27/04/2026
Black Sheep Diepenbeek – Zolder 82-73
De lèisde
Heel wat volk aan het Demerstrand: volgens de politie een 200-tal aanwezigen, volgens de vakbonden minstens 2000. Supporters konden vooraf gaan snuisteren in het Black Sheep Museum en zo herinneringen ophalen aan 34 jaar basketgeschiedenis.
Ward & Jos Z stonden achter de knoppen van wat de stichtende generatie van Black Sheep een “discobar” zou noemen. Wie aandachtig de ploegenvoorstelling volgde, kende eindelijk de echte namen achter de lange lijst sheep-nicknames.
Daarna volgde een mooie geste van het gemeentebestuur en de sportdienst. De président vroeg zich al af waarom bakkerij Vanderstraeten eerder die dag kwam leveren aan het Demerstrand.
De prachtige gâteau werd met veel dank in ontvangst genomen. Ook Zolder liet zich niet onbetuigd en trakteerde op een reeks lekkere biertjes.
Erevoorzitter Rob Lenaers mocht de symbolische opworp doen. Zolder stond té scherp en opende de score nadat de symbolische opworp gewonnen werd. Na deze leuke valse start mochten refs Alex en Patrick alsnog de officiële opworp geven. We hadden ons geen betere scheidsrechters kunnen wensen om onze Sheep-carrière af te ronden.
Zolder bleek minder onder de indruk van de massa volk dan de ervaren Sheep en liet meteen zien dat ze niet zomaar als “figuranten” aanwezig waren op het Sheep-feestje.
Met de inbreng van onze Let onder het Net kregen we een stevige energy boost en gingen we erop en erover.
Blue Mamba duwde het gaspedaal stevig in en met opnieuw enkele straffe potten gingen we de rust in met 47-38.
Na de pauze werd er doorgepitst en groeide de kloof richting 20 punten, met dank aan Ronny Redbull en een driepunterende Raiden. Genoeg marge om te beginnen roteren en iedereen zijn laatste minuten te gunnen.
Chiquita Jeanke had blijkbaar net niet genoeg over zijn de linker borstspier gewreven om helemaal scherp te staan, maar Bom Schrooten leverde wél nog zijn laatste visitekaartje af met twee punten.
De vier spelers met de langste staat van dienst bij Black Sheep; samen goed voor naar schatting 160 jaar competitiebasket; kregen het langste ererondje: Jan Berx, Wim Driesen, Tom Schrooten en Pieter Sourbron.
Coach Cees, ooit nog onterecht verweten dat hij als coach enkel aan zichzelf dacht, cijferde zichzelf volledig weg om iedereen in zijn ploeg volledig te laten shinen. Pure klasse!
Wat volgde was een ware aanslag op ieders lever: de pintjes verdwenen aan een Gallisch tempo. De jeugd zorgde voor een vlotte hotdog-aanvoer, de DJ bouwde het feestje gestaag op en Lindsey en Vanessa hielden alles netjes op de rails. Intussen wonnen de mannen van Gems hun zesde wedstrijd op rij en verzekerden ze zich op eigen kracht van het behoud in tweede provinciale.
Ergens diep in de nacht trok oppergallier Raiden de cafetaria deur achter zich dicht en sloot hij symbolisch het lèisde vijfde quarter af. Alsof het zo voorbestemd was.
Dankzij deze laatste queste had hij genoeg XP verzameld om te evolueren van Raiden naar... Iron Raiden, max level achieved!
Een bitterzoete, maar fantastische dag!
Met dank aan Anneke voor de foto’s!