09/07/2025
De ultieme bijkomstigheid van het hebben van kinderen, is dat je naar het hier en nu wordt getrokken.
Keer op keer opnieuw, absoluut en resoluut.
Hoe meer kinderen, hoe meer je ertoe wordt uitgenodigd om echt aanwezig te zijn - is mijn theorie, die wordt gestaafd door mijn ervaring als mama van 3.
Of dit nu in het algemeen geldt of niet, één ding is zeker: met elk kind dat erbij kwam heb ik controle mogen afgeven en mogen loslaten hoe ik het in mijn hoofd had.
Stukjes perfectionisme, controledrang en dwang.
Stukjes gefocuste wilskracht, innerlijke rust en zingeving waren daardoor aan herziening toe.
➡️Wat betekent dit allemaal voor mij?
➡️Wat is er echt belangrijk?
Nieuwe prioriteiten, nieuwe focus, nieuwe verbindingen…
Een dikke 12 jaar, bijna 11 jaar en 8 jaar geleden voelde ik de geboortemomenten van mijn kids steeds aan als een wedergeboorte van mezelf, waarbij alles even in chaos uiteen dwarrelde en vervolgens weer op een nieuwe manier en in een herziene vorm samenkwam.
Dat was helemaal niet simpel, maar wel eenvoudig: de baby op 1.
Ik vind het vreemd hoe in deze maatschappij het moederschap als ‘iets leuks voor erbij’ wordt afgeschilderd.
Het is als je het mij vraagt een hele roeping, een meer dan full time en een enorm zingevende taak, die ook nog eens veel mogelijkheden tot groei biedt - mogelijkheden die je misschien niet als ontwikkelingskansen zou bezien op het eerste gezicht.
Wat ik eigenlijk wil vertellen in deze post, is:
📌 laat het leven je raken en jouw vaste structuren ontwrichten indien nodig - alles komt goed
📌 laat vervolgens chaos voor wat het is, en kies eenvoud als basis om een nieuwe structuur op te bouwen
📌 eenvoud is een stevig houvast in deze maatschappij die overprikkeling, overconsumptie, overzelfgerichtheid en overbodigheid predikt
📌 voor mij waren en zijn het mijn kids die me hieraan herinneren op 937455 manieren, voor jou misschien iets of iemand anders?
Ben benieuwd wat dit jou zegt.
Enlighten me in the comments 🧚
