22/04/2026
Bij het buitenwandelen na het bezichtigen van de tentoonstelling Onvergetelijk in MSK in Gent nam ik deze mee...
De tentoonstelling was zelf ook niet te vergeten! Niet enkel omwille van de prachtige werken van enorm getalenteerde vrouwelijke kunstenaars... maar evenzeer om de boodschap die deze expo zeer helder en eenvoudig brengt:
Vrouwen en hun bijdragen hebben recht op hun plek in de canon. Ze kregen die niet en we zetten dit recht! En dat doe je niet zomaar; rechtzetten van een verleden met een geurtje aan dat is soms onmogelijk werk. Een eeuwig streven om de uitgewiste sporen van vrouwen weer aan het licht te brengen toont dat er nog veel meer vergeten is dan dat er te herontdekken valt. En laten we ook dat herinneren!
Het kunstwerk dat deze boodschap erg kwetsbaar voelbaar maakt, hangt in de grote hal waar je de tentoonstelling binnenstapt en verlaat. Het werk met tientallen rode en bordeaux vlaggen toont de namen van vrouwelijke kunstenaars die men kan in ere herstellen in het rood en die van de niet traceerbaren in bordeaux. Welke vlaggen (ze stinken trouwens naar rubber en dat bevangt je als je de hal instapt) hangen er het meest, denk je? Inderdaad die in het bordeaux...
Dat zegt zintuiglijk waarneembaar waar het om draait: doorheen de eeuwen zijn vrouwen verjaagd uit de canon, soms opgejaagd tot op de brandstapel toe en moesten intern eeuwig jachtig door het leven gaan om naast zorg ook zelfontplooiing of expressie toe te laten. Vrouwen hadden niet de keuzes zoals mannen, en hebbben die nog steeds niet, om voor gezin en carrière te kiezen. Krijgen soms nog steeds niks gezien behalve hun vrouwelijkheid...
En maar jagen, en maar lopen... generaties aan running women!
Dus ja, je hebt de toestemming om te stoppen met lopen, jagen, vluchten. Dat is wat onze generatie te doen heeft; een ritme gemaakt op basis van vrouwenlijf, vrouwenbrein, vrouwenleven en vrouwengelijkwaarigheid installeren.
Het zal ons, iedereen en de maatschappij ten goede komen.
Murielle Scherre en Nina Van den Brempt tonen:
Vrouwen, help elkaar, geef elkaar en jezelf collectief toestemming om te hangen, zitten, staren, liggen, niksen, cyclisch te fluctueren in je capaciteit, dansen,...
