09/06/2026
Er wordt teveel gepost over gedrag/symptomen van autisme. Mijn onpopulaire mening ...
Misschien is het daarom dat je hier minder van zulke info vindt.
Ik weet nooit goed wat mij triggert bij algemene psycho-educatie-posts. Autisme = opsomming symptomen. Bam! (H)erkenning! Definitie! Vereenzelviging en levenslange stempel.
Het geeft iets waardevols en betekenis voor velen en tegelijkertijd wringt het langs alle kanten alsof je getekend bent voor je ganse leven. En laat autisme nu net iets zijn dat je je leven lang meeneemt. Want het is jouw manier van informatie verwerken. Autisme wis je niet en willen we ook niet.
Maar hoe erg 'zet taal zich vast' in hoe je iemand definieert en hoe iemand zichzelf gaat definiëren?
Auticoaching moet meer als doel hebben:
expertise inbrengen van autisme maar steeds vanuit interactie/relatie met de context, patronen (h)erkennen en gedrag als functie bekijken om onderliggende noden en behoeften in kaart te brengen. En vooral met de persoon voor je in verbinding gaan.
Een diagnose kan echt een toegangspoort zijn en voor velen de toestemming geven om werkelijk te durven zien en voelen dat het anders werkt.
Maar de absolute-symptoom-taal doet afbreuk aan de persoon met autisme.
Context, relaties, veiligheid, afstemming... wist niet het autisme maar wel de beweging en uitingsvorm.
( En nog effe vermelden 😉, de uitingsvorm is voor alle duidelijkheid geen doel of zich)
