14/05/2026
TRAINERSSTAF (T1 & T2)
Nico Flossie & Steven Wyckaert over groeien, bouwen en blijven geloven
Geschreven door Ronnie Bastijns
Evaluatie seizoen
Hoe kijken jullie terug op het voorbije seizoen, los van het sportieve plaatje? Waar zijn jullie het meest tevreden over, en waarover net minder?
Steven: Ik wil geen opsomming geven van de goede of van de slechte dingen. Ik denk vooral dat de structuur, middelen en ondersteuning die we spelers geven vaak onderschat wordt. We steken hier veel tijd in, en meestal is dat allemaal niet altijd zichtbaar.
Het opnieuw opstarten van een 1e ploeg is een groeiproces waarbij sommigen aanwijzingen als kritiek aanzien.
Het pluspunt is dat Nico en ik meestal op dezelfde lijn zitten. Dat maakt het werken en de keuzes makkelijker.
Nico: Ontevreden over de timing en het gebrek aan communicatie naar ons toe. Dat is iets wat veel beter kan.
Tevreden dat de groep ondanks goede of slechte resultaten toch nog goed aan elkaar is blijven hangen.
De sportieve ambitie was om de eindronde te halen, maar dat is uiteindelijk niet gelukt. Hoe kijken jullie terug op dat gegeven? Wat waren volgens jullie de belangrijkste oorzaken, en welke rol speelden blessures en andere afwezigheden (werk, studies, vakantie, engagement…) daarin? Was er op een bepaald moment tijdens de competitie een gevoel dat het moeilijk zou worden om de beoogde doelstelling te bereiken?
S: Mijn mening? Ik heb al eerder gezegd dat het uitspreken van een ambitie, verantwoordelijkheden meebrengt. Een ambitie is geen doel op zich, maar is het resultaat van de inspanningen die iedereen levert. En was het dan niet genoeg?
Dan moet iedereen naar zichzelf kijken om te kijken waar verbetering mogelijk is.
Maar met een simpele “ja maar” of “wat als” kom je er niet mee weg. Je moet effectief leren uit je fouten. En dit is iets voor spelers, staf en iedereen die werkt om van voetbal in Halen een feest te maken.
N: Alles speelt hierin mee. Je moet in een soort flow geraken om constant te presteren en te blijven bevestigen. Daarin spelen de beschikbaarheden een grote rol, maar dat is natuurlijk niet de enige reden van tegenslag of onderpresteren.
Over de doelstelling kunnen we meerdere momenten opnoemen waar we beseften dat het moeilijk ging worden.
We hebben hele goede wedstrijden gespeeld waarin we onszelf niet genoeg beloond hebben of tegenslag hadden.
Ook de nederlagen tegen Termolen en Loksbergen speelden daarin mee. Die wedstrijden vereisen gewoon een andere mentaliteit waar je mee om moet kunnen gaan. Maar tegelijkertijd ben je daar dan ook weer afhankelijk van de derde partij die consequent moet zijn bij fases die een match kunnen beïnvloeden.
Als jullie kritisch naar jullie eigen werking kijken, wat zouden jullie achteraf anders aanpakken?
We mogen beiden wel wat strenger zijn en minder ‘begrip’ tonen voor bepaalde situaties.
Na een nederlaag denk je altijd dat je het anders had kunnen aanpakken, maar dat is praat achteraf. We zijn afhankelijk van elkaar (spelers en trainers) dus het is een mix van beide werelden.
Wanneer jullie het seizoen in zijn geheel bekijken, was dit dan een stap vooruit, status quo of eerder een gemiste kans?
Vorig seizoen was de eerste stap na een herstart van de 1e ploeg... Dit is de 2e ... Elk seizoen is er zo één.... Het moment dat je er wil overslaan om te snel ergens te geraken (zoals 3e prov), dan raak je gefrustreerd als het niet lukt. We denken zeker dat er marge is voor verbetering, maar het gaat voor ons over inspanningen/resultaten en niet over “het doel”. Dat laatste is altijd het gevolg van het eerste...
En daarom vinden we het vooral spijtig dat velen dit resultaat in de rangschikking als een teleurstelling zien.
Vooruitblik naar volgend seizoen
Met de veranderingen binnen de spelerskern: hoe kijken jullie naar de sportieve toekomst van de ploeg volgend seizoen? Blijft het najagen van de eindronde een realistische doelstelling, of is het nog even afwachten hoe de ploeg zich ontwikkelt?
S: Persoonlijke ambities staan in combinatie met die van het team. Je kan geen persoonlijke ambitie hebben als je je niet toelegt op beter worden, meer “aanwezig” zijn.
We hebben afgelopen seizoen 45 spelers gehad in de opstellingen van de 1e ploeg. Dit gaat gepaard met 45 karakters/individuen die 1 ploeg moeten vormen (Bij de reserven zaten we zelfs aan 60 namen).
Dat alleen op zich is al een uitdaging.
N: Het is altijd afwachten of de mayonaise pakt. Maar we moeten met de nieuwe jongens en de blijvers zeker dezelfde doelstelling ambiëren.
Er is genoeg kwaliteit gebleven en bij gekomen.
Ieder (club, spelers, trainers, …) kan een ambitie uitspreken, maar we zijn afhankelijk van elkaar om deze waar te maken.
En daar horen de nodige inspanningen bij.
Zien jullie mogelijkheden om jeugdspelers te laten doorstromen?
Dat is en blijft het doel.
We zijn ook met die gedachte terug opgestart. Als ze er klaar voor zijn, gaan we zeker van hen gebruik maken.
Natuurlijk zal de 1e ploeg niet direct voor iedereen zijn.
We willen de jongeren zo eerlijk mogelijk kansen geven maar sommigen hebben nu éénmaal meer tijd nodig dan anderen.
Vooruitblik op langere termijn
Wat moet er volgens jullie structureel of sportief veranderen om op langere termijn een stap hoger te kunnen zetten?
S: Bevestigen. Het contrast tussen een 8-0 winst en een 8-1 verlies is te groot. Dan geef je als groep echt aan dat je een middenmoter bent die niet meer in huis heeft.
N: Constanter worden op veel vlakken -> prestaties, resultaten, beschikbaar zijn,.... We hebben te veel hoogtes en laagtes.
En natuurlijk de accommodatie, die wordt door de mensen van de club goed in ‘leven’ gehouden, maar ze zijn ook geen tovenaars. Daar is wat meer steun voor nodig.
Waar zit volgens jullie momenteel de grootste groeimarge binnen de ploeg?
We kunnen enkel groeien indien we leren van onze fouten. Dat proces begint bij aanwezigheid, zelfkennis en open staan voor feedback.
Vanaf het moment dat we elk weekend kunnen rekenen op jongens die niet dezelfde fouten maken als de week ervoor, van elkaar kunnen verdragen dat de ene meer speelt dan de andere, zich op training niet wegsteken, dan gaan we vooruit.
Losse vragen
Wat was jullie mooiste moment van het seizoen op het veld?
S: Het doelpunt van Siemen Hellinx tegen Loksbergen. Het resultaat van doorzetting, trappen vanuit een onmogelijke hoek en de ontlading erna. Mooi toch…
N: De wedstrijd thuis tegen Zepperen.
Dat klinkt misschien niet zo spectaculair als affiche.
Maar we speelden toen met een mix van U21, reserven (jongens die toen nog niet voor de 1e ploeg geselecteerd werden) en 1ste elftal.
Het geloof en overgave tijdens de wedstrijd plus de positiviteit die er heerste na de wedstrijd was mooi om te zien en te ervaren.
Welke wedstrijd vat dit seizoen voor jullie het best samen? Een match met 2 gezichten net zoals het seizoen misschien? Of toch nog een andere?
S: De wedstrijd thuis tegen Loksbergen. Een wedstrijd waar we na 15 minuten aftasten met 10 spelers vallen door een (te) strenge sanctie na een fout van Jens Meekers. Op dat moment gaf niemand rond het terrein nog 1 Euro voor de overwinning, dit met de wedstrijd in Loksbergen in gedachten. Maar met 10 man speelden we beter en zagen we een ploeg die erin slaagde om individueel meer te geven dan de tegenstrever.
Als we die inzet meer hadden gehad tijdens andere wedstrijden waarvan ik de namen niet mag/wil vernoemen, dan stonden we hoger op de tabel.
N: De wedstrijd thuis tegen Aalst.
Een goede eerste helft spelen, dominant zijn en 2-0 voorkomen. De kans om verder uit te lopen dan 2-0, maar dit nalaten. 1 minuut voor rust 1 onoplettendheid en zo een tegentreffer slikken op een fase die op voorhand besproken was.
Een moeilijkere 2de helft spelen, dan door een onnodige rode kaart met 10 vallen en in de laatste minuut, tijdens een stilstaande fase, op een ongelukkige manier de winst kwijtspelen.
Het vat zowat alles samen.
Wie is onmisbaar voor de sfeer binnen de groep, en welk moment na de match blijft jullie het meest bij tijdens de derde helft?
S: Iedere speler heeft zijn eigen karakter. Speciaal spelers benoemen doe ik niet graag. Vooral omdat ik de anderen niet achteruit wil zetten.
Maar ja, het zijn altijd dezelfde namen die terug keren...
The Usual Suspects…😊
N: Ik ga hier geen namen noemen, maar sommige jongens hebben op een positieve manier bevestigd. Er zijn er die zichzelf verbeterd hebben ten opzichte van vorig seizoen en een paar jeugdspelers die zijn komen piepen en daarin hebben laten zien dat ze het niveau aankunnen.
Qua sfeer draagt ieder op zijn manier zijn steentje bij.
Tijdens de 3de helft zit ik graag met de sympathisanten van de club samen.
Beetje nabespreken en relativeren.
Wie van jullie twee heeft het vaakst gelijk gekregen?
S: Nutteloze vraag natuurlijk. Ik 😊
N: Dat kunnen we breed schetsen 🙂.
Laten we zeggen dat we goed overeenkomen.
Afsluiter
Hoe belangrijk is KMD voor jullie persoonlijk?
S: Belangrijk genoeg om er 11 maanden per jaar bijna elke dag mee bezig te zijn.
Ik blijf erbij dat al het werk achter de schermen zwaar onderschat wordt.
Klaag ik? Neen, want als Hilde en ik het niet graag zouden doen, dan deden we het niet.
N: Belangrijk genoeg om een paar dagen slecht te zijn na een nederlaag.🙂
Dat is misschien overdreven, maar het speelt wel mee in hoe je de week aanvat.
Je bent er gewoon veel mee bezig en het is een groot deel van je sociale leven.
Ik heb hier ook alle reeksen meegemaakt als speler en deels als trainer.
Het is leuk om die oude bekenden in de kantine terug te zien en herinneringen op te halen.
Is er nog iets dat volgens jullie niet aan bod is gekomen en dat jullie graag willen meegeven?
Het steeds weer opboksen tegen de verouderde infrastructuur wordt vermoeiend.
Het dossier B kantine, iets waar we als club al meer dan 6 jaar mee bezig zijn, gaat eindelijk van start.
En is dan alles in orde? Zeker niet. Kleedkamers B terrein, Kleedkamers/Tribune A terrein, Kantine A terrein... Noem maar op, we hebben de indruk dat het de processie van Echternach is..
Er zijn geen zakken met geld te vinden om dit allemaal tegelijk aan te pakken en dus is elke aanwezigheid van supporters naast het veld en in de kantine broodnodig.
We willen de vrijwilligers toch nog een pluim geven. Velen zien hen aan het werk tijdens de wedstrijden, maar door de week zijn ze ook vaak aanwezig en bezig voor de club.
Iets wat zeker niet evident is dezer dagen.
Over vijf jaar terugkijkend: wat zou je dan luidop zeggen van “oké, dat heb ik toch maar mooi geflikt”? Hoeft niet met KMD verband te houden 😊
S: ik heb het volgehouden ondanks alle vragen van Ronnie 😊
N: Als Halen dan nog dezelfde visie heeft als nu en jaarlijks stappen vooruitzet, zou ik niet denken dat ‘ik’ het heb geflikt, maar vooral ‘wij’.
En dat we daar deel van hebben uitgemaakt.
Foto: The Usual Suspects: Steven en Nico
Gedreven trainers op de plaats waar de derde helft begint 😊
