01/11/2025
De 5e trainer in de rij zijn om een paard zadelmak te maken is geen cadeau. Viento vond alles super spannend. Men geraakte maar niet verder dan de voet in de stijgbeugel. Hij ging er telkens als een raket vandoor, zonder ruiter.
Een filmpje dat ik graag wat toelicht omdat het voor mezelf zo anders is dan wat ik zelf had gedacht. Dit is geen "kijk eens wat wij wel kunnen" post. Dit is een post van oprechte bewondering van het wezen paard. Iedere keer weer sta ik versteld van hun intelligentie, hun zachtaardigheid en enorme "will to please". Hoe vergevingsgezind ze zijn en hoe snel ze hun leven een nieuwe wending kunnen geven. Iets waar ik als mens nog veel van kan leren 😄.
Voor mij persoonlijk draait het bij het zadelmak maken rond: wat kan ik voor jou doen zodat jij met plezier een ruiter wilt dragen? Ik heb niet echt een stappenplan, het is altijd anders. Ik ben nogal chaotisch van aard en eerder just go with the flow 😎. Er hing voor Viento zo veel negativiteit rond het zadel, het parkeren, het willen rijden, het afvinken van stapjes, dat het doorbreken van patronen en licht vinden in zijn hoofd geen eenvoudige uitdaging was.
Dit was onze 6e sessie, waarbij ik nooit bezig ben geweest met rijden of opstappen. Wel met doordringen in zijn hoofd en zijn persoonlijkheid 🔥 naar buiten krijgen.
Ik moest het gewoon heel anders presenteren. Niet als: "wij kruipen op jou", maar eerder als: "wat als we samen wat gaan snacken 🍿 en Zahra chillt wat op je rug?"
Zoals de meesten onder ons, keur ik het opstappen op beton of in een stal radicaal af. Ik vind het een vreselijke manier. Omdat de achterliggende reden voor mijn gevoel echt niet ok is. Mensen doen het vaak omdat het paard dan geen kant uit kan, omdat ze bang zouden zijn uit te glijden en dan "voorzichtiger" zouden zijn.
Maar deze zaken waren bij ons niet aan de orde. Viento ging niet denken aan vluchten, hij ging niet strak gehouden worden. We gingen gewoon gezellig opstappen, met de gietende regen op het dak en een lekkere hooi snackbar 🍿 aan de zijkant. Het plaatje klopte, het gevoel klopte.
Wat me het meeste heeft geraakt 🥰 is hoe naturel het verliep en hoe eenvoudig. Hoe mooi hij bewust blijft en contact met ons zoekt, ook al vindt hij het nog wat spannend. Er brandt weer een voorzichtig lichtje in zijn hoofd. Wat een fantastisch lief paard 💖! Nu spelenderwijs zijn zelfvertrouwen verder opkrikken en dan is het rijden een logisch gevolg. Wat een leerrijke sessie voor iedereen 💞.
,