03/11/2021
Er zijn van die onvergetelijke voetbalavonden die nog lang nazinderen en waar de supporters met veel trots over vertellen. Wel, dinsdag 3 november 2021 mogen we alvast op onze borst tatoeëren om er de rest van onze dagen op café mee te pronken. Nota bene tegen de leider hebben de Lizzards een betoverende prestatie neergezet. Om het met de woorden van een supporter te omschrijven: "Wa was da jong?!"
De eerste bal rolde en meteen grepen de groene jongens de tegenstander bij de keel. Uitstekend positiespel zorgde ervoor dat de leider van het klassement moeilijk de opening vond richting het doel van keeper Laurens. En de keren dat ze er toch doorkwamen stond een beresterke defensie paraat om de meubelen te redden. Felipe toonde zijn klasse door meerdere keren een doorgebroken speler terug in te halen en met prachtige tackles het gevaar in de kiem te smoren. Meerdere schouderklopjes van keeper Laurens waren op zijn plaats. Of neem Simon die telkens opnieuw de paslijnen dichtte en met zijn ervaring en spelinzicht een onschatbare bijdrage elke week opnieuw levert. Kompany zou het niet beter gekund hebben in zijn topjaren.
Een rijtje hoger stond Gil weer het beste van zichzelf te geven. Hoe hij week na week deze ploeg naar een hoger niveau tilt is ongezien. Hoe lang kan hij dit nog volhouden? Met de vorm waarin hij verkeert mogen de Lizzards dromen van een topseizoen. Wie vooral sterretjes zag zijn al de jongens die hij door de benen speelde, hoeveel waren het er? Minstens een stuk of 5 keer dat hij een meesterlijke panna perfect uitvoerde. Wat tot grote frustratie van de tegenstander leidde en groot jolijt bij de supporters opwekte.
Naast Gil kende David weer een topmatch. Hoe snel hij in deze ploeg zijn draai weet te vinden is ongelooflijk. Hij weet perfect welke looplijnen hij moet doen om ruimte te maken en kansen te creëren. In het samenspel met Gil, en die andere uitblinker Arthur, speelden ze een hoofdrol in de 6(!) goals die werden gescoord door de groene jongens. Die laatste was het speerpunt in wat een onvergetelijke avond is geworden. Arthur heeft werkelijk alles perfect gedaan. Elke baltoets veranderde in goud en vooral voor doel was bewees hij weer de killer te zijn die we kennen van vorige seizoenen. Als Anderlecht nog een scorende spits zoekt, mogen ze met hun pollen van onze Arthur blijven want hij is te belangrijk voor ons.
En wat dan nog te zeggen over keeper Laurens. Er zijn van die avonden dat een keeper onklopbaar lijkt. Deze match was zo'n avond. Hoe jammer dat hij alsnog diep in de toegevoegde tijd een goal slikte. Vooral in de eerste helft maakte hij de ene redding na de andere. Nochtans begon de avond verre van ideaal. Tijdens de opwarming liep hij een blessure op: een verstuikte vinger. Geen andere keuze om de pijn te verbijten en te focussen op de wedstrijd. Na het missen van de vorige wedstrijd, waar zijn vervanger José het uitstekend deed, voelde Laurens de drang om zijn plaats tussen de p***n opnieuw op te eisen. En hoe! Hij vormde niet alleen een ondoorgrondelijke muur voor zijn doel, hij was ook nog eens zeer sterk in het uitvoetballen. Het leverde hem zelfs complimenten op van de tegenstander.
Het is nu uitkijken naar de komende wedstrijden. Wat kan deze ploeg nog? Mogen ze ambitieus zijn of eerder met de voetjes op de grond blijven staan? De tegenstander heeft ondervonden wat het betekent om met de voetjes op de grond te blijven staan: Gil speelt de bal er waarschijnlijk tussen en laat je achter met schaamrood op de kaken.
