http://www.christinehartogcoaching.be/

Christine Hartog Coaching, Bocholt (2026)

25/11/2023

Genieten van de witjes van de buurman 😍🥰😍

27/09/2023

Gewoon omdat ie grappig is 😊😊

23/09/2023

We zijn er aan gewend geraakt: een paard dat niet op de trailer wil. Een paard dat zijn voeten niet geeft. Een paard dat al vertrekt terwijl jij nog aan het opstappen bent. Een paard dat zich verzet tegen het bit of het been. Een paard dat duwt en trekt.

We lijken het allemaal normaal te vinden. Maar in een goede verstandhouding tussen mens en paard, is dit niet normaal.
Een paard is enorm coöperatief. Een paard wil en kan werkelijk alles voor ons doen. En nog met plezier ook! Zolang hij maar de tijd krijgt.

En dat lijken wij een beetje te zijn vergeten: de tijd nemen.
We zijn (cliché!) zó gewend geraakt aan: één druk op de knop en ‘het is er’, dat we ook van onze paarden verwachten dat ze alles in één keer doen. Alsof ze als vanzelf maar moeten snappen wat wij willen.

Nou nee. Zo werkt het dus niet met paarden (overigens ook niet met honden, katten, kinderen, teamleden, leerlingen, ...).
Paarden hebben de tijd nodig. Tijd om te leren, groeien, ontwikkelen, te vertrouwen (op ons en op zichzelf), te bewegen, te voelen. Om vervolgens op een ontspannen manier te kunnen doen wat wij van ze vragen.

En voor je denkt: ja, dat wordt dan zeker een 10 jaren plan.
Nou nee, dat hoeft zeker geen jaren te duren. Sterker nog, je kunt in een paar weken tijd al enorme veranderingen krijgen.

Wat je daarvoor te doen hebt?

✅ Geef je paard de ruimte op alle mogelijke manieren: ruime stal, weide, langere teugels, langere hals, langere rug, langer de tijd.
✅ Vrààg je paard. Beveel hem niet.
✅ Laat de druk los zodra hij doet wat je vraagt. Druk op het bit, druk van je been, druk op het halster. Zodra hij geeft, geef jij terug.
✅ Geef hem soortgenoten. Niet alleen om naar te kijken, maar zorg dat ze kunnen spelen en groomen. En nee, niet met een draad of een muur ertussen.
✅ Leer je paard kennen: is hij waakzaam (dus niet: ‘een schrikscheet’), is hij een doorzetter met veel zelfvertrouwen, raakt hij snel verveeld, beweegt hij graag of juist niet? Je paard leren kennen = hem begrijpen = een betere samenwerking.

Een fijner paard begint bij jezelf.

Waar ga jij straks mee beginnen?

21/09/2023

You don’t know what you’ve got till it’s gone. Wat kruist dit zinnetje toch vaak mijn gedachten. Zo ook nu weer.

Bij het struinen door mijn foto’s kom ik deze foto tegen. Pesnia. Mijn eerste eigen paard met haar veulentje Luna. Wàt een ongelooflijk lief paard was zij. Een engel. Op vele manieren.

Nu denk ik: ik heb er veel te weinig van genoten. Ik besefte niet wat ik had. Had ik maar meer met ze gedaan, had ik maar meer van ze gehouden... Nou ja, zulke gedachten. Je kent ze wel…

Maar weet je, dat is altijd achteraf gepraat.
Achteraf zie je alleen de leuke dingen. Achteraf kun je de situatie bekijken vanaf een afstand. Vanuit de situatie waar je nu in zit, zonder de emoties waar je toen in zat.

En ja, dan kun je je nu schuldig voelen, of denken: stom dat ik dat toen niet gedaan heb. Denken: kon ik het maar over doen… En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Maar weet je, je hebt toen gedaan wat je kon. De keuzes die je toen maakte, waren de beste opties voor jou in die situatie. Als je het toen anders had kunnen doen, had je het wel anders gedaan.

Blijf dus niet teveel hangen in: had ik maar…
Het is nu wat het is en vertrouw erop dat je de juiste keuze hebt gemaakt. Zélfs als dat helemaal niet zo lijkt te zijn.

Het leven is één lang leerproces, dus als je dan toch vind dat je de verkeerde keuze hebt gemaakt, kijk dan hoe je het de volgende keer anders kunt doen.

Want, om met de woorden van Ray Hunt te eindigen:
“It takes a lifetime to learn how to live a lifetime.”

En dat is o zo waar.

14/09/2023

Zo'n mooi gedicht van Herman van Veen.
En zó waar.. 🦄🩷

Iemand

Als een poes spint
doet zij dat
omdat ze zich
op haar gemak voelt
nadat je meestal
haar
verwend hebt
met brokjes
een stukje vis
een plakje ham
een schoteltje melk
of een aai over haar vacht.

Als honden kwispelen
en je vrolijk tegemoet blaffen
is dat omdat ze weten
dat jij die gast bent
van die weggegooide stok
die tennisbal
dat ommetje
die weet waar de hondenbrokken staan,
de kluiven liggen
waar de ommetjesriem hangt.
Het zijn vooral hartelijke
maar praktische reacties.

Bij een paard
lijkt dat wel anders
natuurlijk
ben je van de haver
van het brengen naar de wei
en het doen van de stal
van de wortels en de suikerklontjes
Maar iets in zijn reactie
is anders dan een poes
of hond.
Zijn oude paardenziel
lijkt met ernstige ogen
in je hart te kijken,
ziet hij je staan
als een medewezen
in al zijn paardenkracht.

❤️

14/09/2023

Zo'n mooi gedicht van Herman van Veen.
En zó ontzettend waar 🩷🦄

Iemand

Als een poes spint
doet zij dat
omdat ze zich
op haar gemak voelt
nadat je meestal
haar
verwend hebt
met brokjes
een stukje vis
een plakje ham
een schoteltje melk
of een aai over haar vacht.

Als honden kwispelen
en je vrolijk tegemoet blaffen
is dat omdat ze weten
dat jij die gast bent
van die weggegooide stok
die tennisbal
dat ommetje
die weet waar de hondenbrokken staan,
de kluiven liggen
waar de ommetjesriem hangt.
Het zijn vooral hartelijke
maar praktische reacties.

Bij een paard
lijkt dat wel anders
natuurlijk
ben je van de haver
van het brengen naar de wei
en het doen van de stal
van de wortels en de suikerklontjes
Maar iets in zijn reactie
is anders dan een poes
of hond.
Zijn oude paardenziel
lijkt met ernstige ogen
in je hart te kijken,
ziet hij je staan
als een medewezen
in al zijn paardenkracht.

❤️

23/08/2023

Mooi gezegd en bijzonder waar.

09/07/2023

Controleverlies.

Iets wat in mijn praktijk regelmatig voorbij komt: ‘ik ben bang om de controle te verliezen’.

En dat is best een logische angst. Want controle is nogal een ding in de omgang met paarden. De controle over het paard, maar ook de controle over dat wat om je heen gebeurt.

Want je hebt geen controle over een stalbaas die ineens zijn trekker start.
Je hebt geen controle over de zaken langs de wedstrijdring: gillende kinderen, blaffende honden, hinnikende paarden.
En als je buiten rijdt, heb je geen controle over het verkeer, opvliegende vogels en grasmaaiers.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over hoe je paard overal op reageert!

Dat maakt het ook allemaal zo eng. Alsof je op een soort tikkende tijdbom zit. Het is voor je gevoel niet de vraag of er iets gaat gebeuren, maar wannéér het gaat gebeuren.
En wat dan? Wat als je eraf valt? Wat als jullie worden aangereden? Wat als…?

Afijn, ik hoef het je niet te vertellen wat je gedachten allemaal kunnen zijn.

Maar wat doe je dan toch aan de angst om de controle te verliezen?

1. Leg je neer bij het feit dat je gewoon geen controle hébt over de dingen. Niet over het verkeer, niet over andere mensen of dieren en ook niet over je paard. Als het erop aan komt, begin je gewoon niks met een dier van 500+kg. Als je paard besluit te vertrekken, zal hij vertrekken. Leg jezelf dus ook niet op dat je er controle over zou moeten hebben.

2. Leer je emoties kennen, herkennen en erkennen.
Wees je bewust van de emoties die je voelt. Leer ze te herkennen en daarna te erkennen. Laat ze er zijn. Benoem ze, doorvoel ze, voel waar in je lijf dat ze zitten. Geef ze de ruimte, maak ze zelfs groter dan dat ze zijn. Voel de spanning en doe je best hem nóg groter te maken. Je zult zien dat hij daarmee verdwijnt.

3. Doe niet alsof.
Je kunt je paard nooit voor de gek houden. Hoe harder jij je best doet te doen alsof je alles in de hand hebt, hoe argwanender en reactiever je paard zal zijn. Zeg daarom ook gewoon (hardop of in je hoofd) tegen je paard: “Ja paard, ik weet het. Ik ben nu gewoon stikzenuwachtig en ik wil alles in de hand houden. Kan er ook niks aan doen. Maar jij hoeft je er niks van aan te trekken, loop maar gewoon.”

4. Deel op voorhand een laag cijfer uit aan dat wat je wilt gaan doen. Geef op voorhand je training, je buitenrit of wedstrijd een 3. Als er dan iets ‘mis’ gaat, kun je direct denken: oh ja, maar dit werd ook maar een ritje van een 3. Dus prima dit.

Natuurlijk hoop ik dat je iets hebt aan deze tips. Dat je ze kunt toepassen.
Maar als je nu denkt:”Ja, lekker makkelijk allemaal, maar hoe doe ik dat dan??”, kom dan 13 juli langs op mijn informatieavond.
Kun je kennis met me maken en kun je al je vragen stellen die je over dit onderwerp hebt.

Kun je 13 juli niet? Geen probleem. Boek dan een kosteloos en vrijblijvend gesprek. Dit kan via de website: www.christinehartogcoaching.be/gratis-gesprek
of via WhatsApp +32468 126 727

Ik kijk ernaar uit! :)

05/07/2023

Zo, een vrije dag.
Na een druk begin van de week, nu tijd om even rustig terug te kijken op een heel fijn weekend.
Het was weer sinds jaren dat ik op een evenement aanwezig was (Ruitershop Ciba bestond 25 jaar) en het was heerlijk. Bij deze nogmaals een dikke merci aan Cindy voor de uitnodiging!

Maar wat was het fijn. Weer nieuwe mensen mogen leren kennen, mensen hun paardenverhalen mogen horen en de struggles waar ze mee te maken hebben.

Met gelukkig veel gelach, maar ook af en toe een traan.
En die tranen, die raken mij ook iedere keer. Ze doen mij beseffen hoe diep onze paarden in ons zitten en hoe diep het verdriet kan zitten om het feit dat het allemaal niet gaat zoals we zouden willen. Het verdriet omdat je niet de verbinding kunt voelen die je zo graag zou willen.

En niet alleen dàt verdriet, het is ook vaak een oud of ander verdriet dat geraakt wordt. Een verdriet dat is weggestopt. Een verdriet waar we eigenlijk niet naartoe willen. Maar juist ook een verdriet dat onze paarden weten aan te raken. Waardoor het naar buiten komt en gezien kan worden.

Want onze emoties wíllen gezien worden. Onze emoties zijn er niet voor niks. Onze emoties maken ons mens. Maken ons compleet.
En verdriet, blijheid, frustratie, boosheid, plezier, angst, het wordt zo vaak weggestopt. Maar hoe goed wij ze bewust of onbewust ook wegstoppen, onze paarden nemen ze waar. Onze paarden nemen ze waar en zullen ze spiegelen. En ze zullen ze blijven spiegelen, net zolang totdat wij ze zelf ook waarnemen en ze kunnen erkennen.

In de erkenning zit de bevrijding. Hoe moeilijk het ook lijkt om je emoties toe te laten: door ze de ruimte te geven, zullen ze lichter worden. Zul je je opgelucht voelen. Zal er ruimte ontstaan. Ruimte voor jou. Voor wie je écht bent.

Want onder al die emoties zit een vrouw vol zelfvertrouwen. Die weet wat ze wilt en die weet dat ze kan bereiken wat ze wilt.
Onder al die weggeduwde emoties zit liefde, rust, wijsheid, creativiteit, plezier, moed en kracht.

In jou zit die stevige basis die je nodig hebt. De basis waarvan je dacht dat je haar niet had meegekregen of waarvan je bent gaan geloven dat ze niks voorstelde of er niet eens toe deed.

Maar die stevige basis heb je. En ze doet er toe.

Dus geef je emoties ruimte. Laat ze naar buiten komen en laat je paard je helpen. Hij doet het graag en zal je voor altijd dankbaar zijn. ❤️

Christine Hartog Coaching

25/11/2023

27/09/2023

23/09/2023

21/09/2023

14/09/2023

14/09/2023

23/08/2023

09/07/2023

05/07/2023

Adres

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen