20/10/2025
Het topteam van Braevo...
Het voetbalkamp in de Ardennen is niet alleen voor de sportieve deelnemers een geweldig avontuur, ook de begeleiding weet vooraf nooit wat ze in die week zal tegenkomen: opstootjes? Blessures? Grappige situaties? Minder verwachte vriendschappen? Hoe zal het voetbalniveau zijn en hoe zit het met de voetbalgoesting?
Enkele van mijn indrukken geschetst.
Voor de huidige groep begeleiding is het elk jaar een fijn weerzien. We begrijpen elkaar goed en we weten dat we op elkaar kunnen bouwen. We voelen elkaar zo goed aan dat we in sommige
omstandigheden maar een half woord nodig hebben. De gesprekken aan tafel na de trainingssessies zijn dan ook waardevol.
Wat ik leuk vind is dat we allemaal daadwerkelijk geïnteresseerd zijn in elkaar, zowel op sociaal als op sportief vlak. We tonen interesse in elkaars trainingsmethodieken. Ik leer van de andere trainers zoals zij misschien wat oppikken van mij. Dat we allemaal verschillende leeftijden hebben maakt die communicatie alleen maar interessanter. Ook qua karakter zijn we erg divers: Ziggy is duidelijk in de lijn die hij wil volgen, net als keepertrainer Marc, trainer Luc heeft een soort van vaderlijke uitstraling, ook tijdens de trainingen. Ikzelf ben dan weer wat te braaf soms en ik ben een babbelaar, iets wat sommige spelers echter ook wel weer aantrekkelijk vinden.
Dit jaar merkte ik dat de mannen meer in de keuken te vinden waren. Ze hielpen vaak met het afruimen van de tafels, de afwas, iets wat volgend jaar wellicht verandert. Maar het moet niet altijd
van de vrouwen komen. Die zetten geweldig lekkere en voedzame maaltijden op tafel. Al erg vroeg in de ochtend heb ik Sharon zien aardappels schillen. Keukenkapitein Veerle coördineert waar
mogelijk en ze roert zelf ook graag eens in een panneke.
De dames zijn tevens belangrijk voor de knuffels, de sociale peptalk en het verzorgen van wondjes bij de spelertjes.
Waar trainer Luc en ik elk jaar proberen een stukje entertainment te verzorgen, gaan Martine en Ann graag mee met de wandeltocht als toezichthouders. Carine is vaak een eerste aanspreekpunt waar het om de verbandtrommel gaat.
Trainer Freddy, de nestor en bedenker van het kamp, staat dan weer elke avond met plezier in zijn snoepwinkeltje. Daarnaast verzorgt hij iedere dag de loopladdertrainingen en het technische parcours. Eddy, de tijdwaarnemer van het kamp, is zot van de bakkersvrouw, maar vooral van haar lekkere verse brood. Voor dag en dauw haalt hij dat uit Houffalize zodat de groep heerlijk kan ontbijten.
En zo vullen we elkaar allemaal aan met onze eigen specifieke kwaliteiten. Iedereen ziet zelf welke bijdrage hij of zij op welk moment kan leveren. We helpen elkaar zodra dat nodig is.
Tenslotte ontlenen we veel van ons vertrouwen aan het karakter van Bram, een geweldenaar, die altijd de juiste woorden weet te vinden, ruimte biedt voor overleg, niet bang is zijn ongelijk te
beamen, op bepaalde momenten de eindbeslissing durft te nemen. Hij zal door een muur gaan voor zijn spelers en voor zijn begeleidingsstaf.
Zo vormen we met z'n allen een topteam voor Braevo. Een topteam met humor en doorzettingsvermogen. Zoals Ziggy al opmerkte: “Dat het maar gauw weer volgend jaar juli is.”
💪🙏🥳⚽
Tekst: Jacob Wassenaar
