏 𝐖 𝐍𝐈𝐄𝐌𝐂𝐙𝐄𝐂𝐇 – 𝐏𝐎𝐃𝐒𝐓𝐀𝐖𝐀 𝐁𝐄𝐙𝐏𝐈𝐄𝐂𝐙𝐄𝐍́𝐒𝐓𝐖𝐀 𝐈 𝐏𝐑𝐀𝐖𝐈𝐃Ł𝐎𝐖𝐎𝐒́𝐂𝐈 📋🦺

W Niemczech bezpieczeństwo pracy opiera się nie tylko na ocenie ryzyka, szkoleniach i środkach ochrony, ale także na dokumentacji. To ona decyduje, czy firma może udowodnić zgodność z prawem i skuteczność działań.

𝐏𝐨𝐝𝐬𝐭𝐚𝐰𝐲 𝐩𝐫𝐚𝐰𝐧𝐞

Zgodnie z § 6 ArbSchG pracodawca musi dokumentować wyniki Gefährdungsbeurteilung, środki ochrony, które wprowadzono, oraz ich skuteczność. ArbSchG wymaga wskazania osób odpowiedzialnych, a DGUV Vorschrift 1 i § 13 ArbSchG precyzują obowiązek pisemnego powierzenia zadań w obszarze BHP.

𝐙𝐚𝐤𝐫𝐞𝐬 𝐝𝐨𝐤𝐮𝐦𝐞𝐧𝐭𝐚𝐜𝐣𝐢

Obejmuje protokoły z oceny ryzyka, Betriebsanweisungen, rejestry szkoleń, dowody przeprowadzonych Unterweisungen, wyniki badań medycyny pracy oraz informacje o powołaniu Fachkraft für Arbeitssicherheit i Betriebsarzt. Dokumentować trzeba także przeglądy UVV, protokoły kontroli rusztowań i środków ochrony kat. III oraz zdarzenia wypadkowe skutkujące śmiercią lub co najmniej trzydniową niezdolnością do pracy. Przy pracy z substancjami rakotwórczymi wymagany jest Expositionsverzeichnis zgodnie z TRGS 410.

𝐂𝐳𝐞𝐬𝐭𝐨𝐭𝐥𝐢𝐰𝐨𝐬́𝐜́ 𝐢 𝐚𝐫𝐜𝐡𝐢𝐰𝐢𝐳𝐚𝐜𝐣𝐚

Zapisy o pierwszej pomocy muszą być dostępne przez minimum pięć lat, dokumenty o narażeniach rakotwórczych znacznie dłużej. Każda firma powinna mieć jasne zasady archiwizacji, by podczas kontroli wykazać spełnienie wymagań.

𝐅𝐨𝐫𝐦𝐚 𝐝𝐨𝐤𝐮𝐦𝐞𝐧𝐭𝐨́𝐰

Prawo nie narzuca jednej formy. Mogą być papierowe lub elektroniczne, ważne by były przejrzyste, łatwo dostępne i zrozumiałe.

𝐎𝐝𝐩𝐨𝐰𝐢𝐞𝐝𝐳𝐢𝐚𝐥𝐧𝐨𝐬́𝐜́ 𝐢 𝐩𝐫𝐚𝐤𝐭𝐲𝐤𝐚

Za dokumentację odpowiada pracodawca, choć zadania można delegować. Fachkraft für Arbeitssicherheit i Betriebsarzt wspierają proces, a przełożeni dbają o zgodność zapisów ze stanem faktycznym. W praktyce żadna ocena ryzyka, szkolenie ani przegląd techniczny nie kończy się bez protokołu. Dokumentacja to nie formalność, lecz dowód odpowiedzialności i kultury bezpieczeństwa.

𝐊𝐨𝐧𝐬𝐞𝐤𝐰𝐞𝐧𝐜𝐣𝐞

Brak dokumentacji może oznaczać kary i roszczenia. Z kolei kompletne zapisy zwiększają bezpieczeństwo, usprawniają zarządzanie i pokazują, że firma działa według najwyższych standardów.

👉 Jak w Twojej firmie wygląda dokumentacja BHP. Czy wszystkie protokoły są aktualne i dostępne. Podziel się opinią w komentarzu.

Rafal Maciej, Ausbildungszentrum Rafal Markowski

22/09/2025

👨‍⚕️ 𝐀𝐑𝐁𝐄𝐈𝐓𝐒𝐌𝐄𝐃𝐈𝐙𝐈𝐍𝐈𝐒𝐂𝐇𝐄 𝐕𝐎𝐑𝐒𝐎𝐑𝐆𝐄 – 𝐎𝐁𝐎𝐖𝐈𝐀̨𝐙𝐊𝐎𝐖𝐀 𝐏𝐑𝐎𝐅𝐈𝐋𝐀𝐊𝐓𝐘𝐊𝐀 𝐖 𝐍𝐈𝐄𝐌𝐂𝐙𝐄𝐂𝐇 🩺🦺

Bezpieczeństwo pracy w Niemczech opiera się na trzech filarach. Ocena ryzyka identyfikuje zagrożenia, szkolenia przygotowują pracowników do właściwego działania, a Arbeitsmedizinische Vorsorge chroni zdrowie poprzez badania profilaktyczne prowadzone przez lekarzy medycyny pracy.

𝐏𝐨𝐝𝐬𝐭𝐚𝐰𝐚 𝐩𝐫𝐚𝐰𝐧𝐚
Zasady profilaktyki określa ArbMedVV. Wskazuje ona sytuacje, w których badania są obowiązkowe, kiedy pracodawca musi je oferować oraz jakie prawa do badań na życzenie mają pracownicy. ArbSchG oraz przepisy DGUV uzupełniają te wymagania.

𝐑𝐨𝐝𝐳𝐚𝐣𝐞 𝐩𝐫𝐨𝐟𝐢𝐥𝐚𝐤𝐭𝐲𝐤𝐢
Pflichtvorsorge to badania obowiązkowe, bez których pracownik nie może wykonywać określonych czynności. Dotyczy to prac z substancjami rakotwórczymi, z bardzo wysokim poziomem hałasu czy z zadaniami wymagającymi szczególnej sprawności. Angebotsvorsorge to badania oferowane, które pracodawca musi zaproponować, gdy praca wiąże się z ryzykiem zdrowotnym. Wunschvorsorge to badania na życzenie, do których każdy pracownik ma prawo, jeśli obawia się o swoje zdrowie.

𝐎𝐤𝐫𝐞𝐬́𝐥𝐚𝐧𝐢𝐞 𝐳𝐚𝐤𝐫𝐞𝐬𝐮
Decydujące znaczenie ma ArbMedVV wraz z jej załącznikiem, gdzie wymieniono czynności i warunki pracy wymagające obowiązkowej lub oferowanej profilaktyki. Ocena ryzyka pełni rolę pomocniczą, ponieważ pozwala doprecyzować, czy dane stanowisko spełnia kryteria z przepisów i jakie dodatkowe zagrożenia wymagają rozszerzonej profilaktyki.

𝐎𝐝𝐩𝐨𝐰𝐢𝐞𝐝𝐳𝐢𝐚𝐥𝐧𝐨𝐬́𝐜́
Pracodawca organizuje i finansuje badania oraz dokumentuje ich przebieg. Lekarz medycyny pracy czyli Betriebsarzt wykonuje badania i doradza w zakresie dalszych działań. Pracownicy muszą uczestniczyć w badaniach obowiązkowych, powinni korzystać z oferowanych i mają prawo do Wunschvorsorge.

𝐏𝐫𝐚𝐤𝐭𝐲𝐤𝐚
Profilaktyka obejmuje szeroki zakres badań. Typowe przykłady to G25 dla kierowców i operatorów maszyn, G41 dla osób pracujących na wysokości oraz Vorsorge przy pracy przy monitorach ekranowych. Badania obejmują również hałas, substancje chemiczne, wysoką temperaturę czy czynniki biologiczne. Każde badanie kończy się dokumentacją i zaleceniami lekarza.

𝐊𝐨𝐧𝐬𝐞𝐤𝐰𝐞𝐧𝐜𝐣𝐞
Brak profilaktyki to ryzyko dla zdrowia pracowników oraz pełna odpowiedzialność prawna pracodawcy w razie wypadku lub choroby zawodowej. Może to oznaczać wysokie kary, problemy z ubezpieczeniem i utratę wiarygodności firmy.

Arbeitsmedizinische Vorsorge nie jest formalnością, ale obowiązkiem prawnym i narzędziem ochrony zdrowia. To inwestycja w bezpieczeństwo, która przynosi korzyści pracownikom i przedsiębiorstwom.

👉 Jak wygląda organizacja badań w Twojej firmie. Czy odbywają się regularnie i zgodnie z ArbMedVV. Podziel się opinią w komentarzu.

𝐁𝐞𝐳𝐩𝐢𝐞𝐜𝐳𝐞𝐧́𝐬𝐭𝐰𝐨 𝐳𝐚𝐜𝐳𝐲𝐧𝐚 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐨𝐝 𝐳𝐝𝐫𝐨𝐰𝐢𝐚 𝐩𝐫𝐚𝐜𝐨𝐰𝐧𝐢𝐤𝐨́𝐰.

Rafal MaciejAusbildungszentrum Rafal Markowski

18/09/2025

✨ 𝐔𝐕𝐕 𝐏𝐑𝐔̈𝐅𝐔𝐍𝐆 𝐖 𝐍𝐈𝐄𝐌𝐂𝐙𝐄𝐂𝐇 – 𝐂𝐎 𝐏𝐎𝐃𝐋𝐄𝐆𝐀 𝐊𝐎𝐍𝐓𝐑𝐎𝐋𝐈 ⚙️🔍

Bezpieczeństwo pracy w Niemczech nie kończy się na 𝐨𝐜𝐞𝐧𝐢𝐞 𝐫𝐲𝐳𝐲𝐤𝐚, 𝐬𝐳𝐤𝐨𝐥𝐞𝐧𝐢𝐮 i 𝐬́𝐫𝐨𝐝𝐤𝐚𝐜𝐡 𝐨𝐜𝐡𝐫𝐨𝐧𝐲 𝐢𝐧𝐝𝐲𝐰𝐢𝐝𝐮𝐚𝐥𝐧𝐞𝐣. Równie istotne są 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐠𝐥𝐚̨𝐝𝐲 𝐭𝐞𝐜𝐡𝐧𝐢𝐜𝐳𝐧𝐞 (𝐔𝐕𝐕 𝐏𝐫𝐮̈𝐟𝐮𝐧𝐠𝐞𝐧), które decydują, czy urządzenia, pojazdy i narzędzia mogą być bezpiecznie używane.

𝐏𝐨𝐝𝐬𝐭𝐚𝐰𝐚 𝐩𝐫𝐚𝐰𝐧𝐚
Obowiązek kontroli wynika z 𝐀𝐫𝐛𝐒𝐜𝐡𝐆, 𝐁𝐞𝐭𝐫𝐒𝐢𝐜𝐡𝐕 oraz szczegółowych przepisów 𝐃𝐆𝐔𝐕 (np. Vorschrift 3 dla urządzeń elektrycznych). Ich uzupełnieniem są 𝐓𝐑𝐁𝐒, które definiują wymagania techniczne.

𝐆ł𝐨́𝐰𝐧𝐞 𝐤𝐚𝐭𝐞𝐠𝐨𝐫𝐢𝐞 𝐬𝐩𝐫𝐳𝐞̨𝐭𝐮 𝐨𝐛𝐣𝐞̨𝐭𝐞 𝐤𝐨𝐧𝐭𝐫𝐨𝐥𝐚̨ 𝐔𝐕𝐕
🔹 Maszyny budowlane i robocze – koparki, ładowarki, walce, żurawie, betoniarki, zagęszczarki.
🔹 Urządzenia do podnoszenia i transportu – wciągarki, dźwigi, podnośniki hydrauliczne i nożycowe.
🔹 Pojazdy robocze – wózki widłowe, Flurförderzeuge, ciężarówki zakładowe, Zweiwegefahrzeuge.
🔹 Sprzęt do pracy na wysokości – rusztowania, podesty, podnośniki koszowe, drabiny.
🔹 Narzędzia przenośne – elektronarzędzia, urządzenia spalinowe, sprzęt pneumatyczny.
🔹 ŚOI kategorii III – systemy chroniące przed upadkiem, sprzęt ochrony dróg oddechowych.
🔹 Instalacje elektryczne – rozdzielnie, skrzynki budowlane, przewody, oświetlenie.
🔹 Inne urządzenia – kompresory, zbiorniki ciśnieniowe, urządzenia spawalnicze i grzewcze.

𝐂𝐳𝐞̨𝐬𝐭𝐨𝐭𝐥𝐢𝐰𝐨𝐬́𝐜́ 𝐢 𝐝𝐨𝐤𝐮𝐦𝐞𝐧𝐭𝐚𝐜𝐣𝐚
Najczęściej kontrole UVV odbywają się raz w roku, przy intensywnym użytkowaniu częściej. Rusztowania i podesty wymagają sprawdzenia przed pierwszym użyciem i regularnie. Środki ochrony kat. III należy kontrolować przed każdym użyciem i w określonych odstępach przez fachowca. Każdy przegląd kończy się protokołem i oznakowaniem sprzętu.

𝐎𝐝𝐩𝐨𝐰𝐢𝐞𝐝𝐳𝐢𝐚𝐥𝐧𝐨𝐬́𝐜́
Za organizację przeglądów odpowiada 𝐩𝐫𝐚𝐜𝐨𝐝𝐚𝐰𝐜𝐚. 𝐏𝐫𝐚𝐜𝐨𝐰𝐧𝐢𝐜𝐲 i operatorzy muszą zgłaszać usterki i nie używać niesprawnych urządzeń. Kontrole przeprowadzają osoby fachowe – 𝐛𝐞𝐟𝐚̈𝐡𝐢𝐠𝐭𝐞 𝐏𝐞𝐫𝐬𝐨𝐧 lub 𝐄𝐥𝐞𝐤𝐭𝐫𝐨𝐟𝐚𝐜𝐡𝐤𝐫𝐚𝐟𝐭.

𝐏𝐫𝐚𝐤𝐭𝐲𝐤𝐚
W wielu firmach w Niemczech żadna maszyna nie zostaje dopuszczona do pracy bez aktualnej kontroli UVV. To standard, który gwarantuje bezpieczeństwo i chroni przed odpowiedzialnością prawną.

𝐖𝐲𝐧𝐢𝐤𝐢
Brak przeglądów UVV to nie tylko ryzyko wypadków, ale również wysokie kary finansowe i konsekwencje dla pracodawcy. Regularne badania techniczne realnie zmniejszają liczbę awarii i urazów.

Na grupie 𝐁𝐇𝐏 𝐰 𝐍𝐢𝐞𝐦𝐜𝐳𝐞𝐜𝐡
pokazujemy, które urządzenia wymagają kontroli, jak je prawidłowo przeprowadzać i jakie przepisy to regulują. Dzięki temu firmy i pracownicy mają pewność, że działają zgodnie z prawem i w bezpiecznych warunkach.

👉 Jak wygląda system UVV w Twojej firmie. Czy wszystkie urządzenia mają aktualne przeglądy. Podziel się opinią w komentarzu.

𝐁𝐞𝐳𝐩𝐢𝐞𝐜𝐳𝐞𝐧́𝐬𝐭𝐰𝐨 𝐳𝐚𝐜𝐳𝐲𝐧𝐚 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐨𝐝 𝐬𝐩𝐫𝐚𝐰𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐮𝐫𝐳𝐚̨𝐝𝐳𝐞𝐧́.

BHP w Niemczech

04/11/2025

22/10/2025

17/10/2025

13/10/2025

09/10/2025

06/10/2025

02/10/2025

29/09/2025

25/09/2025

22/09/2025

18/09/2025

Adresse

Webseite

Benachrichtigungen

Verknüpfungen

Teilen

Kategorie