Relax your midlife

13/09/2026

09/09/2026

Ook in Spanje is het weer herfstachtig vandaag. Het seizoen loopt op zijn einde. Ik hoor de regendruppels vallen op mijn afdak, en de wind ruist door de hoge dennenbomen van de camping. Ik hoor de camping leeglopen. Mensen breken hun tentjes af, auto's starten, een baby huilt in de verte. Wat de voorbije twee maanden een broeierig nest van droogte en brandgevaar was, vol drukte, sfeer, winkeltjes en strandgangers, verandert van de ene dag op de andere vandaag precies weer in een bos, met wat lege plekken tegen de flanken van de bergen waar ooit tentjes hebben gestaan. Als het hier regent, komt er soms een waterval langs de rotsen naar beneden. Ik kijk er altijd naar uit, want het is zeldzaam en als hij er is, is hij prachtig.
Ik geniet van dit weer. Het brengt de camping, de natuur weer terug naar zijn essentie. Voor het eerst sinds ik hier verblijf, geniet ik van het geluid van kokend water op het fornuis, en het sissen van het hete water tegen de rand van het pannetje als ik het in mijn tas giet.
Het lijkt wel of ik zin heb in de herfst.

In de verte klinkt gelach van toeristen die toch nog enkele dagen blijven. Maar de herfst is nu ook hier voelbaar in het zuiden.

Ik geniet van mijn koffie, de geluiden van de camping, en de stilte van het terrein.

Hier ben ik geboren ooit. Ik heb hier geleefd als kind, en ik was er ooit heel droevig om dat ik hier weg moest.
Maar ik besef nu.... dit gevoel hangt niet enkel samen met deze plek. Het is het gevoel van bos en dennenbomen, bergen en zee, van ruisende wind, van ritselende plastic vliegengordijnen van gonzende vliegen in de zon.

Dat gevoel. Dat is thuis voor mij.

Met liefde, Vicky

08/09/2026

06/09/2026

Vanuit deze houding komt er minder oordeel naar jezelf, en uiteindelijk minder oordeel naar de ander. En zeker als we allles in onszelf erkennen. Onze behoefte aan contact, onze behoefte aan afzondering, onze behoefte aan plezier, onze behoefte aan diepgang, onze behoefte aan avontuur, onze behoefte aan stabiliteit, onze behoefte aan verbinding, onze behoefte aan autonomie, onze behoefte om gedragen te worden, onze behoefte om te helpen dragen, ....
Waar verlaat jij jezelf in functie van het contact? Waar maak jij jezelf klein door niet authentiek te zijn?

Alle menselijke behoeftes kunnen door ons stromen. Als je bewust en authentiek leeft kan dat variëren van dag tot dag. Het zijn allemaal maar delen in jezelf die gezien willen worden .... door jou.

Met liefde, Vicky

05/09/2026

Als je vooruitgang wilt in je leven, moet je stoppen met excuses maken.

Ik praat met haar. Ze heeft evenwichtsproblemen. Ik herken het. Ik geef advies. Krachttraining....
Het is nodig voor vrouwen in midlife. Het zal voorkomen dat je valt als je ouder wordt, bedlegerig. Hoe meer kracht, hoe steviger je staat. Logisch toch?

'Ja maar, iedereen is anders.'

Absoluut. Maar dan moet je niet komen klagen. Iedereen heeft de vrije keuze om te doen en te laten wat die wilt. Maar de meesten leven erop los en als ze dan ouder worden vinden ze zichzelf het slachtoffer van de situatie. En dan gaan we allemaal lekker gezellig klagen dat ouder worden toch geen lachertje is, achter een pintje bier.

Begrijp me niet verkeerd. Echte zelfzorg is geen perfectie. Dat is dan weer een egoding. Echte zelfzorg is bewust kiezen, soms voor het geluk van het moment en soms voor de keuze die je een gelukkig lang leven geeft.

Het 80-20 principe.

Niet iedereen moet dit doen, echt niet. Maar ik ben geen coach die je naar de mond zal praten. Wil je verandering, pak je leven dan vast! Empathie is er voor traagheid, voor angst voor het niet weten, voor terugval als je stappen hebt gezet. Ik ben een coach aan je zijde. Empathie is er niet voor excuses zodat je kan blijven klagen.

Groei komt met groeipijnen en verantwoordelijkheid.

En dat is hoe het is.

04/09/2026

Je zou in een gezondheidscrisis kunnen terechtkomen. Je zou paniekaanvallen kunnen krijgen, en slaaptekort.
Je zou je werk kunnen verliezen, je zou geldproblemen kunnen krijgen, en weerom paniekaanvallen en slaaptekort.
Je zou gemeenschappelijke vrienden kunnen moeten loslaten, alsook de verwijten van je ouders.
Je zou, anderhalve maand na je scheiding, een dierbaar familielid kunnen verliezen. Weerom paniekaanvallen en slaaptekort.
Je zou kunnen ontdekken dat je in de menopauze zit en je hormonen en de vele stressoren je lichaam helemaal uitputten. Daarom de paniekaanvallen en slaaptekort.

Je zou kunnen niet bij de pakken blijven neerzitten. Je gaat voor een geldcoach, en een leefstijlarts / gynaecologe. Het zou kunnen dat die laatste ontdekt dat je geen gluten en zuivel verdraagt. Het zou ook kunnen dat ze ontdekt dat je blijkbaar een probleem hebt met de aanmaak van serotonine door een defect gen. Het zou kunnen dat je volledig gaat voor je gezondheid, en dat die drastisch verbetert.

Het zou kunnen dat je weer verliefd wordt. Ramp. Heartbroken ben je. Maandenlang. Nog een coach voor het helen van je innerlijk kind.
Het zou kunnen dat je tijdens deze breuk plots je lieve hond verliest. Het zou kunnen dat je gelukkig bent dat je nog een hondje hebt, waar je nu alle liefde aan kan geven.
Het zou kunnen dat je dit hondje enkele maanden later uitlaat in de tuin en dat ze nooit meer terug zal komen...
Het zou kunnen dat mensen niet begrijpen hoe diep je haar hebt liefgehad.

Het zou kunnen dat je twee jaar na je scheiding stilaan de moed vindt om opnieuw te genieten. Met tranen, omdat de deur naar het verleden dicht is en de toekomst zo wazig. Het zou kunnen dat verbinden moeilijk is, want het leven heeft je definitief veranderd en je kan niet terug naar wie je was, maar je weet nog niet helemaal wie je bent. Het zou kunnen dat je dit stap voor stap ontdekt.
Het zou kunnen dat je je eigen kracht ontdekt doorheen dit proces, maar ook je grens en je verlangen naar liefde.

Het zou kunnen dat je stilaan leert dansen met het leven terwijl je toch je eigen ritme houdt.

Stilaan.

Het zou zomaar kunnen.

03/09/2026

02/09/2026

Het enige wat we moeten doen is ons eigen beste leven leven.

Simpel, toch?

No coaching needed.

Tenzij....

Je niet goed weet wat je wilt. Tenzij je in de automatische piloot jezelf ergens bent kwijtgeraakt. Tenzij je zo verloren loopt in patronen ... dat jij niet meer weet wie jij bent en wat JOUW leven is.

Tenzij....

De weg naar je beste leven vol hobbels ligt. Because life happens. S**t happens. En de weg kan heel donker worden soms. Zelfs in die mate dat je geen uitweg meer ziet.

Ik kan je helpen kijken. Naar je leven, naar jezelf, naar leven vanuit jezelf. Ik kan je de weg helpen zien als het donker is voor jou.

Welkom 🤍🤍

01/09/2026

Hij zit naast me in de wagen en legt zijn ziel op tafel. Men vindt hem introvert. Maar het gewicht dat hij draagt ziet niemand. Ik zie het. Ik herken het. De druk, de oordelen, het gebabbel. Zeker als je stil bent, maken mensen er wat van. Maar in zijn hoofd gebeuren 1000 dingen. Dat weet ik. Ik ken hem al mijn hele leven. En ik ken mezelf. In een wereld waarin drukte en gebabbel een thuishaven zijn voor extraverte mensen, moeten introverten zich terugtrekken om hun eigen gedachten te kunnen blijven horen, temidden van lawaai. Men vindt ons stil, onbeduidend, soms zelfs een beetje onbekwaam. Men gaat vaak oordelen dat wij niet efficiënt zijn, of minder op de hoogte. Er wordt aangenomen dat wij met alles akkoord zijn en geeft ons maar al te graag ongevraagd advies.

Maar in de stilte van hun woonkamer, daar schieten introverten in actie. Ze kruipen achter hun tekentafel, ze creëren, ze schrijven, ze voelen....
Ze voelen de onderstroom. Daar waar de anderen de golven en het gespetter zien, kijken zij dieper. Hetzij intellectueel, hetzij gevoelsmatig, zijn zij degenen die stilstaan en het meeste bijdragen aan de transformatie van de wereld op intellectueel en emotioneel vlak.

Het gewicht dat hij moet dragen is immens. Men babbelt er overheen. Maar hij moet leren.... hoe fantastisch hij is. Hij moet leren zichzelf zien in zijn eigen licht. Hij is verstrikt in de verwachtingen van anderen. Hij spiegelt zijn eigenwaarde aan zijn slagen of niet. En ik, ik zie zijn kracht vanbinnen. En ik hoop dat hij ooit de moed heeft los te breken en te kiezen voor zijn eigen leven, of een manier te vinden hoe hij een oud verhaal te injecteren met zijn authenticiteit.
Enkel in het loslaten van het oude verhaal komt er inspiratie voor een nieuw leven.

Dit is exact wat een lifedesign coach doet. Je leven van jou maken. Of alleszins... je helpen op de weg ernaartoe.

Welkom in mijn praktijk.

Met liefde, Vicky