05/02/2015
ZAŠTO JE VAŽNA FIZIČKA AKTIVNOST
Stoji činjenica da je čovjek današnjice radikalno smanjio fizičku aktivnost. Aktivnost je ljudska vitalna potreba. Zato je vreme da se još jedanput upozori na posledice nedovoljnog kretanja. Danas, zbog nedovoljnog kretanja, čoveku nedostaje osnovna pokretačka snaga skoro svih vitalnih funkcija. Ozbiljno su smanjene i ugrožene osnovne motorne sposobnosti, pre svega brzina, zatim snaga i izdržljivost. Budući da je čovjek nastao kretanjem, i u kretanju se kroz evoluciju usavršavao, kretanje je bilo i ostalo neophodan uslov njegovog biološkog opstanka.
Danas, novo vreme favorizira um, tako da se čovjek više umara psihički, nego fizički. Psihički umor na radnom mestu subjektivno fizički umara čoveka, tako da nakon radnog vremena on provodi najčešće odmor pasivno (uz televiziju, kompjuter, novine, knjigu, često u fotelji ili u krevetu).
Prema tome, može se doći do zaključka da u savremenom načinu života, nema dovoljno fizičkog rada, sve su fizičke aktivnosti svedene na minimum.
Došlo se do saznanja da čovek današnjice ne može u potpunosti funkcionisati bez odgovarajuće fizičke aktivnosti. Konačno je vreme da se skrene pažnja i povede briga društva i pojedinca da fizička aktivnost postane navika i da se uvrsti u svakodnevni režim života savremenog čoveka. Sve to je potrebno, jer kretanje omogućava čoveku uravnotežen i stabilan biopsihosocijalni status.
Brojna su istraživanja dokazala vrednost redovne fizičke aktivnosti kod čovjeka. Dokazano je da fizičke vežbe imaju ulogu u jačanju mišićne mase, utiču na očuvanje koštane mase, kao i zadržavanje spretnosti, što je važno za izbegavanje preloma kao posledice nespretnih padova. Isto tako, fizičke vežbe aerobnog oblika pozitivno deluju na psihosomatski status, bez obzira na životno doba.
Redovna fizička aktivnost deluje u smislu očuvanja i poboljšanja ventilacijske funkcije pluća tokom opterećenja.
Aerobne fizičke aktivnosti čine niz pozitivnih rezultata na psihosomatski status organizma. Glavni fiziološki i metabolički rezultati takvih aktivnosti, uključuju porast količine eritrocita, povećanje protoka krvi, povećanje sadržaja miglobina i mitohondrija u mišićnim, te povećavaju enzimatsku aktivnost za aerobnu glikolizu. Te promene omogućuju delotvornije stvaranje ATP-a (adenozintrifosfata) za skeletni mišićni rad i olakšavaju dopremanje kiseonika u tkivima.
