11/06/2026
Ik hoor wel eens van anderen dat ze me moedig vinden.
🌱 Moedig omdat ik bepaalde dingen aankijk.
🌱 Moedig omdat ik keuzes maak die niet altijd de meest evidente zijn.
🌱 Moedig omdat ik ondernemer ben geworden.
🌱 Moedig omdat ik mijn pad volg, ook als dat niet de makkelijkste weg is.
Er zijn dagen waarop ik die feedback niet echt ontvang. Dan minimaliseer ik het door: "Ach, zo bijzonder is dat toch niet?"
Of: "Die stap was toen gewoon echt nodig."
Maar als ik echt stilsta en terugkijk naar de voorbije zes jaar, dan zie ik hoeveel momenten er waren waarop ik mijn moedig deel stevig vastnam. Niet omdat ik geen angst voelde. Wel omdat ik ondanks die angst toch een stap zette.
En laat me duidelijk zijn: dat lukt me zeker niet elke dag en (nog) niet overal
Ook ik hou mezelf soms klein.
Ook ik laat mezelf niet in elke context al helemaal zien.
Ook ik kies soms voor veiligheid boven avontuur.
Maar steeds vaker durf ik ruimte in te nemen voor wat ik belangrijk vind. Voor wat klopt. Voor wat nodig is in mijn leven om zuurstof te krijgen en te blijven groeien. En wat ben ik daar trots op. 💥
Als ik terugkijk, zie ik dat mijn leven niet veranderde door één grote moedige beslissing. Het veranderde door tientallen kleine keuzes
Moed zit voor mij net in die kleine momenten waarop ik mezelf niet langer wegcijfer.
Waarop ik taal leer geven aan mijn behoeften. Een grens aangeef. Een droom serieus neem. Of een eerste stap zet, zonder te weten waar die me zal brengen.
Dat wens ik iedereen zo hard toe, dus ik ben benieuwd:
✨ Waar hou jij jezelf vandaag nog tegen?
✨ Waar zou je graag meer ruimte innemen?
✨ Welke behoefte of verlangen spreek je nog niet uit?
Moed is nooit de afwezigheid van angst.
Moed is jezelf toestemming geven om het leven voluit te leven, ook wanneer dat spannend voelt.
❤️
lef zelfleiderschap