13/05/2026
Een vraag die me de laatste tijd vaak bezig houd.
Ik heb een heel perfectionistisch kantje en even goed een heel nonchalant kantje. En aan beide uitersten zit twijfel.
Meer en meer wil ik het non dualisme omarmen en niet het een of het ander moeten kiezen. Want telkens ik weer in check bij mezelf wordt het duidelijk dat die balans daartussen rust brengt. Het niet alles moeten controleren of moeten loslaten. Maar acht hetgene gaan dat klopt op dit moment en wat niet klopt voor nu los laten om zo mezelf liever de leren zien. En ja dan is het een pad die hélemaal anders in dan verwachtingen die anderen en de maatschappij heeft over mij. Lijkt het alsof het niet perfect is. Maar het zit bij mij net in het omarmen van mijn pad en niet verwachtingen MOETEN invullen. Want dan Verberg ik mezelf en maak ik me klein.
Ja ik ben chaotisch and damn I freaking love it. I look for structure and find myself ketting stuck in it when it's too sturdy. ik die liever flowt in time and space, soms hierdoor soms 'te laat' kom in de ogen van onze maatschappij waar tijd iedereen in een illusie vast houdt. Ja en weg van perfectie door het mogen switchen tussen engels en Nederlands whenever I want. J'adoreeeeee. Dit is gewoon wie ik ben. En dit is wat ik wil omarmen. En raakt dit een gevoelige snaar bij jou. Voel even welke imperfectie jij wilt omarmen in jezelf. Want dit is wat ons echt terug breng naar rust en balans.
So this is my mantra for today.
Let me know your mantra for today in comments.
So much lovee for you!
For myself
For all the magic in live when we take time to wander💖
