14/06/2026
# # Loppersum 2026
Om zes uur ’s morgens vertrokken we richting Loppersum. Alles zag er goed uit: droog weer en geen spoor van regen. Pas toen we de omgeving van Groningen naderden, begon het zachtjes te miezeren en stak de wind steeds meer op.
Bij aankomst op het prachtige circuit van Loppersum werden we opgewacht door onze nieuwe mecanicien, Lars Dijkstra , die al een mooie plaats in de paddock voor ons had geregeld. Dus bij deze hadden we nu twee mecaniciens ook Jun Wuyts was deze keer van de partij .Terwijl we alles opstelden, veranderde het weer echter snel. De regen werd steeds heviger en omdat er de dag voordien al enorme hoeveelheden neerslag waren gevallen, lag de baan er bijzonder zwaar bij. Op sommige plaatsen leek het meer op een moeras dan op een speedwaypiste.
De club van Loppersum werkte onafgebroken om het circuit berijdbaar te krijgen voor zowel de rijders als de toeschouwers. Toch zorgde de afgelasting van de jeugdreeksen ervoor dat het programma verder werd uitgesteld. Tijdens de eerste briefing kregen we te horen dat de wedstrijden pas enkele uren later zouden starten.
Na een lange periode van wachten mochten we eindelijk de baan op voor een training van drie ronden. Dat was precies wat we nodig hadden om enkele nieuwe aanpassingen aan de motor te testen. Sinds Ludinghausen hadden we een aantal zaken veranderd en al snel voelden we dat alles goed zat.
Dan was het tijd voor de eerste heat, met de gele mutsen. Ondanks het gebrek aan starttraining hadden we nog steeds vertrouwen dankzij onze prestaties in Ludinghausen en de waardevolle knowhow van Wilfried Wilfred Detz . Dat vertrouwen betaalde zich meteen uit met een uitstekende start. Maar in de tweede ronde sloeg het noodlot toe. Onze goede vriend Mitch Mitchel Godden passeerde me aan de binnenkant en wierp daarbij een enorme kluit klei op. Ongelooflijk maar waar: die kwam precies terecht op het koord van de killswitch, waardoor de motor onmiddellijk stilviel. Er zat niets anders op dan het binnenplein op te rijden. Heat 1 eindigde voor ons met een teleurstellende *retired*.
Voor heat twee kregen we de blauwe muts. Deze keer was de start minder goed. Het achterwiel groef zich in de zware ondergrond vast, waardoor ik meteen enkele meters verloor. Ondanks die achterstand bleef ik vechten en reed ik de heat uit op een vierde plaats.
Daarna volgde heat drie, met de rode mutsen. Opnieuw maakten we een sterke start en konden we even mee vooraan strijden. Toch moesten we uiteindelijk erkennen dat mijn concurrenten op dat moment net iets sneller waren.
Toen kwam heat vier, met de witte mutsen. Wederom een uitstekende start. Lange tijd wist ik de derde plaats vast te houden en het leek erop dat we een mooi resultaat zouden neerzetten. Maar in de voorlaatste ronde, uitgerekend in dé bocht die ons ook vorig jaar al parten speelde, ging het mis. Ik voelde een contact met Mike Frederiksen waarna we een spectaculaire salto maakten. Opnieuw diezelfde bocht, opnieuw Loppersum, maar deze keer door een botsing.
Na onderzoek door de arts bleek de schade gelukkig mee te vallen. Behalve enkele gekneusde dijbeenspieren kwamen we er relatief goed vanaf.
Zo kunnen we besluiten dat Mfac Loppersum opnieuw een turbulente ervaring werd. Toch overheerst het positieve gevoel. We hebben genoten, veel geleerd en vooral gezien dat onze starts duidelijk de goede richting uitgaan.
Bij deze sluiten we dit hoofdstuk af. Op naar Hechthausen, waar een zandbaan op ons wacht! 💪🏁 Nog een dikke merci aan onze sponsors .
Deschouwer Racing
Jules Van Gijsel
Brik Eeckeleers
Twan eeckeleers
Jelle Vangindertael (car detailing)
sweeties (bedrukkingen)
mom&dad
Nitro Energy drink
en onze vrienden een dikke merci aan
Gert Smedinga
Wilfred detz
Jack Dijkstra
