18/04/2024
De trage weg doorheen het oog van de naald
La porte de non-retour. Voorbij dit punt is geen terugkeer mogelijk. Dit punt ben ik reeds lang voorbij. De trage weg gaat slechts moeizaam vooruit. Hij wordt steeds smaller. Hier en daar probeer ik te ontsnappen, sla een korte zijweg in, maar het lichaam leidt me geduldig terug - in een steeds trager ritme. Kwaal na kwaal wordt opgevoerd - uiterst geduldig - opdat je nu toch eens zou luisteren.
Nee, voorbij dit punt is geen terugkeer mogelijk. Het gaat enkel vooruit op dit smalle kronkelige pad, steeds trager, voorbij de hoogtes en laagtes, de eenzaamheid omarmend.
En bijna tot stilstand gebracht, zie je het oog van de naald. Uiterst geduldig heeft het pad je naar hier gebracht. Dit oog is enkel voor jou bestemd. Door dit oog schijnt de zon. Enkel wie klein genoeg is, kan er doorheen. Hier wacht het nieuwe leven.
Schrijfsels uit mijn dagboek tijdens mijn burn-out …. 2015
Wanneer ik ziek ben denk ik soms hieraan terug. En ik deel het nu omdat het misschien een steun kan betekenen voor anderen die zich in een gelijkwaardige situatie bevinden. HOU VOL, er is hoop aan het einde van de lange burn-out tunnel!
