04/05/2025
Verslag eindronde kampioenen 4de Provinciale Limburg
Met volle moed (maar met een bijna lege naftbak) vertrokken we ’s morgens vroeg richting Hasselt om de eindronde der kampioenen te spelen. We wisten op voorhand dat er zware matchen op ons wachtten: zowel Bree D als Bree C waren kampioen gespeeld in de andere 4de provinciale reeksen, en dus onze tegenstanders vandaag.
We begonnen om 10u tegen Bree D. Op papier waren de klassementen redelijk aan elkaar gewaagd (E2-E4-E4-E4 tegen E0-E4-E4-E6), en dat bleek ook in de wedstrijden: 3-1 was het grootste verschil dat geslagen werd. Voor de rest bleef het telkens gelijk: 3-3, 4-4, 6-6, 7-7. Ondertussen werden al vier belles gespeeld, waarvan drie door onze Joachim!
De laatste twee matchen waren beslissend. Philippe moest het opnemen tegen jong talent Bente Driesen, terwijl Michaël tegenover het andere talent Rhune Hoekstra stond. Er werd gevochten voor elk punt, en ook deze matchen gingen gelijk op en eindigden in een belle. Philippe en Michaël bleven koelbloedig en sleepten de beslissende sets binnen. Zo won Westel D knap de eerste wedstrijd met 9-7! Individueel wonnen Michaël en Dieter elk drie matchen, Philippe twee en Joachim één.
Voor de tweede match kregen we nauwelijks rust: na vijf minuten mochten we aantreden tegen Bree C (D4-E0-E0-E6). Ook hier hetzelfde verhaal als in de eerste wedstrijd. Het bleef spannend, er werden veel belles gespeeld, en er werd geen kloof geslagen. Bij 5-5 kon Westel gelukkig een tandje bijsteken. Michaël won vlot van E0 Marc en Philippe kwam 2-0 voor tegen kopman Koen. Wat volgde was een ware thriller: 2-1, 2-2, en een razend spannende vijfde set. De spanning was te snijden, maar Philippe toonde mentale weerbaarheid en trok de set met 8-11 naar zich toe. 7-5 voor Westel!
Dat was het sein voor Joachim en Dieter om te schitteren. Joachim hield Yenthe knap onder de duim en zette het achtste punt op het bord. Ondertussen speelde Dieter een spannende match tegen Lei. Hij bleef ijzersterk en won met 3-1! Eindstand: 9-5 en het feest kon beginnen! Een terecht gevoel van trots overheerste: we hadden het geflikt – twee keer Bree geklopt, en de beker mee naar Westel!
