23/05/2018
ERNSTIGE RECHTZETTING VAN VOLGENDE BEWERING:
Wing chun brengen naar zijn “roots” van Shaolin om zodoende het Wing Chun op te waarderen.
De bewering wijkt totaal af van de realiteit. De bewering is door een gebrek aan ware krijgskunsten kennis of wordt gewoon gebruikt om zichzelf in de kijker te zetten.
Wing Chun is ontsproten bij Shaolin meesters vanwege de noodzaak om een directere, effectievere en economischere aanpak te vinden tegenover de onderdrukking van de Keizerlijke macht van toen. Dat is dan ook de enige connectie met Shaolin.
Deze ontwikkeling gebeurde onder strikte geheimhouding, daardoor is het ook nooit..en nooit een onderdeel geworden van de opleiding in de Shaolin tempels.
Dit is het trouwens nog niet hoewel er een uitwisseling is tot stand gebracht (enkele jaren al geleden) door William Sheung (Woont in Australië—tijdgenoot van Bruce Lee en Wing Chun Meester). Maar er is verder geen samenwerking ontstaan, noch is het een deel geworden van de 21ste eeuw Shaolin.
Dit is het moment om even te schetsen wat Shaolin vertegenwoordigt zodat het ten volle kan begrepen worden, waarom het niet mogelijk is beide (Shaolin en Wing Chun) te vermengen en dat het zeker niet zo is dat Shaolin Wing Chun optrekt tot een beter niveau.
Laat het duidelijk zijn dat het respect voor Shaolin en welke andere krijgskunst groot is en dit schrijven niet bedoeld is om het te degraderen op welke manier dan ook. Vooral niet naar de echte meesters toe, die zo’n beweringen helemaal niet doen. Het is om de zelfgemaakte meesters en hun narcistische neigingen aan de kaak te stellen.
Dus…
…Shaolin is verondersteld een externe of harde krijgskunsten stijl te zijn. Andere vergelijkbare externe stijlen zijn Boksen, karate, Muay Thai en Tae Kwon Do. Externe krijgskunsten zijn geconcentreerd op het uiterlijke van het lichaam, het verbeteren van spieren, versterken van huid en beenderen.. Het streeft naar snelheid opbouwen en kracht ontwikkelen. Externe krijgskunst gebruikt kracht tegen kracht. In het tegemoet gaan van een tegenstander is er een directe confrontatie. Om dit kracht bij te zetten wordt het gebruik van harde Chi beoefend door aanhoudend hun lichaam te slaan met de handen, bamboestokken en zelfs ijzeren voorwerpen om zodoende onder harde tegenstand staande te kunnen blijven.
Shaolin Kung Fu is zeer goed als je wilt trainen als een Shaolin vechtmonnik en er de “tijd” en “inspanning” wil voor leveren zoals zij, wil het dan ook enig resultaat opleveren. Shaolin is zeer traditioneel en gebruikt zeer mooie bewegingen in grote rotaties om dieren uit te beelden.
Dat brengt ons even op een ander spoor, bij Wu shu, wat een afgeleide lijkt te zijn van Shaolin. Ook met deze vorm van krijgskunsten is er geen vergelijking met Wing Chun
Wu Shu heeft ook een grote variatie van stijlen, waar de focus meer op de uitvoering ligt dan op de eigenlijke gevechtsapplicaties. Wu Shu wordt in hoofdzaak beoefend voor discipline, controle, cardio en kracht met nadruk op het esthetische ervan. Het kan toegepast worden in gevecht maar is meestal niet de focus.
Nu we Shaolin en Wu Shu belicht hebben is het ook belangrijk nog de Wudang krijgskunsten onder aandacht te brengen om volledig te zijn . De krijgskunst is intern van aard of een zachte krijgskunst. Bagua, Xingyi, Tai Chi, Aikido en Judo zijn zo’n krijgskunsten. Deze richten zich meer op de innerlijke vaardigheden zoals focus, timing, bewustwording en precisie. In plaats van kracht te gebruiken tegenover tegenstanders wordt er geleerd om een aanval weg te leiden, de kracht van de aanvaller tegen hem te gebruiken. Bewegingen zijn cirkelend, relaxed en vloeiend. De focus op Chi training (vitale energie) ligt op innerlijke kracht (Nei Jin), de vaardigheid om de Chi in coördinatie te gebruiken met de bewegingen.
Wing Chun neigt eerder naar Wudang. Alleen dat Wing Chun geen bloemige bewegingen uitvoert en nog meer neigt naar het praktisch zijn (eenvoudig, effectief, efficiënt en direct) en vooral het concept heeft dat een zwakker iemand het kan uitvoeren en in staat moet zijn een sterkere tegenstander toch weerstand te kunnen bieden en verslaan om zijn leven veilig te stellen.
Dat brengt ons nu naar de opleiding in Shaolin.
Alles begint met een 3 maanden opleiding (op dit moment) in China (Shaolin Tempel). Dit is een periode waar je onderworpen wordt aan de harde manier van trainen en om tevens te zien of je deze harde realiteit aankan. Als je daarin slaagt krijg je een certificaat als “graduaat” dat je toe laat verder te doen indien gewenst. Dan pas begint de opleiding die een lange periode omhelst (10-15 jaar om meester te worden in Shaolin). Het is een hele eer om “graduaat” te worden, want je wordt toegelaten tot Shaolin—je bent niet langer een vreemde. Maar verder betekent het niets als je niet afwerkt wat je begonnen bent.
Uiteraard heb je nu de gelegenheid om beroep te doen op deze meesters om je kennis uit te breiden—en je kan dat doen door te blijven of af en toe bepaalde delen te leren door de meesters naar je toe te laten komen of je terug te vervoegen bij hen.
Ben je dan uitgestegen boven de ware meesters van Shaolin, Meesters die van hun 5 jaar het Shaolin beoefenen?
Je kan die ware meesters dan wel wandelen sturen dan stijg je nog niet uit boven hen. Respect en blijvende samenwerking getuigt van de ware geest van Shaolin. Zelfverheerlijking is er geen deel van. De code van Shaolin beschrijft dit ook zeer zorgvuldig.
De hoogmoed te hebben om te beweren op een hoger niveau te staan dan deze ware Shaolin meesters beantwoort helemaal niet de geest van deze code. In de oude tijd van Shaolin werd je als een afvallige beschouwd en uit de tempel gegooid.
Je dan ook boven meesters zetten zoals Yip Man (Wing Chun), Bruce lee (Jeet Kune Do) en andere om toch maar je eigen belangen te kunnen verrechtvaardigen is dan nog een stap verder van enkel eigenwaarde en niet van zelfkennis.
Conclusie in deze korte beschouwing:
Je kan Wing Chun niet doen verbeteren door het te combineren met Shaolin en ook niet omgekeerd. Beide hebben totaal andere benaderingen en andere trainingstoepassingen. In het verleden zijn er nog mensen geweest (nog zelfgemaakte meesters) die het Wing Chun wilden opwaarderen…en waarom?
De enige voor de hand liggende reden: gebrek aan kennis en opleiding van Wing Chun. Zodoende gooien die zogenaamde meesters dan alles maar bij elkaar in de hoop van zichzelf maar weer te bewijzen. Want zo lijkt het weer iets nieuws, lijkt het meer origineel en zo kunnen ze dan weer verder.
Een ware meester laat alles in zijn eigen waarde bestaan uit respect voor de ware grootmeesters van weleer.
Wing Chun heeft alles bewezen in zichzelf te hebben door ware grootmeesters zoals Ng Mui (1750)—Leung Jan(1850)—Yip Man (1950)—Wang Kiu/Wong Shun Leung enz..
Deze voorlopers hebben anderen volledig opgeleid en met de rechtmatigheid van erkenning (Hong Kong diploma) toegekend alsook het recht van spreken hebben gegeven hoe het werkelijk dient begrepen te worden.
In Belgiê ben ik de aangestelde persoon van het Yip Man—Wang Kiu Wing Chun en behoor tot een internationaal gezelschap die zich verspreid heeft in Nederland, Duitsland, USA, Canada, Zwitserland, Italië en Suriname.
Ik heb dan ook de autoriteit wat diploma’s betreft en van het bewaren van de kennis van Wing Chun mij toegekend door Grootmeester Wang Kiu zelf.
Ik heb dan ook het recht enig misbruik van Wing Chun aan de kaak te stellen en te vermelden dat er geen volmacht is gegeven tot het verder lesgeven in Wing Chun.
Het idee om het te vermengen met Shaolin is dan ook een uitvindsel en stoelt niet op enige kunde en is zowel een schande voor Shaolin als voor Wing Chun.
Hopelijk zet dit de dingen recht en zal het de ogen openen voor hen die Wing Chun willen blijven volgen in zijn ware en volledige aard.
Het Wing Chun Bestuur van Wang Kiu Pai Wing Chun België
en Lee Shing Wing Chun België
