30/04/2025
"𝐎𝐫𝐭𝐡𝐨𝐩𝐞𝐝𝐚𝐠𝐨𝐠𝐢𝐞 𝐢𝐬 𝐭𝐨𝐜𝐡 𝐠𝐞𝐰𝐨𝐨𝐧 𝐰𝐚𝐭 𝐬𝐩𝐞𝐥𝐥𝐞𝐭𝐣𝐞𝐬 𝐬𝐩𝐞𝐥𝐞𝐧?" – 𝟑 𝐯𝐞𝐞𝐥𝐯𝐨𝐨𝐫𝐤𝐨𝐦𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐦𝐢𝐬𝐯𝐞𝐫𝐬𝐭𝐚𝐧𝐝𝐞𝐧 𝐮𝐢𝐭𝐠𝐞𝐤𝐥𝐚𝐚𝐫𝐝
Wanneer ik vertel dat ik praktijkgericht orthopedagoog (orthopedagogisch begeleider) ben, krijg ik soms verrassende reacties. "Ah, dus je speelt de hele dag spelletjes met je cliënten?" of "Orthopedagoog... is dat niet gewoon een soort psycholoog?" Hoog tijd dus om enkele veelvoorkomende misverstanden uit te klaren:
𝟏. 𝐎𝐫𝐭𝐡𝐨𝐩𝐞𝐝𝐚𝐠𝐨𝐠𝐢𝐞 𝐠𝐚𝐚𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭 (𝐚𝐥𝐥𝐞𝐞𝐧) 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐬𝐩𝐞𝐥𝐞𝐧, 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐠𝐫𝐨𝐞𝐢
Spel kan inderdaad een krachtig middel zijn in orthopedagogische begeleiding, zeker bij kinderen of mensen met een verstandelijke beperking. Maar het doel is nooit zomaar spelen. We zetten spel en andere methoden bewust in om vaardigheden te versterken, zelfvertrouwen op te bouwen, sociale interacties te verbeteren of moeilijke gevoelens te verwerken. Achter elk begeleidingsmoment schuilt de diepere visie van ontmoeting en dialoog, zoals ook Ter Horst (2006) benadrukt met zijn 9 dialogische grondvormen. De dialogische grondvormen van Ter Horst, met name verzorgen, samen eten & drinken, samen spelen, samen feesten & andere rituelen, er op uit trekken, werken, leren, praten en aanraken zijn hier nauw mee verbonden. Deze ‘basiselementen’ van hoogwaardige levenskwaliteit in het dagelijks leven lijken voor de gemiddelde mens logisch, maar zijn voor veel kwetsbare mensen die afwijken van de norm niet verworven door hun bijzondere situatie of verleden. Begeleiding is nooit zomaar ‘doen’, maar een voortdurend afgestemde wisselwerking tussen begeleider en cliënt. Achter elk "spontaan" ‘spelmoment’ zit eigenlijk een doordachte begeleidingsstrategie.
𝟐. 𝐄𝐞𝐧 𝐨𝐫𝐭𝐡𝐨𝐩𝐞𝐝𝐚𝐠𝐨𝐨𝐠 𝐢𝐬 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐩𝐬𝐲𝐜𝐡𝐨𝐥𝐨𝐨𝐠 – 𝐞𝐧 𝐝𝐚𝐭 𝐢𝐬 𝐧𝐞𝐭 𝐝𝐞 𝐤𝐫𝐚𝐜𝐡𝐭
Hoewel we raakvlakken hebben met de psychologie, ligt onze focus anders. Psychologen analyseren vaak het innerlijke functioneren van een persoon, het denken en handelen. De psyche van de mens. En dit is zeker nodig. Maar orthopedagogen kijken daarnaast heel bewust naar de ontwikkelingskansen. Wij zoeken oplossingen niet alleen in het individu, maar ook in hoe de omgeving kan worden aangepast om groei mogelijk te maken. Zodat mensen zo goed als mogelijk tot bloei kunnen komen. De interactie tussen individu en omgeving. Vanuit Ter Horst zijn visie is het essentieel om steeds oog te hebben voor de leefwereld en de ervaringswereld van de cliënt. Begeleiding betekent: aanwezig zijn, nabij blijven, luisteren en aansluiten bij wat iemand écht nodig heeft. Geen stoornis centraal stellen, maar de ontmoeting en de relatie.
𝟑. 𝐎𝐫𝐭𝐡𝐨𝐩𝐞𝐝𝐚𝐠𝐨𝐠𝐢𝐞 𝐝𝐫𝐚𝐚𝐢𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐨𝐦 𝐬𝐭𝐨𝐨𝐫𝐧𝐢𝐬𝐬𝐞𝐧, 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐨𝐦 𝐦𝐨𝐠𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤𝐡𝐞𝐝𝐞𝐧
Orthopedagogie vertrekt daarom niet vanuit ‘wat er mis is’, maar vanuit ‘wat er wél (nog) kan’. We zien mensen niet als hun diagnose of beperking, maar als unieke personen met eigen talenten, dromen, passies en groeikansen. Daarom spreken we ook liever over ondersteuning dan over behandeling: we helpen mensen om hun leven zo volwaardig mogelijk vorm te geven, ongeacht de hindernissen. Levenskwaliteit, welzijn en zelfredzaamheid staan centraal. De 9 grondvormen van Ter Horst — in combinatie met het aanbieden van steun, perspectief geven, begrenzen en ruimte laten — helpen ons om mensen te begeleiden naar meer autonomie en verbondenheid, steeds afgestemd op hun unieke mogelijkheden.
𝐎𝐫𝐭𝐡𝐨𝐩𝐞𝐝𝐚𝐠𝐨𝐠𝐢𝐞 𝐢𝐬 𝐝𝐮𝐬 𝐯𝐞𝐞𝐥 𝐦𝐞𝐞𝐫 𝐝𝐚𝐧 𝐬𝐩𝐞𝐥𝐥𝐞𝐭𝐣𝐞𝐬 𝐨𝐟 𝐩𝐬𝐲𝐜𝐡𝐨𝐬𝐨𝐜𝐢𝐚𝐥𝐞 𝐭𝐡𝐞𝐫𝐚𝐩𝐢𝐞
Het is een diepgaande zoektocht naar mogelijkheden, veerkracht en verbondenheid. Gedragen door echte ontmoeting. En eerlijk? Soms begint die zoektocht inderdaad met een eenvoudig spelletje – maar altijd met een groter doel in het achterhoofd. Want elke (sociale) verandering begint met een goed gesprek.
Wil jij ontdekken wat orthopedagogische begeleiding concreet voor jou of je gezin kan betekenen? Neem gerust contact op via www.orthocoaching.be of stuur me een berichtje op Instagram: https://www.instagram.com/ortho.coaching
Samen werken we aan jouw dromen!