Quelles sont les heures d'ouverture ?

Lundi 18:00 - 21:00 Jeudi 18:00 - 21:00 Samedi 09:00 - 12:00

Lief & Leed

Persoonlijke begeleiding in verlies.

“Mensen met verdriet hebben maar één behoefte : Dat iemand

11/09/2026

“Actie 💔 reactie”

Coping of ook wel de manier waarop je geneigd bent om om te gaan met angst, verdriet, stress en andere moeilijke situaties. Het zijn alle (on)bewuste strategieën waarmee je datgene wat pijnlijk voelbaar maar vaak niet grijpbaar is, tracht te overkomen.
En dat kan op heel veel verschillende manieren, al zijn ze naast opluchtend lang niet allemaal ideaal, zeker niet op langere termijn.

Want misschien herken je je wel in het eindeloos scrollen op social media, het uitstellen van je to do’s, in emotie-eten/drinken, in het doelloos zappen en bingewatchen of alweer de ene na de andere webshop leegkopen. Ze zorgen voor afleiding, voor een fijn(er) gevoel of verdoving… al is het maar voor even.

Rouw dwingt je systeem tot coping, tot het omgaan met onnoemelijk veel verdriet en je pijn. En net daarom is het waardevol om jouw gewoontes of copingmechanismes bloot te leggen. Zijn ze (dis)functioneel of niet? Wat vertellen ze over jou, je rouw en de valkuilen die ermee gepaard gaan? Wat kan je doen om ze om te buigen en zo zelfs je rouwproces net haalbaarder maken?

Deze post is dus voor jou, jij die rouwt en er tegelijk niet naar kijkt/kan kijken. Menselijk, begrijpelijk en toch ontbreekt wat je écht nodig hebt. Gun jezelf die blik op je patronen en op je noden zodat je uit die vicieuze cirkel van verdriet en zwaarte kan komen.
Niet omdat het moet, maar omdat het kan!
Niet omdat het moet, maar omdat het mag!

Liefs, Lies

09/09/2026

“More or less?”

Wanneer je wereld stil staat en je leven en toekomst er plots helemaal anders uit gaan zien, kom je in een soort van mist terecht.
Je automatische piloot neemt over en neemt je mee op pad.
Een rustige rit wordt het echter niet, want de ene na de andere heftige emotie tikt je aan, de tegenstrijdigheden vliegen je om de oren en de twijfel slaat toe :
“Mag ik wel…”
“Hoort het wel…”
“Ik doe iets verkeerd…”
“Er scheelt iets met mij…”

Wat je nodig hebt op dat moment valt moeilijk te benoemen. Wat je wil is dat de pijn en alles wat het veroorzaakt een nachtmerrie bleek…
Kon dat maar, nu de realiteit helemaal anders blijkt.

Omring je met mensen die rust brengen, mensen die ont-zorgen. Omgeven door veiligheid, warmte en een luisterend oor zal je merken dat die mist af en toe wat opklaart. Waardoor je heel even op adem kan komen, rust kan vinden en zo je verlies kan leren verweven in je verdere leven.
Zoek je die veiligheid om rechtuit te praten met iemand die je niet persoonlijk kent, maar wel meevoelt?
Ik ben er, zo lang jij dat fijn vindt. Omdat het écht een verschil maakt.

07/09/2026

“Pakje troost”

We hebben er met z’n allen nood aan, troost… maar weten vaak niet goed hoe. Het behoeft echter geen grootse of complexe dingen want wanneer je wereld door verlies op z’n kop staat zijn het de kleinste attenties die net vaak de grootste impact hebben.

Een verse kom soep, een heerlijk geurend, kraakvers brood of een ovenschotel, ze verwarmen je letterlijk en figuurlijk! Bied praktische hulp zoals het doen van was en strijk of het opvangen van de kinderen, zodat diegene in rouw in bed kan kruipen, wetende dat de kinderen het goed hebben.
Stuur lieve kaartjes met mooie herinneringen, anekdotes of foto’s, die de pijn verzachten. Stuur een berichtje op betekenisvolle dagen, de dag van het gemis of ga gewoon even langs… En doe dit vaak, met een beurtsysteem als het netwerk rondom groot genoeg is, zodat jullie bijdrage echt ruimte creëert in het overvolle hoofd en gebroken hart van de ander.

Want dat is wat je wil… troost bieden aan iemand in pijn en verdriet zodat diegene zich niet alleen en permanent verloren voelt. Je vormt een opvangnet, warme armen, zonder krampachtig op zoek te moeten naar woorden die je niet kan vinden.

Ik heb het zelf mogen ervaren hoe hartverwarmend troost kan zijn. Hoe de buurvrouw met soep aan de deur stond, hoe troostpakketjes geleverd werden… het doet zoveel deugd, verzacht en maakt écht de moeilijkste dagen draaglijker. Dus troost, waar je kan, want het maakt ook jouw leven zoveel mooier!

04/09/2026

“Delen is helen”

Jij… met je levensverdriet, die het leven nu misschien wel heel anders ziet. Ik heb een vraag voor jou….
Wat voel jij en wat hoop jij, dat een ander mag horen wanneer verlies voor het eerst écht komt aankloppen?
Voel het, deel het en herleef het… Want delen is écht helen 🫶💛

02/09/2026

“Ontworteld”

De band met onze ouders is er eentje die snel als vanzelfsprekend voelt, want ze zijn er… altijd!
Geen enkele dag bracht jij in deze wereld door zonder dat ze er waren. Tot de dag dat dag veranderde. Een verlies dat véél meer is dan het afscheid van iemand die je graag ziet. Het is een existentieel verlies, dat al je zekerheden doet wankelen, inclusief jezelf. Je verliest niet enkel je mama of papa, maar ook een deel van je fundament.

Zij die je het leven gaven, je eerste woordjes hoorden, die wisten hoe je als kind lachte en wat troostte bij verdriet. In hun verlies nemen ze een stukje van van je kindertijd mee, van jou…
Wie herhaalt nu nog de verhalen van vroeger? Wie herinnert zich nog je wiegje , je eerste stapjes en brabbeltaal?

Je ouders zijn je thuis, je wortels, je basis en zorgt voor stabiliteit, geborgenheid en voorspelbaarheid.
Hen verliezen voelt dus ook logischerwijs alsof je ontwricht wordt, ontworteld… Alsof je moet (her)ontdekken wie je bent, nu zonder de mensen die je basis vormden. Maar verdwijnen doen ze niet… die wortels van jou. Ze veranderen van vorm, verstrengelen zich in herinneringen, graven zich opnieuw diep in de grond en worden waarden die je meeneemt. Stevig verankerd of nu net heel erg wankel, jij bent ze, jij bent hen! Altijd!

En doet het lezen van deze woorden veel pijn omdat je ouders er zijn of waren, maar je je nooit gezien of geworteld hebt mogen voelen ? Dan rouw ook jij… Om wat hoorde, maar niet was, niet kon. Om wat nodig was en alsnog uitbleef. Om wat nooit zal zijn…
Rouw, voel en veranker… die wortels van jou 💛

01/09/2026

“1 september”

De eerste schooldag. Er valt heel wat over te vertellen, maar ik maak het even stil.
Voor zij die geen brooddozen (meer) moeten vullen, waar de ruimte zich niet (meer) vult met enthousiaste kreetjes. Daar waar het stil blijft of schooldagen er nooit meer hetzelfde uitzien. Verdriet in elk formaat, bij kind, (groot)ouder of leerkracht…

Kleine oogjes. Kleine hartjes.
Van spanning en van gemis.
Ik wens je een zachte dag! X Lies

31/08/2026

“Ik kan het niet aan”

De hoeveelheid druk, oordeel en negativiteit die uitgaat van deze zin is onnoemelijk groot… en het ergst is dat je die woorden over jezelf uitspreekt.
Niet doelbewust, niet om jezelf gericht pijn te doen maar omdat we niet leren wat rouw is, hoe je omgaat met verlies en wat verdriet met je kan doen… Het lijkt de norm om een “tegenslag” te moeten kunnen weerstaan, je hoofd omhoog te houden en door te gaan.
Wel, ik hou niet van onuitgesproken regels en al zeker niet wanneer die gebaseerd zijn op onwetendheid, een gebrek aan voeling met de realiteit en een rem op kwetsbaarheid.
Wat jij voelt, doorleeft en met al je zintuigen opmerkt zijn normale reacties van normale, evenwichtige mensen.*

Dus no hate, no shame… voor al datgene wat er door je raast. Je voelt het gemis, de liefde die geen thuis meer heeft en bent op zoek naar een nieuw evenwicht.
Begeleiding voelt als een veilige plek indien je die balans moeilijk vindt, emoties je overspoelen of je je niet gesteund voelt door je omgeving.

Het ligt niet aan jou… men noemt het rouw!

*woorden van Manu Keirse

22/07/2026

“Een blijvertje”

Ik dacht dat het wel zou weggaan!
But then it hit me... dit gaat niet over of me plots geen parten meer spelen, mijn rouw is een blijvertje!

Mijn hoofd ontplofte, het was paniek alom, dat trek ik niet... tot het moment er iets veranderde, ik meer en meer ging beseffen dat het niet enkel ging om mijn verlies, maar om de liefde die daarmee gepaard ging. En dat die ook bleef, zelfs mee evolueerde en zo de pijn gaandeweg begon te verzachten.

Verlies kan je op je grondvesten laten daveren en schudt al je zekerheden plots als een rammelaar door elkaar... het lijkt onmogelijk te herstellen want alles is verandert.
En net daarin zit je rustpunt, je veilige haven voor even, want ALLES verandert... ook rouw.
Het KAN samen gaan, geluk en rouw, het ZAL samen gaan, als je er durft naar kijken. Ik wens het je toe, die beweging van hard naar minder hard, naar zacht(er), en sta met liefde naast je in de weg ernaartoe. Liefs, Lies

20/07/2026

“Morgen is een nieuwe dag…”

Wanneer elke dag een worsteling wordt, verlies je dagen donker kleurt en je je er telkens weer doorheen sleurt, kom je er niet met zulke slogans…

Wanneer je je in die diepere lagen van je rouwproces beweegt, heb je nood aan andere dingen.
Begrip, oordeelvrij luisteren, praktische hulp en ruimte om zelf op zoek te gaan én te bepalen wat jij nodig hebt. Zachtheid, in de dingen die je doet en de mensen die je omringen. Een eigen tempo, een eigen rouwproces en een basis om op te kunnen terugvallen.

Gun jezelf die ruimte, om te voelen en te zoeken. Schrijf het neer, geef woorden aan je verdriet en creëer een zo warm mogelijke cocon, om te schuilen en eventueel uit te huilen.
Ben je op zoek, maar weet je niet meer hoe of wat… dan ben ik er om je te ondersteunen. In die zoektocht, doorheen het donker van je rouw en als donsje tegen de kou ✨💛

Adresse

Boomgaardendreef 36
Tienen
3300

Heures d'ouverture

Lundi	18:00 - 21:00
Jeudi	18:00 - 21:00
Samedi	09:00 - 12:00

Téléphone

+32468456309

Site Web

http://www.liefenleed.be/

Notifications

Soyez le premier à savoir et laissez-nous vous envoyer un courriel lorsque Lief & Leed publie des nouvelles et des promotions. Votre adresse e-mail ne sera pas utilisée à d'autres fins, et vous pouvez vous désabonner à tout moment.