31/12/2020
Lieve mensen,
Op de vooravond van het nieuwe jaar blik ik graag even terug..
2020...Wat een jaar, een vreselijke ziekte kwam onze samenleving binnengewaaid en zette de hele wereld op zijn kop.
We werden geconfronteerd met een nooit gekende angst. Een angst voor het onbekende, het uitzichtloze, veroorzaakt door de onzichtbare ziekte die agressief om zich heen sloeg en ons totaal onverwacht kon treffen.
Het algemeen welzijn, in het bijzonder dat van de jongeren, ouderen, en alleenstaanden, kwam op losse schroeven te staan.
We moesten op een mensonwaardige manier afscheid nemen van dierbaren.
Het verdriet kon niet gedeeld worden. Ieder diende de pijn in eenzaamheid te verwerken, gedwongen in eigen bubbel.
Geen knuffels meer, niet bij verdriet, niet bij blijdschap, niet bij een spontane ontmoeting, uit liefde, vriendschap of dankbaarheid.
Ondanks de solidariteit, de hartverwarmende initiatieven om elkaar te helpen waar nodig, werd “social distancing” een nieuwe algemene term, een gruwelijke term die volledig ingaat tegen onze sociale natuur.
Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar mij deed het alleszins stilstaan en reflecteren over mijn levenswijze. Ik vraag mij af wat de échte oorzaak is van deze pandemie. Zou het kunnen dat het niet de schuld is van een vleermuis, maar van de mensheid zelf en diens grootheidswaanzin? Zou het kunnen dat de mens zich ongenaakbaar waant en geen rekening houdt met de grenzen van de levensnoodzakelijke bronnen van de aarde? Ik neem vaker de auto dan de fiets, met het gezin nemen we het vliegtuig naar waar we maar willen, volledige regenwouden gaan verloren in functie van de mensheid, omdat we toch zo graag vlees blijven eten, steeds minder ongerepte natuur blijft over om de aarde te zuiveren. Dieren sterven uit, het co2 gehalte stijgt, evenals de zeespiegel, , de aarde warmt op, … Het is alsof de natuur met dit virus het heft in eigen handen heeft genomen om de mensheid een halt toe te roepen.
Ik vraag mij daarom af: moet wij niet dringend anders gaan leven? Meer bewust, in harmonie met de natuur? Het is helemaal nog niet te laat, als mens hebben we immers de macht om de natuur te herstellen of verder te vernietigen.
Ik hoop dat ik niet de enige ben die dit alarmsignaal serieus neemt en stil durft te staan bij de toekomst: hoe gaan we verder? Gooien we het roer om? Als het van mij afhangt, kiezen we vanaf vandaag resoluut voor herstel, door ons als mens nederig op te stellen en te erkennen dat we niets meer zijn dan een schakel in de allesomvattende natuur.
Zelf heb ik de verbinding met de natuur des te meer gevoeld in de afgelopen periode: we gingen allemaal massaal de natuur opzoeken, om tot rust te komen in deze donkere dagen. Het was soms over de koppen lopen, wat nog eens bevestigt: we hebben nood aan meer natuur…
Ik ben zeker niet negatief gestemd. Naast de pandemie heb ik het afgelopen jaar ook veel mooie dingen gezien. Het meest bijzondere voor mij was de Black Lives Matter-beweging die zich wereldwijd ontpopte. Als vrouw met Afrikaanse roots maakt het mij diep ontroerd gelukkig dat racisme op grote schaal wordt aangekaart. Dat mijn dochter niet meer moet opgroeien in een wereld met enkel witte mensen in de hoofdrol. Er is zeker nog werk aan de winkel, maar het verschil met het diepgewortelde racisme uit mijn kindertijd , is groot, en dat stemt mij positief.
Tot slot: ik ben sinds kort veertig jaar geworden en ik ben reeds ongelooflijk dankbaar voor de voorbije rit: ik word omringd door super fijne mensen die mij ieder op hun manier steeds weer weten te inspireren; op werkvlak mag ik iedere dag kinderen, jongeren en volwassenen ondersteunen in hun ontwikkeling en/of zoektocht. Ik ben dankbaar voor het leven dat ik leid en ik kijk alleen maar uit naar meer! ..
Heb jij net als mij de afgelopen periode gereflecteerd, over wat goed is en/of anders moet? Ben je bewuster gaan leven of wil je het anders aanpakken in de toekomst? Wil je doelen realiseren en weet je niet goed hoe er aan te beginnen? Laten we het samen ontdekken!
Ik begeleid je graag verder in 2021!
Want ik ben het immers zeker: samen kunnen we er een mooie toekomst van maken, voor onszelf en niet in het minst voor onze nabestaanden!
