Wat zijn de openingstijden?

Maandag 10:00 - 13:00 14:00 - 18:00 Woensdag 10:00 - 13:00 14:00 - 18:00 Donderdag 10:00 - 13:00 14:00 - 18:00 Vrijdag 10:00 - 13:00 14:00 - 18:00 Zaterdag 10:00 - 18:00 Zondag 10:00 - 18:00

Buencamino Nieuwpoort, Franslaan 150, Nieuwpoort-Bad (2026)

15/06/2026

Camino Arigones 2026
10 e en laatste stapdag, zaterdag 13/06/2026
Van Guerendiàin naar Puente La Reina.
23,5 km; 220 hm.

Beste Buencamino bloglezer
Gisteren avond heerlijk gegeten en geslapen na toch wel een vermoeiende dag.
We logeren in Hotel Luze El Toro, een authentieke locatie van 4 eeuwen oud. Het hotel werd in 1968 verplaatst en in zijn geheel weer opgebouwd op de huidige locatie.
Een idyllische plek voor zij die willen genieten van Pamplona en omgeving. TOP!
Na ons heerlijk en overvloedig ontbijt bereiden we ons voor op de laatste stapdag van deze nu al bijzonder geslaagde Camino.
De weersvoorspellingen zijn vooral warm en volle zon, tot 35 °C. Vandaar dat we besluiten om de tocht in te korten met 7 km en de start te verleggen naar Guerenidàin.
In dit rustige dorpje doen we onze ochtendgymnastiek en met losse spieren vertrekken we langs een mooi dalend bospad richting Tiebas.
OK, te warm is ook iets. Doch wie deze weg neemt bij regen kan beter goed opletten. Het zou spiegelglad zijn op deze grote platen natuursteen.
Rechts zien de we buitenwijken en industrie van Pamplona ( Iruna in het Baskisch).
Na de passage langs de ruines van het Castillo de Tiebas worden we er verwelkomd door de sympathieke lokale kosterin, die ons trots haar mooie Iglesia Santa Eufemia. We mogen er 3 kaarsjes branden, gratis, voor de ganse groep en worden met de typische Buen Camino groet verder op ons pad gestuwd. Nadat we ook bij onze volgauto de broodnodige drankvoorraad konden aanvullen.
We vervolgen onze weg grotendeels langs de snelweg, weliswaar goed beschermd. Lawaai van voorbij razend wegverkeer wordt voor een tijdje onze bondgenoot. Tot we weer de natuur in duiken, het kanaal van Navarra passeren en zo via een verkoelend bospad en brede open krijtbanen uiteindelijk onze lunch-stopplaats bereiken. We zijn in Muruarte de Reta waar we in een “schommelpark” de schaduw en de banken vinden om ons heerlijk lunchpakket te verorberen. De hitte begint dan al redelijk door te wegen.
Rond 12.30 uur vertrekken we uitgerust en met een versterkte innerlijke mens richting kapel van Eunate. Plots zijn we niet meer alleen op deze pelgrimsweg. In het boetiekje verbonden aan de Kerk Santa Maria d’Eunate is het aanschuiven voor een stempel.
2 Pelgrims van onze groep bezoeken het mooie 12 de eeuwse Romaanse kerkje. Wat het meest opvalt is dat dit kerkje volledig omringd is door een open galrij, de colonnade.
Op naar de volgende stop in Obanos waar we in de lokale bar nog een koele frisdrank drinken alvorens de laatste 3 km naar Puenta La Reina aanvatten.
Bij het binnenkomen van deze typische Pelgrimsplaats herken ik meteen de Albergue waar ik tijdens mijn eerste Camino in 2010 heb geslapen. Mooie herinneringen komen naar boven….
Via de Calle Major, een smalle straat met kleine paleizen en opmerkelijke burgerhuizen, passeren we de Kruisigingskerk die verbonden is via een prachtige gotische boog met de pelgrimshostel. Een beetje verder bezoeken we de Iglesia Santiago om iets verder onze tocht te beëindigen aan de majestueuze brug over de Arga.
Puente de Reine is genoemd naar de brug die rust op zes halfronde bogen. En is altijd verbonden geweest met de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela. De brug werd immers in de elfde eeuw gebouwd om doorgang te verlenen aan de pelgrims op weg naar dit befaamd bedevaartsoord.
Afsluiten doen we vanzelfsprekend met de foto rond de schelp van Punte La Reina en een welverdiende pint of frisdrank.

Het zit erop
De strijd gestreden
Waar we zo naar uitkeken
Is super snel voorbij gegaan
We hebben het alweer gedaan
De ene zwevend, de ander zwoegend over de stenen
Prachtige beelden gezien die de kijk op onze wereld veranderen
De mooiste camino roept de één
Door de warmte veel te zwaar roept de ander
Na 226 km en 4670 hm in 10 dagen
We mogen niet klagen
Fier zijn op wat we deden.
Gelukkig is dit niet het einde
De camino loopt verder in ons leven
Nu verrijkt met meer zelfkennis en nieuwe banden
Lessen die misschien onze toekomst veranderen
We blijven het resultaat van onze keuzes
Ook deze camino had die leuze
Het allerbeste voor de camino van morgen
Een weg zonder al teveel zorgen
Ultreia et Suseia
Dromen, denken, durven, doen en doordoen
Met respect geduld discipline en concentratie
Buen Camino
Bedankt

Bart

14/06/2026

9e stapdag - Camino Arigonès – vrijdag 12.06.2026
Van Sangüesa naar Abinzano - 20,3 km - 530 hm

Als een serpentine sluipen we tussen de marktkramers door. De kerk in Sanguësa is dicht. Gesloten. Spijtig! In de verte spot ik terug de ooievaar. Een teken aan de wand?
Nog een leuke snelle opwarming op het grasperkje naast de kerk en ik start mijn 9e dag. Mijn knieën lijken gesmeerd deze vakantie. Het s tappen gaat vlotjes. Mijn passen lopen over de brug over de rivier. Een kunstig metalen constructie wijst op een kranige architect.
Bruidssluier kronkelt over een afsluiting. De zon speelt met het bijna doorzichtige bloempje van de plant. Even verderop begroeten bloempot-mannetjes vanop hun balustrade de voorbijgangers. Zo ver als ik kan kijken zie ik alweer graan en gerst en graan en haver en graan.
Nu weet ik waarom in de musical ‘My fair lady’ de professor de ongegeneerde en dialect sprekende dienstmeid laat zingen: “Het Spaanse graan zal de orkaan doorstaan!”. Hij maakte het dienstmeisje tot een dame. Hij sleutelde aan de fonetiek, tussen vierkante haakjes, geheel mijn stokpaardje. Maar de vierkante haakjes vind ik niet op deze pc, haha. Hier in Spanje zijn wel degelijk honderden hectaren graanvelden te bespeuren. Niet voor niets de graanschuur van Europa.
Op de kam van de heuvels rondom mij zie ik vele windmolens. Ja er moet hier dus veel wind zijn.
De zon klimt hogerop aan het firmament. We passeren ook een groen gewas dat aanvoelt als een nog niet rijpe zonnebloem. In de uitgestrekte velden staat her en der een ruïne die getuigt van eerder dienst doende opslagplaatsen voor graan. Zelfs een wijngaard kruist mijn pad.
Het pad gaat gestaag omhoog. Heel langzaam maar zeker. Het pad is makkelijk vandaag.
Het staptempo van de groep is aarzelend traag en lijkt soms op een slow motion. Gisteren waren we met vier stappers. De twee dames die gisteren even een pauze nodig hadden, hebben zich vandaag terug bij de groep gevoegd. Het wordt 27 ° C. Een mooie zomerse Spaanse temperatuur.
Onderweg passeren we koeien. Zo met van die lange gebogen hoorns. Geweldige beesten, maar ik bekijk ze toch liever vanop afstand.
Het broodje met de èchte Jamon (chamon) Iberico smaakte voortreffelijk en verdween gretig achter mijn kiezen. De geur van prachtig gevormde gele brem dringt mijn neusgaten binnen en ik sluit even de ogen om het allemaal in me op te nemen.
Honderden vlindertjes fladderen rondom mij wanneer ik het schaduwrijke struikgewas voorbij stap. Ze houden zich daar schuil. Ze botsen tegen mijn wangen en het lijkt of ze me zachte kusjes komen geven. Ze zijn zo geruisloos vol leven en zijn als pluimpjes die in de lucht dwarrelen. De koninginnenpage zuigt vlijtig de nectar uit de bloemen.
De naaldbomen werpen reeds hun dennenappels af. Ze zijn over de aarde weg gestrooid als zwarte peper. De slordig geschilderde pijlen van de voorbije dagen, waarvan ik vermoed dat ze door een lustige schilder zijn getekend die te diep in het glas keek, hebben nu plaats gemaakt voor tegeltjes in azuurblauw met gele pijltjes.
Het pad loopt grillig door en is een stevige aardkorst onder de warme zon. De koeien sporen zijn diep weggedrukt in de aarde daar waar ooit een dikke laag modder over de weg lag. Gelukkig is alles nu hard en is er geen modder die mijn botten zwaar maakt. Enkel stof waait op en verkleuren de bottines grijs.
Af en toe komt er een rustpauze om het water door onze mond te laten spoelen. Mijn 2 L vocht onderweg heb ik weer ingeslikt.
We stopen vandaag na 20 km in Abinzano. Ik was graag doorgestapt maar het tempo lag vandaag niet zo hoog waardoor er beslist werd om rechtstreeks naar ons mega mooi rustiek hotel El Toro te rijden.
Een plons in het spa-gedeelte met de vele krachtige jet-streams masseren mijn spieren en schouders.
Respect, geduld, concentratie en discipline is mijn motto van de dag.
“Do not go where the path may lead, go instead where there is no path and leave a trail.”

- Greet

13/06/2026

Later dit jaar wordt uw favoriete wandelwinkel Buencamino in een nieuw jasje gestopt!

Profiteer van 13 juni t.e.m. 14 november 2026 van uitzonderlijke kortingen op kleding en op geselecteerde schoenen en accessoires!

12/06/2026

Stem op Buencamino als de leukste winkel van West-Vlaanderen!
Misschien winnen zowel wij áls jullie een prijs! 😄

https://deleukstewinkelvanwestvlaanderen.be/

Als wandelwinkel hopen wij steeds het verschil te maken bij al uw avonturen, door u bij te staan met advies en kennis tijdens het vinden van het voor ù gepaste artikel - schoenen, rugzak, regenjas, etc...

Onze inzet wordt reeds regelmatig beloond door positieve feedback, terugkerende klanten, en soms zelfs leuke selfies onderweg uit de vele landen die jullie bezoeken! Hier genieten we elke keer weer opnieuw van - bedankt! ❤

Deze wedstrijd zou de perfecte kers zijn op een reeds heel lekkere taart. We hopen dan ook dat jullie even de tijd willen nemen om een stem uit te brengen!

Hoe stemmen?
Voer de naam "Buencamino" in in het zoekvakje op deze pagina: https://deleukstewinkelvanwestvlaanderen.be/ , vul kort enkele gegevens in, en klaar!

Wedstrijd info:
Tot en met 26 juli 2026 kan je stemmen op jouw favoriete winkel in West-Vlaanderen. Denk aan die winkel waar je altijd vriendelijk geholpen wordt, waar je graag binnenstapt of waar je telkens iets bijzonders vindt.

Door te stemmen zet je jouw favoriete winkel extra in de kijker én maak je zelf kans op een mooie prijs, zoals een Visit West-Vlaanderenbon of een lokale cadeaubon.

Waarom stemmen?
Lokale winkels maken onze steden en gemeenten levendig. Ze zorgen voor service, persoonlijk contact en karakter in de winkelstraten. Met jouw stem geef je hen een welverdiend duwtje in de rug.

Je kan jouw favoriete winkel nomineren tijdens de stemperiode. De winnaars worden bekendgemaakt op 10 september 2026, tijdens de Avond van de West-Vlaamse Winkelier.

https://ikkooplokaal.be/nl/leukstewinkel

12/06/2026

Geniet tien dagen lang mee met de blogs van onze pelgrims op de Via Tolosana (ook wel gekend als de Voie d'Arles).

Lees ze op buencamino.be/blog

Dag 8: Ruesta → Sanguese (donderdag 11 juni 2026)

12/06/2026

Ruesta: het verlaten dorp.

Dear Gentle Readers,

Wat gaat de tijd vlug!
We zijn al aan onze achtste stapdag toe…

Vandaag stappen we van Ruesta naar Sangüese: 21,9km
Hoogtemeters: 400 m
Moeilijkheidsgraad: licht
Ondergrond: asfalt, steenslag en onverharde paden

Het weer:
Overwegend helder
Maximaal 23 tot 25°C
Minimaal 8 tot 10°C
UV index laag
Vochtigheid 60%
Windsnelheid 16km/u

Na het heerlijke ontbijt vertrekt ons groepje met het minibusje richting Ruesta.
Het vertrekpunt van vandaag en eindpunt van gisteren.

Ruesta verkeert al sinds de jaren 1950 in een doornroosjesslaap.

Van alle haltes op de Camino de Santiago in Aragon heeft het dorp Ruesta wellicht de langste en meest unieke geschiedenis. En toch is het een verlaten dorp waar de ruïne van een kerk, verschillende middeleeuwse huizen en overblijfselen van een Arabische burcht opvallen.
Het gebied dat het ooit overheerste werd overstroomd toen in 1962 het Yesa-reservoir werd aangelegd wat het begin markeerde van de achteruitgang en verlatenheid. Het leven in Ruesta is gevormd door het Yesa-stuwmeer waarvan de aanleg de loop van de rivier veranderde. Gevoed door de rivier de Aragón beslaat het stuwmeer 1900 hectare en heeft hierdoor de naam ‘Zee van de Pyreneeën’ gekregen. De prachtige zeegroene kleur is afkomstig van de hoge concentraties mineralen en fijne sedimenten die de rivier vanuit de Pyreneeën meevoert en die in het zonlicht weerkaatsen op de lichte bodem.

Hoewel Ruesta nog steeds een plek is waar stilte heerst begon er in 2017 iets te veranderen toen de restauratie van de Franse Pelgrimsroute naar Santiago de Compostela van start ging. Tot nu toe zijn de hoofdstraat en de Kapellen van San Jacobo en San Juan gerestaureerd, de structuren van sommige huizen zijn verstevigd en stenen muren zijn versterkt.

Tegenwoordig is dit stadje in de regio Cinco Villa’s van Zaragoza een belangrijke bestemming voor pelgrims die niet alleen op zoek zijn naar mooie plekjes maar ook willen nadenken over het verstrijken van de tijd.

Onze route verlaat het arme Ruesta onopvallend via de achterkant van het dorp.
Het is een wandeling van bijna 9km op een pad dat zich langzaam door de dennenbossen slingert en gestaag omhoog klimt. Het hoogteverschil is het grootste sinds de beklimming naar de Somportpas.
In de verte zien we de windmolens die maar een kleine hoeveelheid elektriciteit zouden opwekken wanneer ze op volle capaciteit draaien ( één dag per week is erg weinig ).

Ons eindpunt voor vandaag, Sangüesa (Spaans) of Zangoza (Baskisch) is een gemeente in de Spaanse provincie en regio Navarra.

Met ons busje brengt onze chauffeur Danny ons veilig weer terug naar Sos del Rey Católico, een gemeente in de Spaanse provincie Zaragoza in de regio Aragón. Ligt niet op de Compostella route.
Hier logeren we in de prachtige Parador Sos del Rey Católico, gelegen in het oude centrum, in de gelijknamige historische middeleeuwse stad Sos del Rey Católico, geïntegreerd in de middeleeuwse stadsmuur.
Het is een authentiek adellijk Aragonees landhuis met stenen bogen, balkons en sfeervolle tuinen…

Een parador is een Spaans staatshotel.
Al in het begin van de 20ste eeuw besloot de Spaanse regering om een eigen hotelinfrastructuur te creëren om zo reizigers te kunnen voorzien van goede hotels. Zo werd in 1928 de eerste parador van Spanje geopend.
Alle paradores zijn steeds gevestigd in unieke lokaties met name in historisch belangrijke monumenten zoals kastelen, paleizen en kloosters, vaak met uitzicht op een uniek landschap.
Wat de nu ruim 90 paradores gemeen hebben is dat ze stuk voor stuk uniek zijn en een bepaalde luxe uitstralen.

Ik geniet van mijn Café con leche terwijl ik dit zit te schrijven en uitkijk over een prachtige en opwindende wereld en ben blij dat ik hier deel van mag uit maken…

Afsluiten doe ik met Wijsheid van de dag :
Moed en vertrouwen zijn nodig om over de angst dat het misgaat heen te stappen.

Van deze Camino onthou ik vooral:
Dat ik dankbaar moet zijn voor de problemen die ik niet heb.
Dat ik bij het wandelen af en toe eens achterom moet kijken.
Dat een mirador Spaans is voor een uitkijkpunt en een Parador een Spaans staatshotel is.
Dat je met twee meer weet dan alleen.

Ultreia et Suseia!

Hartelijk,
Micheline

11/06/2026

Camino Arigonés, 10/06/2026
Stapdag 7
Van Arrès naar Ruesta: 27,8 km; 240 hm

Beste Buencamino bloglezer

Welke stap kun je vandaag zetten richting je grootste droom?
Gisterenavond werden we verwend met een luxe “laatste” avondmaal in ons hotel in Jaca. Voorgerecht met inktvis ringen en koude schotel met eitjes, groene olijven, salade, tomaten en tonijn.
Hoofdschotel, op speciaal verzoek van onze groep: authentieke Spaanse Paella, geserveerd in de typische ”paellera”, met alles erop en eraan. Zoals een echte Spaanse paella moet zijn: rijst en verschillende soorten zeevruchten. Lekker. En als afsluiter dessert naar keuze. Lekker!
De etappe van vandaag belooft alweer een topper te zijn. De meteo is gunstig: volle zon, frisse wind, geen regen voorspeld, magnifiek decor.
Na de dagelijkse groepsfoto aan het plaatselijk Camino paneel dalen we direct af vanuit Arrès via een smal, klein, rustig en met keien bezet pad, zoals een typische camino weg.
Voor ons oog ontplooien zich schitterende glooiende heuvels met op de achtergrond de met sneeuw bedekte toppen van de Aragonese Pyreneeën.
In rood en zwart gekeurde vlinders hebben rendez-vous op de paarse bloemetjes. 2 herders doen hun best om hun schaapjes op het droge te houden. De weg lijkt lang doch nooit langdradig en zeker nooit eentonig.
Na 6 km, net voor de klim naar Martès, wacht Danny ons voor de eerste keer op om de dorstigen en de hongerigen ter wille te zijn. We worden verwelkomt door een groep Spaanse wandelaars met vlaggen.
We nemen na een 10 tal minuten afscheid van Danny en vervolgen onze route. We worden 10 km aan ons lot overgelaten.
Lange brede paden doen dienst als onze begeleiders. Nu weer asfalt, grijs van het steengruis, dan weer goudgeel zandkleurig. Achtergebleven kasseien zijn de oorsprong van deze paden: oude Romeinse heirwegen, initieel aangelegd voor de passage van legioenen en latere middeleeuwse pelgrimstochten. Nu dus vooral gebruikt als pelgrimswegen en de GR wandelwegen. Flauwe hoefafdrukken bewijzen dat ook paard en ruiter hier gepasseerd zijn.
Deze paden nodigen uit om de weg naar binnen te gaan. Spontaan bedenk ik hoe dankbaar ik mag zijn.
Jegens Dina, Dries, Karen en Melinda: zij gunnen mij dit engagement terwijl de wandelwinkel kan open blijven om onze klanten te bedienen.
Jegens Greet, die mij steunt in super momenten, in leuke momenten, in minder mooie momenten en in moeilijke momenten.
Jegens Danny die voor deze groep zorgt alsof het zijn eigen kinderen waren.
Jegens Annelies en Bracht die mij de wijze les leerden om door te doen ook als het lastig was en die mijn inspiratiebron waren om met wandelen de mensen en mezelf te dienen.
Na 15 km verorberen we ons lunchpakket in de vrije natuur: de ene helft op hun m***e in de zon en de wind op grote rotsblokken, de andere helft beschut tegen zon en wind onder meerdere overhangende bomen langs de weg.
Links van ons zien we het dorp Artieda , prachtig gelegen op een heuvel. We bevinden ons inmiddels in de provincie Zaragosa, autonome gemeenschap Aragon. Voor ons het silhouet van onze begeleider die ons tegemoetkomt met een gekoelde frisdrank. We besluiten om die te nuttigen anderhalve km verder op een schaduwrijke picknick bank.
Iets verderop struikelen we over het skeletje van een wellicht klein lammetje. Het diertje is vermoedelijk afgedwaald van de mama en heeft door de grote hitte het niet gehaald.
Nog 6 km te gaan. Het pad slingert tussen graan velden, deze streek staat bekend als één van de grootste graanschuren van Europa. De dijken van blauwe mergel, die van ver lijken op zanderige duinenheuvels, associëren ons pad. Allicht daarom dat de boekjes deze etappe “une étape de desert” wordt genoemd.
De laatste 4 km verandert het decor in een mooi bospad, ideaal om het tempo op te drijven. De lange grassprieten kietelen onze kuiten. Sprinkhanen, vlinders en andere insecten wijzen ons de weg. Rechts vangen we geregeld, door de bomen, een glimp op van azuur blauwe contouren van het Yesa-stuwmeer. Het strekt zich uit langs de rivier Aragon en ligt direct onder de ruïnes van het kasteel van Ruesta. Waar we moe en voldaan om 17u15 arriveren.
Benieuwd wat ons volgend hotel de komende 2 nachten zal brengen. En wat deze schitterende Camino nog aan moois in petto heeft.
Of je verslaat de dag, of de dag verslaat jou!
Bart.

10/06/2026

Geniet tien dagen lang mee met de blogs van onze pelgrims op de Via Tolosana (ook wel gekend als de Voie d'Arles).

Lees ze op buencamino.be/blog

Dag 6: Jaca → Arrès (dinsdag 9 juni 2026)

10/06/2026

6e stapdag - Camino Arigonés – 9.06.2026
Van Jaca naar Arrès - 26,9 km - 260 hm

Snel het stadje uit. Trapjes op, trapjes af. Aan het gemeentehuis halen we ons
stempelboekje uit de rugzak. De bediende stemptelt met zwier een paar mooie
exemplaren in ons boekje.
De zon straalt over de duizend jaar oude kathedraal San Pedro van Jaca.
Het is één van de oudste kathedralen van Spanje en daarmee ook cultureel
Unesco werelderfgoed. Ze is gebouwd van 1077 tot 1130. De bouw begon in
Romaanse stijl en later werden er Gotische, Renaissance en Barok elementen aan
toegevoegd. Het bouwwerk herbergt diverse schatten en kunstwerken. Allemaal
even adembenemend. De kathedraal heeft drie apsissen. Het plafond met de
kruisribgewelven en de al dan niet met goud belegde kunstwerken trokken mijn
aandacht. Wat een kunstenaars waren de mensen van vroeger toch. Om zonder
machines al die grote stenen op elkaar te leggen om zulk een groot ‘kerkje’ te
vervaardigen. Wat een schilders hadden ze vroeger.
De groepsfoto van de dag werd gemaakt en een lieftallige voorbijgangster bood
aan om ons allen op het ‘gsm-beeld’ vast te leggen.
Even later vergaap ik me aan het landschap dat zich weids uitstrekt onder de nu
al brandende zon. In de verte zijn er nog enkele toppen met sneeuw, de uitlopers
van de Pyreneeën, te bewonderen. Meer in het dal zie ik reeds droge gelige
akkers waar de gewassen al geteeld zijn. Scherp contrast met bij ons waar het
eerste gewas nu pas begint te groeien.
Weelderige gekleurde rozen, klaprozen, lelies en oleanders sieren ons pad. Een
bont allegaartje van wilde bloemen waarvan ik de naam niet ken is een lust voor
het oog. Natuurlijk blaft er hier en daar een Spaanse hond die verveeld is omdat
zijn rust verstoord wordt. De kilometers glijden onder mijn voeten weg en ik loop
recht het terras op waar ik alweer een bruiswatertje drink. Het ijs ervan duw ik
tegen mijn knieën en dat voelt heerlijk. De koude-gel die ik meedraag in de
rugzak volgt. Het broodje smaakt.

Al de ganse dag worden we getrakteerd op voorbij fladderende vlinders die met
ons mee vliegen. Ook lastige vliegen komen aanzetten. Wolken drijven, rivieren
stromen, zonnestralen glijden en het zweet parelt.
In een stal staan pas geschoren schapen, een beetje met schaamte voor hun
naaktheid, op elkaar gedrukt. Ze kijken geïrriteerd als ik hun stal binnen gluur.
Het is alsof hun wangen een beetje blozen.
Onderweg botsen we op restanten van een ruggengraat en schedel van een
diertje. Het is vooral het gebit dat me danig interesseert. De schedel doet me
denken aan een knaagdier. Ik ben bijna zeker dat het van een marter is. Ik had
hem liever levend gezien ...
Moe maar voldaan laat ik een beetje later het frisse water over me heen spoelen.
Hoe zou straks de beloofde paella smaken?

- Greet

Buencamino Nieuwpoort

15/06/2026

14/06/2026

13/06/2026

12/06/2026

12/06/2026

12/06/2026

11/06/2026

10/06/2026

10/06/2026

Adres

Openingstijden

Telefoon

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type

Maandag	10:00 - 13:00
	14:00 - 18:00
Woensdag	10:00 - 13:00
	14:00 - 18:00
Donderdag	10:00 - 13:00
	14:00 - 18:00
Vrijdag	10:00 - 13:00
	14:00 - 18:00
Zaterdag	10:00 - 18:00
Zondag	10:00 - 18:00