13/08/2026
Zeventien jaar geleden begon ik yogales te geven. Voorzichtig, met wat ik kende: ademhaling, hatha houdingen, wat het meest herkenbaar was als yoga. Het was niet nieuw, maar het was ook geen hype.
Wanneer ik vandaag vertel dat ik als yogalerares werk, volgt er meestal een beleefd "oh, wat leuk", gevolgd door de bekende reacties: "moet je daar niet heel lenig voor zijn?", of "dat is niks voor mij hoor", met een ongemakkelijk lachje erbij. Soms lees ik het gewoon van hun gezicht af, dat ze me niet helemaal serieus nemen, en verandert het onderwerp al snel. Zelden, en eigenlijk bijna nooit, vraagt iemand door naar wat ik eigenlijk echt doe met mensen.
De meeste mensen zien meteen iemand voor zich in een strak pakje, ingewikkelde houdingen, zweverig... een beeld dat de sociale media van yoga hebben gemaakt. En daarmee raakt het woord "yoga" vandaag zijn oorspronkelijke betekenis kwijt en ik merk dat ik zelf ook verwijderd ben geraakt van de traditionele yogahoudingen. Want yoga is veel meer dan yogahoudingen, maar jammer genoeg is dat wel het beeld dat er vandaag is.
Yoga was oorspronkelijk een manier om verlichting te ervaren, maar ik zie dit ruimer door te zeggen, het is een manier om lichter te gaan leven. Dit door aandacht te schenken aan je binnenwereld, te kijken naar je schaduwen en waar je uit balans bent gegaan. Waar er geen harmonie meer is met jezelf en de wereld om je heen. Patanjali schreef eeuwen geleden 195 verzen, waar je een heel leven over kan nadenken en bij kan blijven voelen.
Ik heb het geluk gehad dat ik yogateachers heb gehad die de yoga vanuit die oude tradities doorgeven aan hun leerlingen, en bij wie de focus niet alleen maar op houdingen ligt, maar bij wie er ook ruimte is voor filosofie en community. Ik eer hen en ben hen dankbaar omdat ik van hen zo'n waardevolle lessen heb gekregen.
Vandaag zijn er meer dan een half miljoen yogateachers in de wereld en er is veel concurrentie ontstaan. Het is een business geworden die niet klopt met wie ik ben en wil zijn.
Doorheen de zeventien jaar werden mijn sessies van ruim een anderhalf uur veel meer dan enkel een yogasessie. Ik begin met een verhaal, een tekst, een kaartje, een gedachte over het leven zelf, die als een rode draad doorheen de sessie loopt. Waarin we vervolgens ademen, bewust en traag. We bewegen, zelden in bekende yogahoudingen, maar zoals het lichaam eigenlijk bedoeld is te bewegen: voelend, rekkend, zoekend naar wat goed aanvoelt. En waarin we eindigen met een halfuur geleide ontspanning die alles helpt integreren.
Voor mij, zonder pretentieus te zijn, staat wat ik geef, eigenlijk dichter bij de oude traditie dan wat de meeste mensen zich bij yoga voorstellen. Het gaat om verbinding, om aanwezigheid, om een innerlijke reis, veel meer dan om een perfecte houding. Zeventien jaar lang noemde ik dat yogales. Vandaag maak ik me los van die naam, omdat het beeld errond te vervormd is geraakt om nog te dragen wat ik wil overbrengen.
Voor wie mijn sessies al volgt, verandert er weinig. Alles blijft zoals het was: hetzelfde voelen, ademen, bewegen, verstillen, bewust worden. Enkel de naam van mijn studio verandert, alsook de namen van de momenten dat we samenkomen. Omdat het nu het juiste moment voelt om te veranderen wat vertrouwd was.
Wie op zoek is naar louter bekende yogahoudingen, vindt in mijn ruimte misschien een ander verhaal dan verwacht.
Maar wie zoekt naar een anderhalf uur van diepe verbinding met zichzelf, is hier op de juiste plek.
PUUR YOGA wordt ENSOYIN®
Verder dan Yoga, dichter bij jezelf...
Voorlopig blijft de website nog www.puuryoga.com noemen.
De agenda kan je terugvinden: https://puuryoga.com/agenda/
Voel je heel welkom,
Isabel x
