04/09/2026
Waarom kiezen we soms een partner die ons herinnert aan onze kinderwond?
Kathleen had haar partner al tien jaar.
Ze hield van hem en had enorm veel respect voor hem.
Ze was hem dankbaar voor de kansen die hij haar had gegeven.
Toch begon ze tijdens onze gesprekken iets anders te zien.
Haar partner was dominant.
Hij was vaak aan het woord en luisteren naar anderen was niet altijd gemakkelijk voor hem.
Kathleen merkte dat zij steeds meer de volgzame werd.
En ineens herkende ze iets.
Als kind was ze ook stil geworden.
Ze had geleerd haar gevoelens voor zichzelf te houden.
Thuis was weinig ruimte voor diepe gesprekken en onderwerpen werden vaak vermeden.
Ze was bang om afgewezen te worden.
Dus werd ze het stille, volgzame kind.
En later opnieuw de volgzame vrouw.
Niet bewust.
Niet omdat ze daarvoor koos.
Maar omdat het vertrouwd voelde.
We kiezen namelijk niet altijd een partner omdat diegene goed aansluit bij wie we inmiddels zijn.
Soms kiezen we iemand die onbewust iets raakt wat we uit onze jeugd kennen.
Niet omdat we pijn willen.
Maar omdat het bekende voor ons brein vaak veiliger voelt dan het onbekende.
Voor Kathleen werd steeds duidelijker dat ze haar oude rol aan het ontgroeien was.
En hoe meer ze zichzelf leerde kennen, hoe moeilijker het werd om nog in die oude rol te blijven.
Soms verandert een relatie niet omdat de ander verandert.
Maar omdat jij verandert.
📖 Het ervaringsverhaal van Kathleen lees je in mijn boek OverEgo meets MeaCulpa.