15/06/2026
๐ช๐ฎ๐ฎ๐ฟ๐ผ๐บ ๐ธ๐ถ๐ท๐ธ๐ฒ๐ป ๐๐ฒ ๐๐ผ ๐๐ฎ๐ฎ๐ธ ๐ป๐ฎ๐ฎ๐ฟ ๐๐ฎ๐ ๐ฒ๐ฒ๐ป ๐ธ๐ถ๐ป๐ฑ ๐ป๐ผ๐ด ๐ป๐ถ๐ฒ๐ ๐ธ๐ฎ๐ป?
Waarom leggen we zoveel nadruk op punten, toetsen en resultaten?
Waarom lijken we soms te vergeten dat elk kind een eigen tempo heeft, een eigen verhaal en een eigen manier van groeien?
Terwijl zelfvertrouwen, veerkracht, nieuwsgierigheid, durven proberen en jezelf mogen zijn de basis vormen voor een leven lang leren.
Op school zijn de zorggesprekken volop aan de gang. Gesprekken waarin we samen kijken naar wat een kind nodig heeft om verder te groeien.
En ja, we bespreken ook de uitdagingen. De dingen die nog moeilijk lopen. De doelen waar we verder aan willen werken.
Maar mijn collega Sybrentje Van Ermen en ik vinden het minstens even belangrijk om stil te staan bij de stapjes die wรฉl gezet zijn.
De leerling die meer durft te antwoorden. Het kind dat beter voor zichzelf opkomt. De kleine overwinning die misschien niet op een toets zichtbaar is, maar wel een wereld van verschil maakt.
Niet elk kind blinkt uit op hetzelfde moment. Niet elk talent past in een rapport. Niet elke groei laat zich meten.
En toch groeit elk kind.
Soms in kleine stapjes. Soms met vallen en opstaan. Soms op een manier die niemand meteen ziet.
Wanneer een kind zich gezien, gehoord en gewaardeerd voelt, begint het te stralen.