03/09/2026
De éénogige trampoline kijkt me aan en nodigt me uit om languit te gaan liggen. Ik geniet ervan om op deze luxe hangmat tot rust te komen. Langzaam passen mijn zintuigen zich aan, horen, zien, ruiken en voelen verfijnen beetje bij beetje. De blaadjes van de wilgen ruisen zachtjes. Boven zie en hoor ik één van de boerenzwaluwen die zich hier gevestigd hebben. Het zijn komieke wolken vandaag. Grijs, maar toch komt de zon er op één of andere manier door en prikkelt die mijn ogen. Mijn focus gaat verder weg naar het ruisen van de bladeren van de majestueuze populieren die achteraan de weide staan, nu eens zacht dan weer stevig, maar altijd aanwezig. Ik voel op mijn huid dat de wind plots wegvalt, om dan even aan te trekken en te veranderen van richting waardoor ik de wagens van de steenweg hoor. De wind valt terug weg net als het geluid van de wagens. Het wordt muisstil, ik kijk naar de boom voor mij, door het speciale zonlicht is het meer een zwart silhouet op een grijswitte achtergrond, plots komt een vogeltje op één van de bovenste takken zitten en zingen. De batterij van mijn gsm is zo goed als plat en valt uit als ik Merlin wil gebruiken, de grootte en het gezang doen me denken aan een puttertje. Het gezang blijft duren, eventjes vliegt het weg om daarna terug te komen en de serenade verder te zetten. Plots stopt het en vliegt het weg om weg te blijven. Zo’n simpel en toch magisch momentje. Ik ontwaak precies uit een soort van wakkere slaap waarbij mijn buikgevoel en de maalsteen in mijn hoofd (die ondertussen een steentje geworden is) mooi in evenwicht zijn. Ik voel de temperatuur plots zakken, meestal een teken dat er slecht weer op komst is. Ik sluit de boel af en stap in de auto. Terwijl ik door de polders sjees zie ik prachtige kleuren. De regen van de voorbije dagen heeft wonderen gedaan. De voorheen bruine velden zijn terug diepgroen. De combinatie met de vele populieren en inmiddels donkergrijze dreigende wolken heeft iets schilderachtigs. Ik rij het verstedelijkt gebied terug binnen en het begint te drashen. De regen spoelt alles weg maar de boodschap blijft hangen: breng de veranderingen maar verder in beweging, tis tijd om stappen te zetten 🤗