18/02/2026
Soms is het niet de afwezige man óf de controlerende vrouw,
maar twee mensen die allebei veiligheid zoeken, en elkaar daarin kwijtraken.
DE AFWEZIGE MAN. DE CONTROLERENDE VROUW.
EN WAT WE NIET WILLEN ZIEN.
Er wordt vaak gesproken over de afwezige man.
“Waar blijven die mannen?”
“Wanneer nemen ze hun plek in?”
En ja… afwezigheid doet pijn.
Veel mannen zijn het contact met hun aanwezigheid kwijtgeraakt.
Niet omdat ze niet willen,
maar omdat ze het nooit echt geleerd hebben.
Velen groeiden op zonder een voorbeeld
van emotionele aanwezigheid.
Voelen, verbinden, dragen,
het werd niet voorgeleefd.
Dus ontstonden overlevingsstrategieën:
sterk zijn, rationeel, behulpzaam, teruggetrokken.
Manieren om niet te hoeven voelen,
maar ook om niet werkelijk aanwezig te zijn.
Wanneer een man zijn eigen emoties niet kan dragen,
wordt het moeilijk om die van een partner te dragen.
Dan ontstaat afstand.
En dat voelt een vrouw meteen.
Wanneer aanwezigheid ontbreekt,
ontstaat onveiligheid in haar systeem.
Ze gaat zoeken naar houvast.
Soms door te sturen.
Soms door te controleren.
Niet uit macht,
maar uit behoefte aan veiligheid.
En zo ontstaat een pijnlijke dynamiek:
Hoe meer zij controleert,
hoe meer hij zich terugtrekt.
Hoe meer hij zich terugtrekt,
hoe meer zij controleert.
Dit is geen mannenverhaal.
En ook geen vrouwenverhaal.
Het is een relationeel veld
waarin oude pijn meespeelt.
Vrouwen dragen collectief de wond
van niet gezien of niet gehoord worden.
Mannen dragen collectief de wond
van kritiek, schaamte en het gevoel niet te voldoen.
Zolang we elkaar benaderen vanuit die pijn,
blijven we elkaar raken.
Maar er is ook een andere beweging mogelijk.
Wanneer een man leert aanwezig te zijn
zonder te verharden,
zijn waarheid spreekt
en zijn gevoelens kan dragen,
ontstaat er ruimte.
Wanneer een vrouw haar gevoelens deelt
zonder te controleren,
waardeert wat er al is
en haar hart openhoudt,
ontstaat er ontspanning.
Dan wordt relatie geen strijd,
maar een ontmoeting.
De afwezige man en de controlerende vrouw
zijn geen vijanden.
Het zijn twee beschermlagen
rond dezelfde kwetsbaarheid.
En heling begint zelden met wijzen, maar met kijken.Zacht.Eerlijk.In onszelf.