26/04/2020
We'll meet again, Don't know where, Don't know when… But I know we'll meet again some sunny day!
Toen ik vorige zomer de kalender binnen kreeg van de bond was ik verheugd. De laatste wedstrijd van onze Heren A was een thuiswedstrijd en bovendien tegen Marke.Een derby die altijd het nodige volk en animo met zich meebrengt.
Toen wisten we nog niet welke harden noten er zouden gekraakt worden i.v.m. met de toekomst van onze ligaploegen. Maar na de harde beslissing besloten we om van 26 april een waar feest te maken. Er werd onder de ladies zwaar gediscuteerd in welke hoedanigheid we als ballenraper zouden fungeren. Onze ligamannen zouden nog eens alles geven. De supporters, aangevuld met ex-spelers, zouden een laatste maal hun longen leeg schreeuwen. We waren vastberaden om ons niet uit onze eigen kantine te laten zetten door het groen geweld wat ook de uitslag mocht zijn. De Picanolband was uitgenodigd om er achteraf een lap op te geven. Mijn dagje verlof op maandag was al lang ingepland want ik was vastberaden om voor de laatste keer “hotel mama” te openen met roesbedjes voor de liefhebbers.
Toen wisten we nog niet dat Corona aan service zou zijn. Zolang dat beestje de punten scoort zijn we aan handen en voeten gebonden. De scheids die nu op t hoogste schavotje staat, is van een heel ander kaliber dan alle referees waar we in het verleden wel eens op gesakkerd hebben.
Kortom een imaginair afscheid is het enige wat op vandaag mogelijk is. Maar een virtueel afscheid is geen afscheid, zeker van bepaalde iconen die ons jarenlang vreugde en plezier bezorgden. We hopen oprecht dat we jullie nog eens kunnen samenbrengen voor een waardig afscheid.
Jan, Hans, Jeroen, Joppe, Ward; over jullie oude rotten hebben we een exuberant aantal anekdotes die velen onder ons van glimlach tot schaterlach zouden brengen. Ik hoop dat we deze de binnenkort eens samen de r***e kunnen laten passeren met een stevig pintje (of voor mij wijntje) in de hand. Bedankt voor jullie jarenlange Inzet en de vele mooie momenten zowel op als naast het veld. Thomas, Martijn jullie konden ook nog proeven van de glorietijd, bedankt en hopelijk denken jullie met plezier aan Lendelede terug. Frederik, Nik, Quentin, Arthur en Niels; jullie kwamen ons dit jaar vervoegen en hebben bewezen dat jullie geen opgevers zijn. ’t Was kort maar krachtig.
Ook aan alle medewerkers ( Luk, Elien, Aline, Melissa, Bart, Isabel en Rita) die jarenlang of heel recent zorgden dat alles naast het veld vlot verliep een warm dankjewel. We hopen elkaar nog terug te zien, wie weet voor sommigen met een ander functieprofiel binnen de club.
