KFC MD Halen, Pijpenpoelstraat, Halen (2026)

23/05/2026

Als afsluiter van het seizoen, aan het woord 1 van onze trouwe supporters en schrijver van vele artikels voor deze pagina: Ronnie Bastijns

🟢⚪ Met vallen en opstaan, maar altijd groen-wit

Na twee seizoenen sinds de heropstart kan KMD terugblikken op een periode met zowel mooie momenten als duidelijke werkpunten. In het eerste seizoen verraste de ploeg vriend en vijand met verzorgd voetbal, een sterke groepsgeest en een plaats in de eerste helft van het klassement. Het tweede seizoen begon met meer ambitie en de bedoeling om die lijn door te trekken. Ondanks enkele knappe prestaties tegen topploegen en een sterke reeks midden in het seizoen, bleek de regelmaat uiteindelijk te beperkt om echt aanspraak te maken op een eindrondeplaats. Te vaak werden sterke wedstrijden afgewisseld met onnodig puntenverlies, waardoor De Moedige Duivels opnieuw in de middenmoot eindigden.

Naast de sportieve wisselvalligheid speelde ook de beschikbaarheid binnen de spelerskern een belangrijke rol. Niet iedereen was er wekelijks bij, en sommige afwezigheden getuigden niet altijd van de ingesteldheid en spirit die nodig zijn om binnen een ploegsport optimaal te functioneren. Dat zorgde voor een gebrek aan stabiliteit en automatismen binnen de ploeg. Tegelijk mag daar tegenover ook gewezen worden op de enorme inzet van bestuur, trainers en vrijwilligers, die week na week klaarstaan om alles zo goed mogelijk te organiseren. Dankzij hun engagement kunnen alle spelers, van seniores tot jeugd, hun hobby in de best mogelijke omstandigheden beleven.

Qua accommodatie en omkadering blijft er werk aan de winkel. De club beschikt over verouderde voorzieningen, van kleedkamers en kantine tot de zittribune langs het A-terrein, die onvoldoende aansluiten bij een vereniging met meer dan 300 spelende leden. Daarnaast verdienen de trainingsfaciliteiten extra aandacht. Door de beperkte bespeelbaarheid van sommige terreinen wordt het steeds moeilijker om de oefensessies in optimale omstandigheden te laten verlopen, zeker tijdens natte periodes. In dat licht is het voor mij persoonlijk onbegrijpelijk dat de terreinen van deelgemeente Zelem enkel opengesteld worden voor Linkhout. Aan de andere kant zijn de geplande werken voor een nieuwe kantine langs de B-terreinen wel een belangrijke en positieve stap vooruit, deels gerealiseerd met steun van de stad. Tegelijk mag er vanuit die hoek gerust nog wat meer structurele en financiële ondersteuning komen, zeker wanneer men ziet wat bij sommige naburige clubs wel mogelijk is.

Ondanks de uitdagingen waarmee de club geconfronteerd wordt, blijft KMD ambitieus vooruitkijken. Sportief werd ondertussen al gewerkt aan volgend seizoen. Enkele sterkhouders nemen afscheid, maar er wordt opnieuw gekozen voor spelers die de club kennen en de groen-witte mentaliteit begrijpen. Daarnaast blijft de deur openstaan voor eigen jeugdspelers die klaar zijn om door te groeien. De combinatie van ervaring, verjonging en clubgevoel moet ervoor zorgen dat KMD opnieuw stappen vooruit kan zetten richting een stabieler en sterker seizoen.

Deze evaluatie sluit grotendeels aan bij wat eerder al werd aangegeven door verschillende spelers, de trainersstaf en vertrouwensman Kristof Vandijck, ook omdat ik mij in veel van die analyses kan vinden. Als iedereen, zowel spelers, club en last but not least ook de stad, zijn verantwoordelijkheid blijft opnemen, heeft KMD alles in huis om verder te groeien als warme familiale en tevens ook ambitieuze vereniging.

Daarom ook: met volle moed op naar 2026–2027!

!!! 🟢⚪

📊 Seizoen in cijfers en weetjes

KMD eindigde op een 8ste plaats in het klassement, een herhaling van het vorige seizoen. Thuis werden 28 punten verzameld dankzij 8 overwinningen, terwijl er op verplaatsing 19 punten werden behaald, met 8 nederlagen. Offensief was KMD goed voor 87 doelpunten (5de beste aanval in de reeks), terwijl het 59 keer een tegendoelpunt slikte (6de verdediging). In totaal werd er in onze reeks liefst 1195 keer gescoord!

Herk FC B werd kampioen, terwijl in de eindronde voor promotie Diepenbeek B verrassend vroeg sneuvelde. Ook Alken U. en Aalst mochten hun dromen vlug opbergen. Alleen Hades B behaalde een ticket naar 3de prov. door zijn finale tegen het Peer SV van speler-trainer Niels Vanpol (zoon van Ludo en succesrijke trainer bij KMD met 2 promoties) ruim te winnen.

Levi Deflem was, net zoals verleden seizoen, de speler met de meeste basisplaatsen (28). Hij miste enkel de thuismatch tegen Linkhout door een schorsing en was in Diepenbeek invaller. Hij wordt gevolgd door Ingo Clygnet (25), Steffen Vanheyst en Senne Dekeyser, beide met 23 selecties en Abel Depessemier (22). In totaal werd er beroep gedaan op maar liefst 38 spelers.

Ingo Clygnet kroonde zich tot topschutter met 20 doelpunten, gevolgd door Abel Depessemier met 15 en Tijs Vanderlinden met 14. Ook in assists was Clygnet de uitblinker met 14 stuks, gevolgd door Depessemier met 10.

Tussen de p***n verschenen vijf doelmannen. Bram Poortmans speelde 15 wedstrijden, Atze Oversteyns 12, Seppe Veld 2 en Mathis Christiaens 1, terwijl Steffen Vanheyst één keer noodgedwongen moest inspringen. In totaal werden 7 clean sheets genoteerd: 4 voor Atze, 2 voor Bram en 1 voor Seppe.

Disciplinair viel een duidelijke evolutie te noteren, het aantal gele kaarten daalde van 75 naar 43, terwijl het aantal rechtstreeks rode kaarten verdubbelde tot 4.

Tobias Raskin, Joni Soetaerts en mogelijk Abel Depessemier zetten een punt achter hun veldvoetbalcarrière. Mika Van Sweevelt en Matisse Brié trekken naar Herk FC B, Cas Ceyssens naar Torpedo Hasselt en Yentel Jacobs naar Rummen.
Inkomend zijn er versterkingen met Zino Bertels en Dries Busschots (Gestel), Robbe Vandijck, Dries Vlayen en Victor Van Aerschot (allen Kortenaken), Tom Michiels (Bekkevoort), Milan Pieters (Linkhout 😎, Jody Peeters (Loksbergen), Mats Van Den Bergh (Herk FC) en Amr Benslaiman als vrije speler.

Waarschijnlijk zullen we het opnieuw moeten opnemen tegen een hele reeks B-ploegen. Lummen en Herk Sport hebben alvast de beslissing genomen om een tweede elftal op het laagste niveau hun kans te geven. Het gedegradeerde Meldert en een grote naam uit het verleden met het herstartende Beringen zijn eveneens mogelijke opponenten.

Foto: Het mag allemaal een beetje groen-wit zijn 😊

18/05/2026

KRISTOF VANDIJCK
“Het zijn wij samen”: de stille kracht achter groen-wit 💚🤍

Bij veel clubs zijn er mensen die zichtbaar op de voorgrond treden. En er zijn er die alles draaiende houden zonder daar ooit de aandacht voor op te eisen. Bij groen-wit is Kristof Vandijck zo iemand. Hij noemt zichzelf graag vertrouwenspersoon, maar in werkelijkheid is hij zoveel meer: iemand die overal bijspringt waar nodig, als organisator, aanspreekpunt en manusje-van-alles. Wat hij precies allemaal doet, is moeilijk in één zin te vatten. Wel is duidelijk dat we te maken hebben met een echte clubmens, met een groot hart voor de vereniging. In dit interview blikt hij terug op het seizoen, de werking achter de schermen en zijn band met groen-wit.

Hoe kijk je terug op het seizoen?
“Voor de start lagen de ambities hoog. De kern bleef grotendeels intact en werd zelfs versterkt, waardoor de hoop op een eindrondeticket leefde binnen de club. We moeten eerlijk bekennen dat we sportief niet hebben bereikt wat we voor ogen hadden. Dat heeft meerdere oorzaken, niet alleen sportieve wisselvalligheid.”

Welke oorzaak wil je nog benoemen?
“Een trainer moet tegenwoordig eerst bekijken wie beschikbaar is, en pas daarna een ploeg opstellen. Werk, studies, blessures, privéleven… alles speelt mee. Dat maakt het moeilijk om week na week stabiliteit te vinden.”
“Gewettigde afwezigheden zijn begrijpelijk, maar als je sportieve ambities hebt, begint dat ook bij discipline en aanwezigheid. Dan is het jammer wanneer voetbal soms niet op de eerste plaats komt.”

Hoe vertaalt zich dat naar het beleid van de club?
“Je moet vooral realistisch blijven. We gaan financieel niet boven onze mogelijkheden leven om op die manier meer beschikbaarheid of resultaat af te dwingen. Voor ons blijft het belangrijk om te werken met spelers die er zijn met hun hart, met engagement en een echte verbondenheid met de club.”

Wat vind je van het niveau van vierde provinciale?
“Het niveau is de laatste jaren echt in positieve zin geëvolueerd. Vroeger was in vierde provinciale vaak vooral fysiek belangrijk, waarbij duels en kracht soms meer de bovenhand haalden dan het spel met de bal. Vandaag zie je veel meer ploegen die echt proberen te voetballen, in de ware betekenis van het woord. Dat maakt het spel ook interessanter, maar tegelijk ook veeleisender.

Hoe probeer je dat evoluerende voetbal te vertalen naar de samenstelling van de ploeg?
“Binnen de mogelijkheden die we hebben, proberen we daar zeker op in te spelen. We kijken bewust naar spelers die die ingesteldheid hebben: willen voetballen, vooruitdenken en het ploegbelang laten primeren. Dat blijft een belangrijk criterium in de samenstelling van onze groep.”

“Daarnaast speelt onze eigen jeugd een belangrijke rol. Jongens die hier zijn opgegroeid en stap voor stap kunnen doorgroeien naar de eerste ploeg, krijgen ook effectief hun kansen.”
“Het blijft altijd een combinatie van beide: spelers die we gericht aantrekken en jongens die we intern laten doorgroeien. Dat is niet altijd de snelste weg naar resultaat, maar op termijn geeft het wel meer identiteit en verbondenheid binnen de groep.”
“En wanneer die mix begint te werken en jeugdspelers effectief hun kans grijpen, geeft dat als club veel voldoening.”

Welk moment is je het meest bijgebleven dit seizoen?

“De thuiswedstrijd tegen Zepperen. We moesten toen improviseren met spelers uit de eerste ploeg, reserven en U21 samen, gewoon omdat het niet anders kon door uitzonderlijk veel afwezigen.”
“Na eerst op achterstand te zijn gekomen in die match, bleef iedereen elkaar steunen en uiteindelijk wonnen we die wedstrijd nog onverwacht maar zeker niet onverdiend. De sfeer achteraf in de kleedkamer, het applaus van de supporters in de kantine… dat zijn momenten waarvoor je het doet.”

Ook de thuismatch tegen kampioen Herk FC B blijft hangen?
“De wedstrijd tegen de latere kampioen is niet alleen blijven hangen omwille van de sterke prestatie van Halen, maar ook door wat er nadien gebeurde. Kort na de partij vernamen we via de tegenstander dat Mika Van Sweevelt en Matisse Brié een akkoord zouden hebben bereikt met hun club. Dat nieuws kwam voor ons onverwacht, aangezien daarover op dat moment nog geen officiële communicatie of bevestiging naar onze club toe was gebeurd.”
“Dat zorgde toch voor een wrang gevoel, zeker vlak na een wedstrijd waarin we vonden dat we meer hadden verdiend dan het gelijkspel. Uiteraard wensen we beide spelers alle succes toe bij hun nieuwe uitdaging, al hadden we dit in eerste instantie liever rechtstreeks van hen zelf vernomen.”

Is er nog iets waar je het niet zo makkelijk mee hebt?
“Het blijft jammer dat Linkhout kan trainen op de terreinen van Zelem, terwijl wij als club daar in bepaalde periodes, zeker bij slecht weer en door de staat van onze eigen velden, zelf ook echt nood aan hebben. Dat is iets wat leeft binnen de club, omdat je als vereniging met leden die financieel bijdragen ook wil kunnen rekenen op degelijke trainingsmogelijkheden.”

Waar zou je zelf nog extra aandacht op willen vestigen?
“Een belangrijk dossier dit seizoen was de goedkeuring van de nieuwe kantine aan het B-terrein. Dat heeft jarenlang aangesleept en is echt belangrijk voor de toekomst.”
“Vrijwilligers verdienen veel meer waardering. Ik ga bewust geen namen noemen, omdat je altijd iemand vergeet. Een club draait niet alleen om 90 minuten voetbal. De mensen die bezig zijn met infrastructuur, velden, organisatie… dat werk stopt nooit. Zonder hen zou er simpelweg geen voetbal zijn. Maar één ding is ook zeker: we zijn met te weinig. Extra helpende handen zijn altijd welkom.”

Je staat zelf vaak achter de schermen. Waarom?
“Soms vragen mensen waarom ik geen voorzitter word, maar ik voel mij perfect in mijn huidige rol.”
“Ik kan moeilijk verdragen wanneer er iets negatiefs over de club gezegd wordt. Daarom werk ik liever achter de schermen. Ik spring in waar nodig: transfers, contracten, materiaal, communicatie… maar ik hoef niet in de spotlights te staan.”

Wat vind je zelf echt het moeilijkst aan alles wat je voor de club doet?
“Wat ik zelf het moeilijkste vind in al die taken, zijn de gesprekken rond contracten en zeker wanneer spelers vertrekken. Dat zijn geen makkelijke momenten, omdat daar altijd emoties bij komen kijken. Tegelijk probeer je dat altijd in functie van de club en de groep te bekijken.”

Wat betekent de club voor jou persoonlijk?
“Heel veel. Soms zelfs té veel.”
“Maar het zit in de kleine dingen: jonge gasten die in het straatbeeld opduiken met een groen-wit trainingspak, mensen tegenkomen voor een pintje, oude gezichten die terugkeren… daar doe je het voor.”
“En daar hoort ook bij dat mijn gezin daar veel begrip voor toont. Het vraagt enorm veel tijd en inzet, en zonder hun steun zou dat niet op dezelfde manier mogelijk zijn.”

Wat brengt de toekomst?
“Natuurlijk hopen we ooit naar derde provinciale te gaan, maar opnieuw: op onze manier. Met betere accommodatie en meer vrijwilligers om verder te groeien.”

Slotvraag: Als je jouw rol binnen de club in 1 zin moet samenvatten, hoe zou die luiden?
“Ik beschouw mijzelf als een deel van de groen-witte familie. Het zijn WIJ samen.”
Geschreven door Ronnie Bastijns

Foto: Kristof met zijn dagelijkse eerste ploeg, zonder hen geen groen-wit verhaal!
Hareejdegruun !!

14/05/2026

TRAINERSSTAF (T1 & T2)

Nico Flossie & Steven Wyckaert over groeien, bouwen en blijven geloven

Geschreven door Ronnie Bastijns

Evaluatie seizoen

Hoe kijken jullie terug op het voorbije seizoen, los van het sportieve plaatje? Waar zijn jullie het meest tevreden over, en waarover net minder?
Steven: Ik wil geen opsomming geven van de goede of van de slechte dingen. Ik denk vooral dat de structuur, middelen en ondersteuning die we spelers geven vaak onderschat wordt. We steken hier veel tijd in, en meestal is dat allemaal niet altijd zichtbaar.
Het opnieuw opstarten van een 1e ploeg is een groeiproces waarbij sommigen aanwijzingen als kritiek aanzien.
Het pluspunt is dat Nico en ik meestal op dezelfde lijn zitten. Dat maakt het werken en de keuzes makkelijker.
Nico: Ontevreden over de timing en het gebrek aan communicatie naar ons toe. Dat is iets wat veel beter kan.
Tevreden dat de groep ondanks goede of slechte resultaten toch nog goed aan elkaar is blijven hangen.

De sportieve ambitie was om de eindronde te halen, maar dat is uiteindelijk niet gelukt. Hoe kijken jullie terug op dat gegeven? Wat waren volgens jullie de belangrijkste oorzaken, en welke rol speelden blessures en andere afwezigheden (werk, studies, vakantie, engagement…) daarin? Was er op een bepaald moment tijdens de competitie een gevoel dat het moeilijk zou worden om de beoogde doelstelling te bereiken?
S: Mijn mening? Ik heb al eerder gezegd dat het uitspreken van een ambitie, verantwoordelijkheden meebrengt. Een ambitie is geen doel op zich, maar is het resultaat van de inspanningen die iedereen levert. En was het dan niet genoeg?
Dan moet iedereen naar zichzelf kijken om te kijken waar verbetering mogelijk is.
Maar met een simpele “ja maar” of “wat als” kom je er niet mee weg. Je moet effectief leren uit je fouten. En dit is iets voor spelers, staf en iedereen die werkt om van voetbal in Halen een feest te maken.
N: Alles speelt hierin mee. Je moet in een soort flow geraken om constant te presteren en te blijven bevestigen. Daarin spelen de beschikbaarheden een grote rol, maar dat is natuurlijk niet de enige reden van tegenslag of onderpresteren.
Over de doelstelling kunnen we meerdere momenten opnoemen waar we beseften dat het moeilijk ging worden.
We hebben hele goede wedstrijden gespeeld waarin we onszelf niet genoeg beloond hebben of tegenslag hadden.
Ook de nederlagen tegen Termolen en Loksbergen speelden daarin mee. Die wedstrijden vereisen gewoon een andere mentaliteit waar je mee om moet kunnen gaan. Maar tegelijkertijd ben je daar dan ook weer afhankelijk van de derde partij die consequent moet zijn bij fases die een match kunnen beïnvloeden.

Als jullie kritisch naar jullie eigen werking kijken, wat zouden jullie achteraf anders aanpakken?
We mogen beiden wel wat strenger zijn en minder ‘begrip’ tonen voor bepaalde situaties.
Na een nederlaag denk je altijd dat je het anders had kunnen aanpakken, maar dat is praat achteraf. We zijn afhankelijk van elkaar (spelers en trainers) dus het is een mix van beide werelden.

Wanneer jullie het seizoen in zijn geheel bekijken, was dit dan een stap vooruit, status quo of eerder een gemiste kans?
Vorig seizoen was de eerste stap na een herstart van de 1e ploeg... Dit is de 2e ... Elk seizoen is er zo één.... Het moment dat je er wil overslaan om te snel ergens te geraken (zoals 3e prov), dan raak je gefrustreerd als het niet lukt. We denken zeker dat er marge is voor verbetering, maar het gaat voor ons over inspanningen/resultaten en niet over “het doel”. Dat laatste is altijd het gevolg van het eerste...
En daarom vinden we het vooral spijtig dat velen dit resultaat in de rangschikking als een teleurstelling zien.

Vooruitblik naar volgend seizoen

Met de veranderingen binnen de spelerskern: hoe kijken jullie naar de sportieve toekomst van de ploeg volgend seizoen? Blijft het najagen van de eindronde een realistische doelstelling, of is het nog even afwachten hoe de ploeg zich ontwikkelt?
S: Persoonlijke ambities staan in combinatie met die van het team. Je kan geen persoonlijke ambitie hebben als je je niet toelegt op beter worden, meer “aanwezig” zijn.
We hebben afgelopen seizoen 45 spelers gehad in de opstellingen van de 1e ploeg. Dit gaat gepaard met 45 karakters/individuen die 1 ploeg moeten vormen (Bij de reserven zaten we zelfs aan 60 namen).
Dat alleen op zich is al een uitdaging.
N: Het is altijd afwachten of de mayonaise pakt. Maar we moeten met de nieuwe jongens en de blijvers zeker dezelfde doelstelling ambiëren.
Er is genoeg kwaliteit gebleven en bij gekomen.
Ieder (club, spelers, trainers, …) kan een ambitie uitspreken, maar we zijn afhankelijk van elkaar om deze waar te maken.
En daar horen de nodige inspanningen bij.

Zien jullie mogelijkheden om jeugdspelers te laten doorstromen?
Dat is en blijft het doel.
We zijn ook met die gedachte terug opgestart. Als ze er klaar voor zijn, gaan we zeker van hen gebruik maken.
Natuurlijk zal de 1e ploeg niet direct voor iedereen zijn.
We willen de jongeren zo eerlijk mogelijk kansen geven maar sommigen hebben nu éénmaal meer tijd nodig dan anderen.

Vooruitblik op langere termijn

Wat moet er volgens jullie structureel of sportief veranderen om op langere termijn een stap hoger te kunnen zetten?
S: Bevestigen. Het contrast tussen een 8-0 winst en een 8-1 verlies is te groot. Dan geef je als groep echt aan dat je een middenmoter bent die niet meer in huis heeft.
N: Constanter worden op veel vlakken -> prestaties, resultaten, beschikbaar zijn,.... We hebben te veel hoogtes en laagtes.
En natuurlijk de accommodatie, die wordt door de mensen van de club goed in ‘leven’ gehouden, maar ze zijn ook geen tovenaars. Daar is wat meer steun voor nodig.
Waar zit volgens jullie momenteel de grootste groeimarge binnen de ploeg?
We kunnen enkel groeien indien we leren van onze fouten. Dat proces begint bij aanwezigheid, zelfkennis en open staan voor feedback.
Vanaf het moment dat we elk weekend kunnen rekenen op jongens die niet dezelfde fouten maken als de week ervoor, van elkaar kunnen verdragen dat de ene meer speelt dan de andere, zich op training niet wegsteken, dan gaan we vooruit.
Losse vragen

Wat was jullie mooiste moment van het seizoen op het veld?

S: Het doelpunt van Siemen Hellinx tegen Loksbergen. Het resultaat van doorzetting, trappen vanuit een onmogelijke hoek en de ontlading erna. Mooi toch…
N: De wedstrijd thuis tegen Zepperen.
Dat klinkt misschien niet zo spectaculair als affiche.
Maar we speelden toen met een mix van U21, reserven (jongens die toen nog niet voor de 1e ploeg geselecteerd werden) en 1ste elftal.
Het geloof en overgave tijdens de wedstrijd plus de positiviteit die er heerste na de wedstrijd was mooi om te zien en te ervaren.

Welke wedstrijd vat dit seizoen voor jullie het best samen? Een match met 2 gezichten net zoals het seizoen misschien? Of toch nog een andere?
S: De wedstrijd thuis tegen Loksbergen. Een wedstrijd waar we na 15 minuten aftasten met 10 spelers vallen door een (te) strenge sanctie na een fout van Jens Meekers. Op dat moment gaf niemand rond het terrein nog 1 Euro voor de overwinning, dit met de wedstrijd in Loksbergen in gedachten. Maar met 10 man speelden we beter en zagen we een ploeg die erin slaagde om individueel meer te geven dan de tegenstrever.
Als we die inzet meer hadden gehad tijdens andere wedstrijden waarvan ik de namen niet mag/wil vernoemen, dan stonden we hoger op de tabel.
N: De wedstrijd thuis tegen Aalst.
Een goede eerste helft spelen, dominant zijn en 2-0 voorkomen. De kans om verder uit te lopen dan 2-0, maar dit nalaten. 1 minuut voor rust 1 onoplettendheid en zo een tegentreffer slikken op een fase die op voorhand besproken was.
Een moeilijkere 2de helft spelen, dan door een onnodige rode kaart met 10 vallen en in de laatste minuut, tijdens een stilstaande fase, op een ongelukkige manier de winst kwijtspelen.
Het vat zowat alles samen.
Wie is onmisbaar voor de sfeer binnen de groep, en welk moment na de match blijft jullie het meest bij tijdens de derde helft?
S: Iedere speler heeft zijn eigen karakter. Speciaal spelers benoemen doe ik niet graag. Vooral omdat ik de anderen niet achteruit wil zetten.
Maar ja, het zijn altijd dezelfde namen die terug keren...
The Usual Suspects…😊
N: Ik ga hier geen namen noemen, maar sommige jongens hebben op een positieve manier bevestigd. Er zijn er die zichzelf verbeterd hebben ten opzichte van vorig seizoen en een paar jeugdspelers die zijn komen piepen en daarin hebben laten zien dat ze het niveau aankunnen.
Qua sfeer draagt ieder op zijn manier zijn steentje bij.
Tijdens de 3de helft zit ik graag met de sympathisanten van de club samen.
Beetje nabespreken en relativeren.

Wie van jullie twee heeft het vaakst gelijk gekregen?
S: Nutteloze vraag natuurlijk. Ik 😊
N: Dat kunnen we breed schetsen 🙂.
Laten we zeggen dat we goed overeenkomen.

Afsluiter

Hoe belangrijk is KMD voor jullie persoonlijk?

S: Belangrijk genoeg om er 11 maanden per jaar bijna elke dag mee bezig te zijn.
Ik blijf erbij dat al het werk achter de schermen zwaar onderschat wordt.
Klaag ik? Neen, want als Hilde en ik het niet graag zouden doen, dan deden we het niet.

N: Belangrijk genoeg om een paar dagen slecht te zijn na een nederlaag.🙂
Dat is misschien overdreven, maar het speelt wel mee in hoe je de week aanvat.
Je bent er gewoon veel mee bezig en het is een groot deel van je sociale leven.
Ik heb hier ook alle reeksen meegemaakt als speler en deels als trainer.
Het is leuk om die oude bekenden in de kantine terug te zien en herinneringen op te halen.

Is er nog iets dat volgens jullie niet aan bod is gekomen en dat jullie graag willen meegeven?

Het steeds weer opboksen tegen de verouderde infrastructuur wordt vermoeiend.
Het dossier B kantine, iets waar we als club al meer dan 6 jaar mee bezig zijn, gaat eindelijk van start.
En is dan alles in orde? Zeker niet. Kleedkamers B terrein, Kleedkamers/Tribune A terrein, Kantine A terrein... Noem maar op, we hebben de indruk dat het de processie van Echternach is..
Er zijn geen zakken met geld te vinden om dit allemaal tegelijk aan te pakken en dus is elke aanwezigheid van supporters naast het veld en in de kantine broodnodig.
We willen de vrijwilligers toch nog een pluim geven. Velen zien hen aan het werk tijdens de wedstrijden, maar door de week zijn ze ook vaak aanwezig en bezig voor de club.
Iets wat zeker niet evident is dezer dagen.
Over vijf jaar terugkijkend: wat zou je dan luidop zeggen van “oké, dat heb ik toch maar mooi geflikt”? Hoeft niet met KMD verband te houden 😊
S: ik heb het volgehouden ondanks alle vragen van Ronnie 😊
N: Als Halen dan nog dezelfde visie heeft als nu en jaarlijks stappen vooruitzet, zou ik niet denken dat ‘ik’ het heb geflikt, maar vooral ‘wij’.
En dat we daar deel van hebben uitgemaakt.

Foto: The Usual Suspects: Steven en Nico
Gedreven trainers op de plaats waar de derde helft begint 😊

07/05/2026

U21 sluiten de terugronde af met een thuisoverwinning. Ze eindigen op een 1e plaats met 31 op 33. ⚽️🏆💚🤍🏆⚽️

07/05/2026

Een vleugje humor, maar duidelijke taal: Levi Deflem fileert het seizoen
Geschreven door Ronnie Bastijns

Levi Deflem was ook dit seizoen opnieuw één van de vaste waarden binnen de ploeg en verzamelde net als in het eerste jaar na de heropstart de meeste basisselecties. Vanuit die rol blikt hij terug op een wisselvallige competitie, waarin de ploeg niet altijd aan de eigen ambities kon voldoen maar wel enkele knappe wedstrijden neerzette. In deze evaluatie gaat hij dieper in op zijn eigen prestaties, de dynamiek binnen de groep en de aandachtspunten richting de toekomst.

Hoe kijk jij terug op het voorbije seizoen?
Ergens wel teleurgesteld. Er zat duidelijk meer in dan wat we uiteindelijk hebben gerealiseerd. Op persoonlijk vlak kijk ik er op dezelfde manier naar, ik heb te vaak mindere prestaties geleverd. Een positieve kanttekening is dat we die wedstrijden meestal dan toch wonnen, waardoor het ook iets makkelijker te relativeren valt.

De ambitie was duidelijk: de eindronde halen. In welke mate leefde dat binnen de groep, en wat waren volgens jou de belangrijkste redenen waarom die doelstelling uiteindelijk niet gehaald werd?
Ik denk dat iedereen wel de top vijf ambieerde. We waren echter te wisselvallig en hebben te veel punten laten liggen. We speelden soms echt op topniveau, maar hadden ook mindere matchen. Wat er ontbrak in onze ploeg, is het vermogen om wedstrijden “dood te maken” en ook eens “lelijk” te winnen. Het was vaak alles of niets.

Hoe heb jij de samenhang binnen de ploeg ervaren doorheen het seizoen?
Het klinkt misschien hard, maar eerder wisselend. We hebben echte topmomenten beleefd, maar ook mindere fases waarin het soms leek alsof we uit elkaar zouden vallen. Dat hing ook samen met de resultaten doorheen het seizoen. Uiteindelijk hebben we een goede groep, en het zijn vooral de positieve momenten die mij bijblijven.

Was er voor jou een moment waarop je voelde dat het moeilijk zou worden om de doelstelling nog te halen?
Ik wil niet te negatief klinken, maar eigenlijk al in het begin van het seizoen. Door meteen een mindere reeks neer te zetten, kwamen we al snel in de achtervolging terecht. Uiteindelijk bleef het nog lang mogelijk, maar in enkele belangrijke wedstrijden hebben we het toen laten liggen.

Wat moet er volgens jou beter om die stap hoger wel te zetten?
We zouden vaker voltallig op training moeten staan, het is te vaak onregelmatig wie er aanwezig is. Zo kunnen we nooit echt fatsoenlijk trainen op stilstaande fases of automatismen inbouwen. Ook meer discipline binnen de groep, zowel op als naast het veld, en dat kan gaan van na de training de ballen opruimen tot stiptheid of reageren op berichten in de WhatsApp-groep. Misschien is het een cliché, maar ook fatsoenlijke ballen. Ik weet dat ze hun stinkende best doen om de velden zo bespeelbaar mogelijk te maken, maar het C-veld ziet heel snel af bij slecht weer.

Hoe kijk jij naar volgend seizoen met de veranderingen binnen de kern? Moet de lat zeker zo hoog gelegd worden voor de ploeg of toch maar even afwachten?
Ik kijk zeker uit naar de komende jaargang, vooral naar het integreren van de nieuwe spelers en het opnieuw vormen van één geheel binnen de groep. De lat mag zeker zo hoog gelegd worden, of zelfs hoger. Het is natuurlijk nog even afwachten hoe de reeks eruit zal zien, maar aan kwaliteit ontbreekt het zeker niet om beter te doen dan het voorbije seizoen.

Wat wil jij zelf bereiken of verbeteren volgend seizoen?
Ik zou persoonlijk wat scherper willen staan. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Het is belangrijk om op beide vlakken zo goed mogelijk voorbereid te zijn, al is dat ene bij mij wat makkelijker dan het andere 😉

Wat was voor jou het mooiste moment van het seizoen?
Ik heb hier twee momenten waar ik niet uit kan kiezen. Enerzijds de uitwedstrijd tegen Gestel. Op een moeilijk bespeelbaar veld leek het er lang op dat we het winnende doelpunt niet zouden maken, tot de invallers het verschil maakten en we uiteindelijk toch nog op een diefje met 0-2 gingen winnen.
Anderzijds de partij thuis tegen Hades. Ik denk dat dit onze sterkste prestatie was. We kregen de bal er niet in, en op het einde kregen we onverwacht nog een gouden kans, waarbij een speler van Hades ons een handje hielp om toch nog een punt te grijpen uit een duel dat eigenlijk drie punten had moeten opleveren.

Welke wedstrijd zal jou het meest bijblijven?
De 5-1 thuisoverwinning tegen Loksbergen! Langs de ene kant hebben we karakter getoond en was de grote wil om te winnen zeker bep***nd, wat deze wedstrijd extra memorabel maakt. Langs de andere kant werd ik tactisch gewisseld na de rode kaart van Jens Meekers, maar we zijn nog altijd even goeie vrienden 😉.

Tegen welke ploeg speelde jij het minst graag en waarom?
Ik denk dat de meerderheid van de reeks hetzelfde antwoord zou geven, en dat is Flandria Termolen. Ze spelen kick-and-rush voetbal en zijn heel potig in hun spel. Het is alsof we teruggaan naar het Engelse voetbal uit de jaren 80 en 90 wanneer we hen treffen. Langs de andere kant heb ik ook respect voor die ploeg, want ze weten op die manier punten af te snoepen van hoger geklasseerde teams. Ieder heeft uiteindelijk zijn eigen voetbalfilosofie.

Wie heeft jou dit seizoen het meest verrast?
Jammer genoeg iemand die het schip gaat verlaten, en dat is Cas Ceyssens. Op training is hij een echt beest en tijdens wedstrijden zeker een type waar niemand graag tegen speelt. Een jonge gast met heel veel kwaliteiten en een echte winnaarsmentaliteit!

Wie was volgens jou de grootste sfeermaker of grappenmaker?
Ik schat mezelf hier tamelijk hoog in, omdat ik met de hele groep goed overweg kan en ook actief contact leg met iedereen. Of de rest mijn flauwe mopjes kan waarderen is een ander verhaal! Ik denk ook dat we niet per se sfeermakers of grappenmakers hebben in de groep, we hebben allemaal onze momenten om met elkaar te lachen en dat gevoel delen we graag met elkaar. Als ik echt iemand moest kiezen, dan kies ik natuurlijk voor mijn goeie vriend Arno Moors! Met zijn plat dialect is het altijd lachen geblazen 😉

Wie bepaalt volgens jou de muziek in de kleedkamer of kantine? Is dat terecht?
Er is maar één DJ en dat is DJ Pep! (T2 Steven Wyckaert) 😄 Hij zou iets meer nostalgische nummers mogen spelen, maar voor de rest is het dik oké!

Indien er een boete-pot zou bestaan binnen de ploeg, wie zou volgens jou het meest bijdragen?
Ik denk vooral in het algemeen de jongere gasten, die vergeten vaker wel iets of komen te laat. Er zijn er wel die erbovenuit springen, maar ik ga het diplomatisch houden 😉 en geen namen noemen.

Wie is volgens jou onmisbaar tijdens de derde helft?
De machtigste man van Leuven en omstreken! Baptiste Ntalakiadi! Die wint zelfs de vierde en vijfde helft als het nodig is!

Wat was voor jou een moment dit seizoen waarop je echt het gevoel had: “dit is een ploeg”?
De thuiswedstrijd tegen Zepperen-Brustem. We stonden met een serieus gehavend elftal aan de aftrap door de vele afwezigen, maar net daardoor was de samenhang des te sterker. Een mix van spelers van de eerste ploeg, tweede ploeg en U21 werkte echt samen en trok elkaar over de streep om deze wedstrijd winnend af te sluiten. Die samenhorigheid is waar Halen voor staat! Achteraf was de sfeer in de kantine er ook helemaal naar en werd het nog een heel plezante avond.

Omschrijf het seizoen in één woord.
Wisselvallig!

KFC MD Halen

23/05/2026

18/05/2026

14/05/2026

07/05/2026

07/05/2026

Adres

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type