25/02/2025
Van de Zelemse ijskelder met buff, muts, handschoenen, klappertanden, ijswolkjes, niet stakende treinen die onophoudelijk voorbij razen en bevroren ondergrond waar het getik van voetbalschoenen de ijskoude hemel bereikte naar korte mouwen en handschoenloze handen op 7 dagen tijd was klein bier vergeleken met het verschil in tegenstander die we moesten bekampen.
Varenwinkel, Varenwinkel stad van mijn dromen. Zowaar met 3 uitgedoste uitsupporters zakte de fiere leider af naar onze P**lse voetbaltempel.
Was het omwille van de atypische opwarming, omwille van de tactische bespreking of gewoon door het vrij tegen deadline arriverende bezoekende Varenwinkel, wie zal het zeggen. Maar het waren zowaar de blauw witten die het best uit de startblokken schoot. Althans, de eerste 2 minuten hadden we het betere van het spel en dit resulteerde zelfs in een voldragen aanval over onze linkerflank. Expected goals op dat moment: 0.05% tegen 0.00%. Het tij zou weldra gaan keren.
Noblesse Oblige, je bent uittredend kampioen en fiere leider of je bent het niet. Algauw trok Varenwinkel, Varenwinkel stad van mijn dromen het laken dan ook naar zich toe. Combinerend, zoekend, tastend, afwachtend maar in het 1ste kwartier geen g*ten in onze P**lse muur vindend. We speelden compact, raapten elkaars steken op en zo nu en dan met onze kloeke borst een dieptepas onderschepend. Steriel overwicht was de vrucht van hun harde labeur.
Naarmate minuten verstreken werd de druk stilaan opgevoerd en plots stond daar dan toch alleen voor onze nummer 1 hun infiltrerende (of was het afhakende) kapitein. Maar machtige orange keeper zou geen krimp geven. Eenvoudig gepareerd en nog steeds 0-0 op het imaginaire scorebord. Uitvoetballen ging moeizaam, druk zetten deden we collectief maar toch kon Varenwinkel, Varenwinkel stad van mijn dromen nu de druk opvoeren. Nu vlot combinerend, afwisselend kort en lang slaagden ze erin om ons enkele malen uit verband te spelen. Een foutieve terugspeelbal van onze Italiaanse Cassanova werd vakkundig de nek omgewrongen en de schuine hoek bleek toch iets te schuin om tussen de p***n af te werken. Een laattijdige tackel op de rechterenkel en een bal die onze orange muur miraculeus van de lijn haalde ten spijt leek het er stilaan op dat we met de brilscore de rust zouden halen. Een klein succes. Gesteund door M. Dekens langs de zijlijn.
"Je bent maar zo sterk als je bank". Wijze woorden. Ooit uitgesproken door een ongetwijfeld wijs man. Vandaag niet. Wijs. Uiteraard. Tweede helft, zelfde spelbeeld of konden wij toch een vuist maken tegen deze bezoekende 11. Ja, ze waren maar met 11, op zijn nieuwe schoenen spelend, met zijn lange benen tackelend en met zijn armen vaak zwaaiend had onze eigenste Bulent dit toch voor de zekerheid even nagevraagd.
Het moet gezegd, voetballend kwamen wij er amper aan te pas. Niet langs links, niet langs rechts. Veel bal hebben we niet gevoeld. Vechtend voor elke meter synthetische grond deden we wel. Toch slaagde onze bezoekende leider erin om enkele gevaarlijke ballen in de rug van onze verdediging te droppen. El muro naranja stond paraat. Corners en voorzetten werden geplukt, schoten van buiten de 16 makkelijk geparreerd en 1 op 1 situaties was hij telkens de baas. Kon er een penalty of 2 gefloten worden? Als de scheids niet fluit is het geen fout (maar onze koene kapitein kwam enkele keren goed weg)!
Tot daar opeens, dartel door de buitenspelval geloodst, keeper omspeeld en maar binnen te leggen uit een schuine hoek. De 0-1 hing in de lucht, stond al bijna op het bord, geschreven op het scheidsrechterblad en de zachte lente avond had bijna haar geheimen onthuld. Tot een blinkende nieuwe 48 Copa Mondial de bal nog net voor de lijn kon keren. Expected goals: 0.05% tegen 3,2%. Of was de vrij optimistische poging vanop de zijlijn met zijn mindere rechter het vermelden waard.
Frustraties borrelden, potjes begonnen te koken, grimmig, schoffelend, zeurend, klagend en zagend. Een typische vrijdagavond in onze P**lse voetbaltempel. Beide kanten lieten zich niet kennen, verwijten slingerden in het rond en het gevoel van onmacht bij Varenwinkel, Varenwinkel stad van mijn dromen werd enkel groter. Uitgespeelde kansen kregen ze niet meer. Een doodschop wel. Snel afgefloten.
Fiere blauw witten, strijdend en vechtend voor elkaar. Vuile meters lopend en een punt rijker.
Lag het aan de atypische opwarming, lag het aan de tactische bespreking. Wie zal het zeggen. Wij content, 0-0 op het bord. Een onverhoopt en felbevochten punt. Dat nemen ze ons niet meer af!
Varenwinkel, Varenwinkel, stad van mijn dromen. Wie gaat de bubbel doorprikken. Varenwinkel, slechts een gehucht tussen Herselt en Wolfsdonk. Van de titel zullen we ze niet houden, maar cadeau hebben ze het zeker niet van ons gekregen.