10/23/2025
இரண்டாம் உலகப்போர் நடைபெற்ற காலப்பகுதியில் 1942 ல்போலந்து படையினர் ஈரான் வழியாகச் சென்றபோது, தாய் கொல்லப்பட்டிருந்த ஒரு சிரியக் கரடி குட்டியை (Syrian brown bear) கண்டனர். அதற்கு பால், பழம், தேன், ஜாம் ஆகியவற்றை ஊட்டி வளர்த்தனர். பின்பு அது பியர், ரொட்டி, சிகரெட் போன்றவற்றையும் விரும்பி உண்கின்றமை தெரியவரவே அவற்றையும் வழங்கினர்.(சிகரெட்டுகளை மென்று உண்டதே தவிர புகைக்கவில்லை).
விலங்குகளை அதிகாரபூர்வமாக போருக்கான போக்குவரத்தில் ஏற்க முடியாததால், அதனை பிரைவேட் வோய்டெக் என்ற பெயரில் படையில் சேர்த்தனர். அதற்கென தனிப்பட்ட எண், சேவைப் பதிவு, சம்பளப் புத்தகம் அனைத்தும் வழங்கப்பட்டது. இதன் மூலம் அது 22ஆம் பீரங்கி (Artillery Supply Company) பிரிவுடன் பயணம் செய்தது.
அவர் தான், வோய்டெக் (Wojtek) – “சிப்பாய் கரடி"
மொன்டே காசினோப் போர் (இத்தாலி, 1944) வோய்டெக் சிப்பாய்களைப் போலவே 25–40 கிலோ எடையுள்ள மார்டார் குண்டுப் பெட்டிகளை அமைதியாக சுமந்து கொண்டு போர்க்களத்தில் நடந்தான். வெடிப்புகளும் சத்தங்களும் நடுவில் கூட அவன் அஞ்சவில்லை. இதனால் அவன் “போர்வீரன்” என்ற பெயருடன் புகழ்பெற்றான். போருக்குப் பிறகு அவனை கார்ப்பரல் (Corporal) பதவிக்கு உயர்த்தினர்.
போருக்குப் பின் வாழ்க்கை: போருக்குப் பின், வோய்டெக் ஸ்கொட்லாந்து சென்றான். காட்டில் விட முடியாததால், அவனை எடின்பரோ விலங்குக் காட்சிசாலையில் வைத்தனர். அங்கு 1963 வரை வாழ்ந்தான். பல போலந்து போர்வீரர்கள் அவனை அடிக்கடி வந்து பியர், சிகரெட் ஆகியவற்றைத் கொடுத்தனர்.
அவன் படையில் இருந்த காலத்திலேயே படை பிரிவு தனது சின்னமாக “குண்டு சுமக்கும் கரடி” என்ற வோய்டெக்கின் உருவத்தை ஏற்றுக்கொண்டது.
இன்று வோய்டெக் போலந்தில் “சகோதரத்துவம், துணிவு, நட்பு” ஆகியவற்றின் சின்னமாக மதிக்கப்படுகிறார். எடின்பரோ, கிரகோவ், சோபோட் உள்ளிட்ட நகரங்களில் அவரின் சிலைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
வோய்டெக் பற்றி இரண்டு திரைப்படங்கள் வெளியாகி உள்ளன: "Wojtek: The Bear That Went to War" (2011) — ஒரு ஆவணப்படம், மற்றும்
"A Bear Named Wojtek" (2023) — ஒரு அசைவூட்டப்பட்ட (அனிமேஷன்) குறும்படம்.