Franco Re-Root your life

14/06/2025

Als je zoal wat leest , en in het begin las ik vaak van die spirituele boekjes, waar zogezegd van die spirituele wijzen ons wijs proberen te maken dat geluk onze inherente aard is , dan denk ik:
Jaja, als dit juist zou zijn, dan volgt daaruit dat het zoeken van geluk in externe zaken ,relaties, graag gevonden willen worden, geld, aanzien, prestaties, veruiterlijkte macht en wat nog allemaal meer een wég bewegen is van onszelf, en dus een verwijdering van de bron van geluk: jijzelf.

Kijk, dat wil natuurlijk niet zeggen dat relaties, geld, status of een positie afkeurenswaardig zijn op zichzelf , begrijp me niet verkeerd..maar wel dat dáár de bron van geluk niet ligt.
Die bron ligt immers niet buiten je.

Daarom zeg ik, als mensen mij dat vragen natuurlijk, dat enkel streven naar iets werelds of externs niet voldoet, als dat streven niet natuurlijk voortvloeit uit jouw zo-zijn, in combinatie met de omstandigheden van het moment. Dan is het gewoon niet dienend.

Werkelijke spiritualiteitx als je het al zo wilt noemen (ik ben een beetje allergisch geworden voor dat woord) dient te leiden tot worden wie en wat je bent. En dan volgt daaruit de rest.
Dan is geluk of beter: compleetheid steeds het startpunt, het basisgegeven, en niet het wankele doel…

De stelling kan dan zijn: je bent gelukkig in zoverre je geluk bént. Niet eerder.
Tot die tijd heb je gewoon af en toe geluk (dat wil zeggen: soms pauzeert de ellende, de bezorgdheid en de verveling even).

Maar aangezien de meeste mensen niet geluk zijn, is het misschien vreemd of erger: leugenachtig om te stellen dat geluk onze ware natuur zou zijn.

Trouwens, velen hebben het tegenwoordig (evolutionair gezien dan) uitzonderlijk goed en weinig te vrezen, maar gelukkig zijn ze zéker niet. Dat kan je zelf ook zien, als je echt kunt kijken dan.

Dan is het misschien toch wijzer te stellen dat zijn pijn is, en leven lijden of dat in elk geval lijden een vanzelfsprekendheid en onontkoombaarheid vormt in het bestaan.

Even heel eerlijk: hoeveel mensen kennen we niet die wel claimen naar geluk te streven, maar vrijwillig paden kiezen die onvermijdelijk tot misère leiden?

31/05/2025

Wie niet kan lachen om zichzelf en de wereld, ontspannen, zorgeloos of creatief kan zijn, helemaal kan opgaan in een bezigheid, genieten van het leven, verwachtingen en zichzelf kan relativeren, normen en waarden met een korrel zout kan nemen, en geen gevoel voor humor heeft, moet zijn toevlucht nemen tot permanente bezorgdheid, angst, machtshonger, geldhonger, shoppen, massa-events, drank en drugs, en een lawine aan sociale en andere activiteiten en verdovend entertainment . Of tot maatschappelijk aanvaarde neurose-rituelen.

Waar men in het verleden het neurotische dankzij de traditionele religies kon uitleven en kanaliseren, moet de individualistische, postmoderne, westerse mens tegenwoordig op zichzelf zien te dealen met zijn neurosen in een vrijwel volledig neurotisch geworden maatschappij. Gelukkig zijn er ook nog psychologen, therapeuten en pillen die het moderne bestaan helpen te verdragen.

En zeiden enkele oude Duitse denkers niet dat men tegenwoordig tegelijkertijd zowel therapeut als patiënt moet zijn , van en voor elkaar? Dat we mentaal uiterst zwakke wezens zijn, die het leven nauwelijks aankunnen? En dat het ‘er-zijn’ (de mens dus) zich steeds aan de moderne wereld onttrekt en zichzelf op deze wijze tracht te ontvluchten?

Een homo neuroticus heeft twee dingen nodig, boven alles: gezamenlijke illusies en heel veel afleiding.

We zijn de enige diersoort die niet kan zijn.
We zijn vluchtelingen in en voor ons eigen bestaan.

19/04/2025

Bestaat er vooruitgang?
Jazeker, we doden nu met drones en raketten. Vroeger met zwaarden en bogen. En nog eerder met knuppels, speren, stukken steen en puntige stokken.

We dwingen anderen tegenwoordig tot deelname of onderwerping aan het geglobaliseerde, kapitalistische feest. Niet langer alleen met militaire macht, maar ook met economische dominantie, financiële verleidingen of sancties.
De postmoderne, westerse drang naar controle is subtieler dan vroeger, maar speelt zich nog steeds af onder de vaak hypocriete vlag van democratie en mensenrechten. En altijd hangt er wel ergens een militaire dreiging boven het hoofd...

Andere culturen dwingen, dreigen en doden dan weer om heel andere, maar even heilig verklaarde en diepgevoelde overtuigingen...

De mens lijkt er alles aan te doen om zijn eigen eindigheid niet te hoeven voelen. Hij wil overleven. Macht verwerven. Iets betekenen.
En soms... maakt hij daar anderen voor kapot.

Thanatos is de Griekse god van de dood. In de psychologie staat het symbool voor onze drang naar vernietiging.
En misschien... zit die drang in ieder van ons.

Is dit dan vooruitgang?

30/03/2025

Wanneer een atleet richting de ring loopt, draagt hij meer dan enkel zijn handschoenen. Hij draagt het gewicht van elke training, de discipline van twee tot drie trainingeb per dag, en de wilskracht om door te zetten – zelfs op dagen dat de motivatie ontbreekt. Want die dagen komen, sowieso, en juist dan wordt karakter gevormd.

Als coach loop ik mee, maar de strijd moet hij alleen voeren. Mijn taak is niet om de slagen voor hem op te vangen, maar om hem sterker te maken – fysiek en mentaal.

Om hem te laten inzien dat ware kracht niet alleen in het lichaam zit, maar in een geest die weigert te breken.

In de ring staat hij oog in oog met zijn tegenstander, maar de echte strijd speelt zich af binnenin. Angst, twijfel en vermoeidheid moeten wijken voor één enkel doel: de overwinning. Niet alleen op de ander, maar vooral op zichzelf.

De wedstrijd duurt slechts enkele minuten, maar de weg ernaartoe is eindeloos. En precies daar, in die weg, vindt het echte gevecht plaats.

08/02/2025

Tijdens trouwerijen zou iedereen die echt genegenheid voelt voor het bruidspaar moeten huilen, klagen en bezwaar maken… vooral tijdens het uitspreken van de geloften. Precies op dat moment veroordelen beiden zich namelijk tot toekomstig leugenaar en verrader. Bij het tekenen van de huwelijksakte, tekenen ze hun eigen vonnis én dat van elkaar.

Alleen wie niets belooft, kan nooit een verrader worden. Maar of dat genoeg is?

Liefde, belofte, zekerheid, vertrouwen, veiligheid, genegenheid, bezit… wat een vreemde combinatie van eisen. Bovendien, zijn mensen niet veel te veel gefixeerd op ‘het vinden van de juiste persoon’, in plaats van zelf een zo optimaal mogelijk mens te zijn? En ben jij zelf eigenlijk wel ‘the right or true one’? Ever considered that?

01/02/2025

Zoals de meesten die mij kennen weten, schrijf ik de laatste jaren vaak. Ik reflecteer graag op de dingen die ik meemaak en de dynamieken die ik om me heen zie. De afgelopen tijd viel me iets op waar ik even bij stil wilde staan.

Weet niet of je dit ook zo ziet, maar ik merk dat de meeste mensen leven in een soort netwerk van verwachtingen, sociale regels, formaliteiten en stilzwijgende codes.

Soms zie en merk ik hoe mensen zich ineens anders gedragen—niet omdat er een directe confrontatie is geweest, maar omdat er een onuitgesproken spanning in de lucht hangt.

Ze spreken zich niet uit, misschien uit schaamte, misschien omdat hun ego hen verhindert om openlijk te erkennen dat mijn directheid hen raakt.

Ik speel, grap, lach veel, maar als iemand mij een vraag stelt, geef ik een eerlijk antwoord. Eerlijkheid is een deugd, wordt gezegd, maar is het ook altijd gewenst?

Vaak ervaar ik dat mijn woorden niet in goede aarde vallen, vooral wanneer het over religie of familie gaat—twee domeinen waarin overtuigingen diep geworteld zitten en waar waarheid eerder een kwestie van traditie dan van rede lijkt.

Toch is er een spanning: men waardeert openheid zolang die niet schuurt met de eigen overtuigingen. Liever ontwijkt men dan een confrontatie.
Maar waarom?

Hebben we niet allemaal het recht op een andere mening? Is waarheid slechts een sociaal contract dat wij gebruiken zolang het ons uitkomt? Of schuilt er iets diepers achter dit ontwijkende gedrag—een angst om geconfronteerd te worden met de grenzen van de eigen overtuiging?

Misschien is eerlijkheid niet altijd sociaal wenselijk, maar wel een bewuste levenskeuze. Een keuze tussen meegaan met de massa of vrijuit spreken. Tussen het behouden van sociale harmonie en het accepteren dat echte dialoog soms wringt.

Wat weegt zwaarder: waarheid of comfort? En kan ware vriendschap bestaan zonder de moed om elkaar werkelijk te horen?

21/01/2025

Het leven wordt gekenmerkt door constante verlangens en ontevredenheid. Zelfs wanneer geluk wordt bereikt, ontstaat er een nieuwe worsteling, namelijk angst voor verlies of verveling.Het laat zien hoe moeilijk het is om blijvend geluk te vinden en tragisch het is dat mensen daar altijd naar blijven streven.tragisch het is dat mensen daar altijd naar blijven streven.

20/01/2025

In een wereld waarin communicatie zich voortdurend ontwikkelt, vertrouwen we vaak meer op wat we zien dan op wat we horen. De uitspraak “men ziet liever gebaren dan dat men argumenten hoort” weerspiegelt een diepgaande waarheid over de menselijke natuur: visuele en emotionele informatie wordt vaak als overtuigender ervaren dan logische redeneringen.

Dit leidt tot een voorkeur voor directe ervaringen, wat onze interacties en besluitvorming beïnvloedt.

Deze voorkeur voor non-verbale signalen kan resulteren in oppervlakkige, en onjuiste oordelen. Wanneer we ons laten leiden door wat we waarnemen, zijn we geneigd ons meer te laten beïnvloeden door de uiterlijke schijn dan kritisch na te denken over de argumenten die ons worden gepresenteerd. We maken vaak aannames op basis van lichaamstaal of gezichtsuitdrukkingen, wat kan leiden tot misverstanden en onterechte gevoelens van betrokkenheid.

Onze geest heeft de neiging om het ergste te denken in onduidelijke situaties. Non-verbale signalen kunnen dubbelzinnig zijn en verwarring veroorzaken, wat angst en stress met zich meebrengt. We vergeten vaak dat het stellen van vragen en open communicatie ons helpen misverstanden te verhelderen. Door actief te luisteren en om verduidelijking te vragen, kunnen we de diepte van onze interacties vergroten en meer begrip creëren.

Het is cruciaal om niet alleen te vertrouwen op visuele waarnemingen, maar ook ons vermogen tot redeneren en kritisch denken te benutten. De balans tussen wat we zien en horen, tussen gebaren en argumenten, helpt ons om rijkere, meer betekenisvolle relaties aan te gaan en een dieper begrip van de wereld om ons heen te ontwikkelen. In een tijd van complexe communicatie is het essentieel om zowel non-verbale als verbale expressie te waarderen.

10/01/2025

Ik zeg dan weleens nergens in te geloven, maar ik bedoel dan simpelweg of vooral dat ik niet in ideologieën trap-van welke aard dan ook-, en niet in ‘bovenwerelden’of ander ‘goddelijk’ gefantaseer, geen enkel dogma aanvaard, en geen enkele ‘leider’ zal volgen. Ik beschik immers over hersens, een eigen navigatiesysteem, en daarom een zekere mate van wakkere kloppendheid. Maar desondanks blijf ik slechts een mens… begrijpen?

31/12/2024

6 WEEKS CHALLENGE 6 Weeks challenge Doe mee met onze nieuwe 6 Weeks Challenge! We begeleiden je stap voor stap naar een actievere en gezondere levensstijl, en dat allemaal op een leuke en motiverende manier. Tijdens de lessen, die tussen de 75 en 90 minuten duren, besteden we voldoende aandacht…

06/12/2024

“Ware grootheid wordt niet bepaald door talent alleen, maar door de offers en toewijding die je bereid bent te maken.”

Met trots deel ik het verhaal van Rasul een 18-jarige atleet die ik begeleid in kracht- en conditietraining. Rasul is al jaren een vaste waarde in het Belgische nationale team, en dit jaar heeft hij opnieuw bewezen waarom:

🥇 Belgisch Kampioen Boksen bij de Elite met een ongeslagen reeks van 14 wedstrijden
🥇 Overwinning op de Franse kampioen tijdens een internationaal tornooi in Frankrijk
🥇 Winst op een prestigieus internationaal tornooi in Nederland

Maar deze prestaties komen niet zonder offers. Rasul zit vaak 1,5 uur in de bus om hier te trainen, weer of geen weer. Zijn toewijding, discipline en mentaliteit zijn uitzonderlijk.

Nu richt hij zich op een nog grotere droom: kwalificatie voor de Olympische Spelen van 2028. Met zijn doorzettingsvermogen en vechtersmentaliteit weet ik zeker dat hij de wereld nog veel meer zal laten zien.

Rasul, je inspireert niet alleen als atleet, maar ook als persoon. Het is een eer om deel uit te maken van jouw reis naar grootheid. Dit is pas het begin.

06/12/2024