01/09/2026
1 SEPTEMBER
Kinderen die enthousiast vertrekken
kinderen die er wat gelaten bij lopen.
kinderen die zich naar school toe slepen.
En kinderen die vandaag helemaal niet vertrekken.
1 september, het doet wat met mij als mama.
Hopend. Verlangend. Aanvaardend. Berustend. Vertrouwend.
En ook een beetje rouwend.
Want 1 september voelt hier in huis helemaal niet als de start van een nieuw schooljaar.
Eentje gaat niet meer naar school, maar volgt thuis zijn eigen parcours richting de examens van de Examencommissie. Eentje combineert school met een eigen traject via de Examencommissie. En hun parcours kent de geijkte schoolvakanties niet.
Eentje zocht én vond extra uitdaging over de taalgrens en begon vorige week al aan het nieuwe schooljaar.
En nog eentje vertrok vandaag wel enthousiast naar zijn nieuwe school.
Vier kinderen. Vier verschillende parcours. En vier keer zoeken naar wat past.
Want wanneer kinderen (te) veel afwijken van het gemiddelde, werkt het ‘normale’ pad niet altijd. Dan wordt het zoeken, uitproberen, evalueren, bijsturen.
En soms betekent het ook: durven afwijken van de gekende paden.
Niet omdat het ‘normale’ pad slecht is, maar omdat het niet voor elk kind het juiste pad is.
En misschien is dat wel mijn wens op deze 1ste september:
Dat we niet alleen vragen "Hoe doet je kind het?"
maar ook durven vragen: "Wat heeft je kind nodig?"
Een mooie start van het nieuwe schooljaar gewenst, op welk pad je vandaag ook wandelt 💛
